Kulüpler anlaşmıştı, oyuncu anlaşmamıştı. Bir ret, hem de aleni: Fiorentina onu tutuyor ve buradaki taraftar, burası hakkında ne duymuş olabileceğini merak ediyor.
“Dinledim, düşündüm ve kalıyorum. Hikâyenin tamamı bu.” Kulüpler bonserviste anlaşmıştı. Pierre Kalulu gitmeyi kabul etmemişti ve önemli olan kısım o çıktı.
Fiorentina’in Ivan Toney için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Nicolás González ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Tek transfer döneminde 15 yeni transfer. Her biri bir yükseltme olabilir ve takım yine de bir süre daha kötü olabilir; yeniden yapılanmanın, değerlendirmelerde hiç anılmayan kısmı.
Juventus'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Bir transferde hâlâ oyuncuya ait olan son şey, kendi şartlarının altındaki imzasıdır ve o imza atıldı. Juventus onu evrak dışında her anlamda kaybetti.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Juventus’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Catania’in Fikayo Tomori için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Pierre Kalulu adı, Juventus tarafının dahil olmadığı sohbetlerde geçmeye başladı. Resmî bir şey yok, imzalı bir şey yok — ama tesadüf olan bir yanı da yok.
Sandro Tonali ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Kadro22.07.2030
Levi Colwill, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
Kulübe22.07.2030
Jules Koundé, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Juventus'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
İç sahada 13 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Juventus’te kimse onu başka türlü duymadı.
Dominik Szoboszlai için 1, not 6.77 ve raporun normalde ancak yanlışlıkla ulaştığı kısmında bir stoperin adı. Soyunma odasında bir ay boyunca bunu unutmasına izin vermeyecekler.
Üst üste 3 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
Yirmi dakika içinde 2 gol ve ortasında Nicolás González. Palermo bir şeyi değiştirecek kadar uzun süre topa yaklaşamadı. Bazı maçlar ilk içki içilmeden kazanılır.
Jules Koundé ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Yenilmezlik serisi 6 maça ulaştı. Kimi galibiyetti, kimi paçayı kurtarmaktı; ama kaybetmeyi reddeden bir takım, başka soyunma odalarında konuşulan bir takımdır.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Khvicha Kvaratskhelia. Sassuolo karşısında 1‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Khvicha Kvaratskhelia o listede diyor.
“Övgüyü oyuncular hak ediyor. Benim işim bugün kolaydı.” Değildi ve odadaki herkes bunu biliyordu; 1‑0 sonrasında Teodoro Alessi cömert olmayı göze alabilirdi.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Sandro Tonali’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
3‑0 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
Kemikler kaynar. Bu sakatlığın tek merhametli yanı budur ve Juventus'in bunu bir diz sakatlığından daha açık konuşmasının sebebi de. Geri dönecek, hem de aşağı yukarı söyledikleri tarihte.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Dušan Vlahović onu sağladı ve adının yanındaki 8.60, aslında diğer herkese karşı cömert.
İç sahada 12 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Juventus'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Juventus’te kimse onu başka türlü duymadı.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Juventus'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
“Buna her şeyimi verdim ama ailem burada değil; doğrusu ben de değilim.” Kötü form çalıştırılarak düzeltilebilir. Bu, bugüne kadar kimsede çalışmayla düzelmedi ve Juventus bunu biliyor.
Juventus'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
“Buluşmaya devam ediyoruz ve odadan her seferinde girdiğimiz rakamlarla çıkıyoruz.” Juventus’te bir tur görüşme daha, Michele Di Gregorio’ın imzası olmadan bir hafta daha.
Derbiler isim yapar; Dušan Vlahović kendi ismini Torino karşısında yaptı. 4‑1, şehrin gururu güvende — öteki yarısı ise salıya kadar onun adını duymaktan yorulacak.
