Jorge Palacios ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Valledupar'deki herkes, biri söylemeden önce gördü; bu iş hep böyle olur. 36 yaşında düşüş gerçek ve ölçülebilir — 3 puan — ve geriye tek soru kalıyor: kulüp, çok şey borçlu olduğu birine nasıl davranacak.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Felipe Quintero ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Bir sağlık kontrolü, bir imza, sponsor panosunun önünde havaya kaldırılan bir forma. Valledupar zor kısmı Real Cartagena ile halletti; kalan kısım taraftarın gerçekten gördüğü kısım.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Jaguares adamını tuttu ve Valledupar üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Teknik direktör kafasındaki sıralamayı yeniden yaptı ve Andres Sanchez bundan daha aşağıda çıktı. Ona bunun geçici olduğu söylenecek; bunu daha önce duymuş oyuncular ise gözlerini kaçıracak.
Yeni bir sözleşme değil, yeni bir forma numarası değil: teknik direktörün kafasında yeni bir yer; futbolda gerçekten önemi olan tek terfi. Hugo Zarco o merdivende yukarı çıktı.
Atletico Nacional yola devam, Valledupar evine; işi bitiren skor 0‑2. Soyunma odası artık önceliğin lig olduğunu söyleyecek, çünkü soyunma odaları hep bunu söyler.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Jorge Palacios’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
“Taraftarın kızmaya hakkı var. Benim de. Bunu düzelteceğiz.” 0‑2, gerekli şeyleri söyleyen bir teknik direktör ve bunların bambaşka bir versiyonunu dinlemiş bir soyunma odası.
Bir başkası daha iyiydi, teknik direktör bunu bir kadro kâğıdıyla söyledi ve yapılacak bir itiraz yok. Formayı, geri alınabileceği tek yolla geri alacak.