Liverpool $37.6M üzerinde bir rakam istedi ve yönetim oraya gitmedi. Masadan kalkıldı, şimdilik; bu da transfer döneminde biri göz kırpana kadar demektir.
Bonservis bedeli $2.0M, sözleşme imzalı ve değip değmediği tartışması başlayabilir. Pro Vercelli pazarlığı sıkı tuttu; kimin kazandığını zaman söyleyecek.
5 çocuk yukarı çıkıyor ve binanın bir yerinde, onları on iki yaşında çalıştıran insanlar sessizce iş yıllarının en güzel sabahını yaşıyor. Bunun hiçbir yanı bir sonuçta görünmez ve akademi tam da bunun için vardır.
Altyapı tam da bu sabah için vardır. Filippo Ceccarelli kulübün bütün yaş gruplarından geçti ve artık bir A takım numarası taşıyor; binadaki en gururlu insanlar onu on iki yaşında çalıştıranlar olacak.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Mathías Laborda bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Lukas Grgić’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Herkes, biri söylemeden önce gördü. 36 yaşında rakamlar eski seviyesinin 3 puan altında olduğunu söylüyor ve Bari için soru, çok şey borçlu olduğu bir adama nasıl davranacağı.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Bari tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Flavio Junior Bianchi o listede diyor.
Sırada Foggia var ve Bari soyunma odasındaki bir adam onların tesislerini kendi tesislerinden iyi biliyor. Nasıl karşılandığı, onun hakkında ne düşündüklerini söyleyecek.
3‑0 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
İyi bir sezon geçiren futbolcular vardır, bir de bir sezonun kendisiyle hatırlandığı futbolcular; ikincilerin adı yazın bir salonda okunur. Bari sessizce mutlu, içten içe tedirgin olacak.
Üst üste 3 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Bari bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Udinese adamını tuttu ve Bari üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Bari'deki herkes, biri söylemeden önce gördü; bu iş hep böyle olur. 35 yaşında düşüş gerçek ve ölçülebilir — 3 puan — ve geriye tek soru kalıyor: kulüp, çok şey borçlu olduğu birine nasıl davranacak.
Yazılı hiçbir şey yok, kamuoyuna hiçbir şey yok: Bari tesislerinde yüz yüze verilmiş, forma süresine dair bir söz. Önümüzdeki bir ayın kadro kâğıtları bunun bir değeri olup olmadığını gösterecek.
Aradan bir yıl geçti; şehir hâlâ kapalı, dil hâlâ gelmedi ve öğle yemeği, Bari tarafında kimsenin itiraf edeceğinden daha sık tek başına yeniyor. Cumartesileri bu görülüyor.
Tahmini 16 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Bari bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
İlk düdükten sonuncusuna kadar koştuğu bir öğleden sonranın ardından 7.56 not aldı. Bari adına başka ne ters giderse gitsin, sahanın en iyisi onlardaydı.
“Dünyanın sonu değil ve yeterli de değil. İkisi de doğru.” Teknik direktör 1‑1 biten beraberliğin ardından dürüst olanı söyledi, sonra içeri girip bir daha söyledi.