Kemikler kaynar. Bu sakatlığın tek merhametli yanı budur ve Juventus'in bunu bir diz sakatlığından daha açık konuşmasının sebebi de. Geri dönecek, hem de aşağı yukarı söyledikleri tarihte.
65 puanla birinci. Puan durumu bir gerçektir ve bir gerçeğin tadını çıkarmak serbesttir; kulüpten kimsenin kamuoyu önünde gidebileceği en uzak nokta da burası.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Juventus’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Başka herhangi birine atarsan goldür. Onlara atarsan on yıl boyunca içinde adın geçen bir hikâyedir ve Juventus taraftarı onu anlatmaya çoktan başladı.
Üst üste 5 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Juventus'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Kemikler kaynar. Bu sakatlığın tek merhametli yanı budur ve Juventus'in bunu bir diz sakatlığından daha açık konuşmasının sebebi de. Geri dönecek, hem de aşağı yukarı söyledikleri tarihte.
Üst üste 4 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Genoa adamını tuttu ve Juventus üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Lorenzo Colombo hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Juventus çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
Bonservis anlaşıldı, maaş anlaşıldı ve Istra 1961 elinde formayla bekliyor. Juventus cephesinde kimse aksini oynamıyor; taraftar gidip gitmeyeceğini sormayı bırakıp ne zaman gideceğini sormaya başladı.
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama Juventus yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
Stoperlere sezonda iki kez öne çıkma izni verilir ve oraya vardıklarında ne yaptıklarına göre yargılanırlar. Bruno Guimarães attı, 7.69 aldı ve gittiğini kimse fark etmeden geri döndü.
Bu sporun en meşru hırsı ve çoğu kulüp için tatmini en zor olanı. Bruno Guimarães kıtasal futbol istiyor; Juventus'in bunu sağlayıp sağlayamayacağı, onunla değil önümüzdeki iki sezonla ilgili bir soru.
Rafael Leão ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Manchester United satmak istemiyordu ve rakam, yine de satmasının sebebi. Jules Koundé için $102.7M ve onunla birlikte gelen beklentiyi hiçbir uyum süreci yumuşatmıyor.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Atalanta adamını tuttu ve Juventus üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Her futbolcunun çocukluk kulübü sorusuna bir cevabı vardır ve çoğu o cevabın gereğini hiç yapamaz. Jules KoundéJuventus formasıyla yaptı ve ilk ay bunun bir adama ne yaptığını gösterecek.
Bir transferde hâlâ oyuncuya ait olan son şey, kendi şartlarının altındaki imzasıdır ve o imza atıldı. Juventus onu evrak dışında her anlamda kaybetti.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Khvicha Kvaratskhelia onu sağladı ve adının yanındaki 8.57, aslında diğer herkese karşı cömert.
Üst üste 4 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
Kısaca
Oyuncu notlarıDušan Vlahović kimsenin saymadığı işi yaptı — 7.30
3‑0 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Juventus’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Khvicha Kvaratskhelia ve bir takım arkadaşı birbirine girdi ve mesele futbol değildi. Tesisler küçük yerlerdir; uzun bir sezon onları daha da küçültür.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Jonas Rouhi hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Juventus çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Kulübe19.11.2029
Douglas Luiz yeniden kendisini tanıyan bir hocayla
Juventus'ın yeni hocası Douglas Luiz ile daha önce çalıştı ve iyi gitmişti. Oyuncu hakkında çoktan oluşmuş bir görüşle geliyor; bu her hazırlık döneminden değerli.
Sırada Genoa var ve Juventus soyunma odasındaki bir adam onların tesislerini kendi tesislerinden iyi biliyor. Nasıl karşılandığı, onun hakkında ne düşündüklerini söyleyecek.
Üst üste 4 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Juventus'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Juventus bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
Yirminci dakikadan önce 3 gol yemenin kendine has bir çaresizliği vardır. Torino yeniden düzen kurmayı denedi, Juventus izin vermedi ve sonuç onaylanmasından çok önce yazılmıştı.
