Tobias Lawal ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Bir form serisi değil — aylarca korunmuş gerçek bir sıçrama. 19 yaşında, bu seviyede sezon başında yapamadığı şeyleri yapıyor ve teknik ekip size hangileri olduğunu tam olarak söyler.
22 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Mario Stroeykens. Dender karşısında 1‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
“Bunu hak ettik. Onlardan bir tepki istedim ve aldım; şimdi cumartesi aynısını istiyorum.” Leander Fellaini, 1‑0 ile biten ve onu belli etmeye hazır olduğundan daha çok memnun eden bir öğleden sonranın ardından.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Andrew Omobamidele o listede diyor.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Anderlecht’te kimse onu başka türlü duymadı.
“Buradan Anderlecht’ün her maçını izliyorum. Kafamın nerede olduğunu bu anlatıyor.” Heidenheim’deki kiralık dönem yoluna devam ediyor; ama kalbi o yolculuğa hiç çıkmadı.
21 yaşında, dört hafta üst üste ligdeki bütün yaşıtlarından iyiydi; bu, iyi bir öğleden sonradan daha zordur. Anderlecht bunu fazla büyütmemeye çalışacak.
"Bu forma için koşmayan, onu uzun süre giymez." İsim verilmedi, gerek de yoktu; o odadaki herkes kimden bahsedildiğini anladı.
Kulübe07.12.2026
Maxime Lopez hâlâ tek bir hatanın cezasını çekiyor
Kimse doğrulamayacak ve kadro kâğıtları bunu her hafta doğruluyor. Tek bir hata ona, hatanın hak ettiğinden şimdiden daha uzun bir ikinci tercih dönemi satın aldırdı.
4‑0 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Adriano Bertaccini onu sağladı ve adının yanındaki 8.90, aslında diğer herkese karşı cömert.
33 puanla birinci. Puan durumu bir gerçektir ve bir gerçeğin tadını çıkarmak serbesttir; kulüpten kimsenin kamuoyu önünde gidebileceği en uzak nokta da burası.
Manşet olarak zayıf ve oyuncuların bir sonraki söze inanmasının sebebi tam da bu. Anderlecht, Valentin Atangana'a bir şeyin olacağını söyledi ve oldu; bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır.
“Bunu hak ettik. Onlardan bir tepki istedim ve aldım; şimdi cumartesi aynısını istiyorum.” Leander Fellaini, 4‑0 ile biten ve onu belli etmeye hazır olduğundan daha çok memnun eden bir öğleden sonranın ardından.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Anderlecht'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Maxime Lopez oyuncusuna bir şey söylendi ve sonra o şey oldu. Bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır ve soyunma odası bunu her taraftardan hızlı fark etti.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Yuya Kubo’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Anderlecht'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Anderlecht tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Adriano Bertaccini için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Anderlecht.
Anderlecht, piyasaya Joachim Imbrechts’ın alınabilir olduğunu duyurdu. İlanda fiyat yok ama bu işin içindeki herkes orada aşağı yukarı ne yazdığını bilir.
Dil geldi, omuz silkme gitti ve antrenmanda gelecek yıl da burada olmayı bekleyen biri gibi tartışıyor. Bunların hiçbiri bonservis bedelinde görünmez; hepsi sahada görünür.
Sıra 2, puan 27 — ve herkesin ilk baktığı skor artık onlarınki. O kelime stadın çevresinde hâlâ telaffuz edilmiyor; herkesin onu düşündüğü de buradan belli.
Yenilgisiz seri 7 maça çıktı. Kimi hak edilerek alındı, kimi zor atlatıldı; ama bir alışkanlık oluşuyor — ve futbolda karşısında oynanması en zor şey alışkanlıktır.
Colin Coosemans ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Bir kulübün asla duyurmadığı, bir soyunma odasının ise her zaman fark ettiği tenzil. Adriano Bertaccini ilk on bire eskisinden daha uzak ve sebebi o sormadan söylenmeyecek.
"Maçlar için minnettarım ama futbolcu olmayı birinin yedek parçası olmak için seçmedim." İstediği Anderlecht forması ve 11 maçta 8 kez sahaya çıkmış biri dinlenmeyi hak ediyor.
