Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Fahad Al-Qahtani bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Al-Mojzel tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Yasser Al-Sheikh ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Yasser Al-Salem’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Sami Al-Sheikh ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Yasser Al-Salem o listede diyor.
20 yaşındaki Sami Al-Sheikh'da gerginlikten eser yok — 7.72
Bir A takımında 20 yaşında olmanın en zor yanı, kimsenin tolerans göstermemesidir. Sami Al-Sheikh'ın buna ihtiyacı olmadı: 7.72 ve sahadaki en rahat adam gibi görünüyordu.
Fikstürün yarısı oynandı, 10. sıra, tabelada 16 puan. Bunu ikiyle çarpmak her taraftarın yaptığı hesap ve kulüpte kimsenin yüksek sesle yapmayacağı tek hesap.
“Bugün yeterince iyi değildik ve bunu süslemeyeceğim.” Waleed Al-Juhani 2‑3 sonrasında, bir sonraki soruyu bilen ve cevaplamaya niyeti olmayan bir adamın tonuyla.
Bazı öğleden sonraları savunmanın tamamı kalecidir. 8 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılmasını beklemediği cinsten ve ona bir içki borçlu on saha oyuncusu.
7.72'lik bir not, yirmi dokuz yaşında birinin adının yanında bir şey, 21 yaşında birinin yanında bambaşka bir şey ifade eder. Stattaki kimseye bunu anlatmak gerekmedi.
Talal Al-Juhani ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Kadro30.11.2026
Amin Abu Khalifa, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Talal Al-Juhani’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
“Taraftarın kızmaya hakkı var. Benim de. Bunu düzelteceğiz.” 1‑3, gerekli şeyleri söyleyen bir teknik direktör ve bunların bambaşka bir versiyonunu dinlemiş bir soyunma odası.
İşin içinde 11 kurtarış vardı ve en az üçünün kurtarılacak top olmasına imkân yoktu. Önündeki on saha oyuncusu ona bir kahve borçlu ve bunu kendileri de biliyor.
8.28 not aldı — bir muhabirin emin olmak için iki kez yazdığı türden bir sayı. Denediği her şey oldu, denemediği şeyler ise zahmete değmezdi.
Kadro23.11.2026
Al-Mojzel antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Fahad Al-Qahtani bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
Topu geri kazandı, sonra ondan bir şey üretti; bu iki iştir ve skorun böyle görünmesinin sebebidir. Toplam 9 aksiyon ve 7.14'lik bir not; hiçbiri özet videoya girmeyecek.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Mojzel'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Waleed Al-Shammari’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Bir A takımında 21 yaşında olmanın en zor yanı, kimsenin tolerans göstermemesidir. Waleed Al-Shammari'ın buna ihtiyacı olmadı: 7.93 ve sahadaki en rahat adam gibi görünüyordu.
Bir stadın kendinden saydığı 22 yaşındaki birine sakladığı özel bir sıcaklık vardır. Nasser Al-Rashid artık ona sahip ve buradaki geri kalan zamanında yapacağı her şey, bedavaya verilen o iyi niyetle kıyaslanacak.
“Övgüyü oyuncular hak ediyor. Benim işim bugün kolaydı.” Değildi ve odadaki herkes bunu biliyordu; 1‑0 sonrasında Waleed Al-Juhani cömert olmayı göze alabilirdi.
“Bazı sabahlar uyanıyorsun ve bildiğin her şey hâlâ çok uzakta.” Mesele futbol değil, hiç olmadı: Al-Mojzel, başka bir ülke isteyen bir adamla uğraşıyor.
Bu sporun en sık görülen ve en çok aceleyle dönülen sakatlığı. Al-Mojzel 14 gün diyecek ve bu konuda temkinli olacak; çünkü ikincisi her zaman birincisinden kötüdür.
Manşet olarak zayıf ve oyuncuların bir sonraki söze inanmasının sebebi tam da bu. Al-Mojzel, Saeed Al-Shammari'a bir şeyin olacağını söyledi ve oldu; bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Fahad Al-Shammari ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
89. dakika, tribünün yarısı çıkışa yönelmişti bile ve Ali Al-Ghamdi kimsenin bir yere gitmeyeceğine karar verdi. Al-Wehda'in cevap verecek vakti kalmadı.
Bundan kariyer başına tam olarak bir tane olur ve genelde böyle geçmez. Skor tabelasında 0, adının yanında 7.25 ve onu daha önce hiç görmemiş bir tribün, maç biterken adını haykırıyordu.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Al-Mojzel’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
21 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Saad Al-Dawsari. Al-Saudi Al-Watani karşısında 1‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.