Bir başkası daha iyiydi, teknik direktör bunu bir kadro kâğıdıyla söyledi ve yapılacak bir itiraz yok. Formayı, geri alınabileceği tek yolla geri alacak.
Hellas Verona bu maçın çabuk unutulmasını isteyecek: 4‑0, kaybedilen her ikili mücadele ve uzun bir dönüş yolu. Juventus, iyi takımların acımasız olduğu şekilde acımasızdı.
Bruno Guimarães ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Üst üste 3 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Juventus’te kimse onu başka türlü duymadı.
Tahmini 59 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Juventus bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Acımasız, tartışmasız ve o anın dehşetine rağmen genelde herkesin daha çok korktuğu bağ sakatlığından daha az kariyer belirleyici. 57 gün, net bir takvim ve gerçekten üzerine plan yapılabilecek bir dönüş tarihi.
Kulüpler bonservisi, o da maaşını halletti. Geriye bir sağlık kontrolü ve bir fotoğraf kaldı; Juventus çevresinde insanlar adını geçmiş zamanla anmaya başladı.
Juventus bir teklifle AC Milan kapısına gitti; taraftar da bu konudaki fikriyle internete. İkisinin de bir şey değiştirip değiştirmeyeceği satıcı kulübe kalmış.
Jonas Rouhi adı, Juventus tarafının dahil olmadığı sohbetlerde geçmeye başladı. Resmî bir şey yok, imzalı bir şey yok — ama tesadüf olan bir yanı da yok.
98 puan ve ligin geri kalanı yukarı bakıyor. Sezonu birinci bitiren her takım, bütün sezonu bunu düşünmüyormuş gibi yaparak geçirir; bu takım da öyle yapmaya başladı.
AC Milan $9.5M üzerinde bir rakam istedi ve yönetim oraya gitmedi. Masadan kalkıldı, şimdilik; bu da transfer döneminde biri göz kırpana kadar demektir.
“İnsanların ne diyeceğini biliyorum. Ne istediğimi de biliyorum ve o burada.” Pescara bonservisi anlaşmış, formayı hazırlamıştı; ellerinde oyuncu yoktu ve artık olmayacak.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Juventus’te kimse onu başka türlü duymadı.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Juventus bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Bunu kimse doğrulamayacak ve son bir ayın tercihlerini başka hiçbir şey açıklamıyor. Pahalıya patlayan bir hata, oyuncuya her zaman hatanın kendisinden uzun süren bir yedeklik dönemi satın aldırır.
Kulüpler bonservisi, o da maaşını halletti. Geriye bir sağlık kontrolü ve bir fotoğraf kaldı; Juventus çevresinde insanlar adını geçmiş zamanla anmaya başladı.
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama Juventus yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
"Kariyerimin en kolay imzası." Dominik Szoboszlai, Juventus ile 4 yıl daha uzattı; teknik adam artık onun hakkında değil, onun etrafında plan yapabilir.
Kerim Alajbegović adı, Juventus tarafının dahil olmadığı sohbetlerde geçmeye başladı. Resmî bir şey yok, imzalı bir şey yok — ama tesadüf olan bir yanı da yok.
Nicolò Zaniolo ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Bu sporun en meşru hırsı ve çoğu kulüp için tatmini en zor olanı. Douglas Luiz kıtasal futbol istiyor; Juventus'in bunu sağlayıp sağlayamayacağı, onunla değil önümüzdeki iki sezonla ilgili bir soru.
Kulüpler Barcelona ile el sıkıştı; oyuncu henüz sıkışmadı. Sırada kişisel şartlar var ve kişisel şartlar, basılandan çok daha fazla transferin öldüğü yerdir.
Juventus adamın kendisini ikna etmek dışında her şeyi yapmıştı. Newcastle United formasında kalıyor ve teknik direktör, para hâlâ bankadayken çizim masasına geri dönüyor.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Arsenal adamını tuttu ve Juventus üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Bu kadro derinliği değil ve kimse öyleymiş gibi yapmıyor. $47.9M ödendi çünkü Georges Mikautadze, hâlihazırda buradakinden düpedüz daha iyi ve kulüp beklemeyi bırakmaya karar verdi.
Kulübün ödeyeceği en yüksek rakam $35.3M idi ve Fiorentina daha fazlasını istiyordu. Böyle anlaşmalar dönemin son haftasında aşağı yukarı her iki seferde bir canlanır ve işin içindeki herkes bunu bilir.
Bonservis anlaşıldı, maaş anlaşıldı ve Spezia elinde formayla bekliyor. Juventus cephesinde kimse aksini oynamıyor; taraftar gidip gitmeyeceğini sormayı bırakıp ne zaman gideceğini sormaya başladı.
Futbolculara çocukluk kulüpleri o kadar sık sorulur ki artık kimse cevabı dinlemez. Georges Mikautadze az önce Juventus ile imzaladı ve bu kez cevabın bir önemi vardı.
Sint-Truiden’in Franck Kessié için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Juventus bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
7.49 sezon ortalaması ve arkasında 9 gol. Rakipler artık planlarını ona göre yapmaya başladı ki bu, futbolun ödediği en içten iltifattır.
Maç07.04.2029
6 maç sonra Juventus yenilginin tadını yeniden aldı
6 maçın ardından ilk yenilgi. Teknik direktör bir gün geleceğini söyleyecek; soyunma odası AC Milan karşısında gelmesinin şart olmadığını söyleyecek; taraftar ise bütün hafta ikisini de, tam bu sırayla söyleyecek.
Ligin geri kalanının, içindeki iki takımdan daha çok beklediği maç. İkisi de biliyor: galibiyet sezonu değiştirir, yenilgi bitirmez; oynamayı zorlaştıran da tam olarak bu.
İç sahada 21 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
3‑0 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Dušan Vlahović onu sağladı ve adının yanındaki 8.81, aslında diğer herkese karşı cömert.
Yenilmezlik serisi 10 maça ulaştı. Kimi galibiyetti, kimi paçayı kurtarmaktı; ama kaybetmeyi reddeden bir takım, başka soyunma odalarında konuşulan bir takımdır.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Juventus’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Lorenzo Colombo hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Juventus çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Juventus'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Üst üste 7 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
34 puanla birinci. Puan durumu bir gerçektir ve bir gerçeğin tadını çıkarmak serbesttir; kulüpten kimsenin kamuoyu önünde gidebileceği en uzak nokta da burası.
Maç02.12.2028
Juventus kendi sahasını gidilmesi zor bir yer yaptı
Kendi çimlerinde 12 maçtır mağlubiyet yok. Saha değişmedi; tribün değişti — daha erken daha gür ve rakibin başka bir yerde olmayı tercih ettiği anı daha çabuk sezen.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Juventus içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Bu sporun en meşru hırsı ve çoğu kulüp için tatmini en zor olanı. Nicolás González kıtasal futbol istiyor; Juventus'in bunu sağlayıp sağlayamayacağı, onunla değil önümüzdeki iki sezonla ilgili bir soru.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
Manuel Locatelli ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Dušan Vlahović’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
"Gazeteden okumaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Görüşmeyi oyuncunun kendisi istedi, gerisi zaten belli.
Kulübe20.11.2028
Teknik direktör Nicolò Cambiaghi'ın hatasını unutmayı henüz bitirmedi
Alenen herkes için mesele kapandı. Takımı kuran adam için kapanmadı ve bunun göründüğü tek yer kadro kâğıdı. Bir şans daha alacak; onu daha az önemli bir maçta alacak.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Teun Koopmeiners için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Juventus.
Üst üste 9 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.