“Buraya insanların önünde ısınmaya gelmedim.” Sözleşmesi bir gün bitecek, haftaları saymayı biliyor ve Anderlecht ona ya kalmak için bir sebep ya da bir çıkış vermek zorunda.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Adriano Bertaccini o listede diyor.
Kulübe26.10.2026
Teknik direktörün hükmü
“Açıkçası sinirliyim. Kazanmaya yetecek kadarını yaptık ve kazanamadık.” Leander Fellaini 0‑0 sonrasında bunu saklamıyordu; Anderlecht soyunma odasında da saklayan yoktu.
Haftanın oyuncusu; ligdeki diğer herkesle kıyaslanarak. Küçük bir ödül ve çoğu kariyerin hiç toplayamadığı bir ödül.
Maç25.10.2026
Anderlecht için kazanılan bir puan mı, kaybedilen iki mi?
Doksan dakika, gol yok; otopark boşalmadan tartışma başlamıştı bile: RAAL La Louviere karşısında bir puan mı kazanıldı, iki puan mı bırakıldı? İki taraf da perşembeye kadar susmayacak.
Başkasını yenersin, üç puandır. Onları, üstünde onun adıyla yenersin; Anderlecht için bir yıllık üstünlük ve sözleşmesinden uzun yaşayacak bir hikâyedir.
Kariyerlerin plato yapıp sonra düşmesi beklenir ve bunu görmezden gelenler hep antrenmanda dinleyenlerdir. Aylar içinde 3 puan — yönün normalde tek olduğu bir yaşta.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Anderlecht'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Sırada RAAL La Louviere var ve ligin gözünü diktiği iki takım karşı karşıya geliyor. Kim kazanırsa kazansın, tebrik edildiği nefeste hiçbir şeyin belli olmadığı da söylenecek.
"Kariyerimin en kolay imzası." Mario Stroeykens, Anderlecht ile 5 yıl daha uzattı; teknik adam artık onun hakkında değil, onun etrafında plan yapabilir.
Valentin Atangana ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Sırada Club Brugge var; yani pazartesi başlayan bir hafta. Bu sayfadaki diğer her şey cumartesiye kadar unutulacak; bu maç bir yıl boyunca unutulmayacak.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Anderlecht bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Adriano Bertaccini için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Anderlecht.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Lukáš Ambros o listede diyor.
Colin Coosemans hesabı yaptı ve sonucu sevmedi. Bir takımı bundan hızlı çürüten bir şey yok ve hiçbir kulüp bunu, bir futbolcuya maaş yapısını anlatarak çözemedi.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Anderlecht’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Anderlecht $11.1M teklif etti; Urawa Reds yakın bile olmadığını söyledi. Teknik direktöre doğru oyuncu için paranın hâlâ orada olduğu söylenecek; teknik direktörlere hep bu söylenir.
Teklif çok uzaktı ve Anderlecht uzun düşünmedi. Bu işte ilk reddi bir son sayan kimse yoktur.
Yönetim07.09.2026
Son gün geçti: 4 imza, 7 ayrılık
Anderlecht cephesinde dönem yeniden açılana kadar yapılacak iş bu kadar. Yeterli olup olmadığı köşe yazılarında değil cumartesileri cevaplanacak ve ilk cumartesi yakın.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Anderlecht’te kimse onu başka türlü duymadı.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Anderlecht'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bu sporun en sık görülen ve en çok aceleyle dönülen sakatlığı. Anderlecht 14 gün diyecek ve bu konuda temkinli olacak; çünkü ikincisi her zaman birincisinden kötüdür.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Oleg Reabciuk’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Teknik direktör kafasındaki sıralamayı yeniden yaptı ve Mario Stroeykens bundan daha aşağıda çıktı. Ona bunun geçici olduğu söylenecek; bunu daha önce duymuş oyuncular ise gözlerini kaçıracak.
Kısaca
Kadro9 yeni yüz ve Anderlecht hâlâ birbirini öğreniyor
Volendam’in Adriano Bertaccini için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Teklif bu hafta Urawa Reds kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Bir A takımında 21 yaşında olmanın en zor yanı, kimsenin tolerans göstermemesidir. Mario Stroeykens'ın buna ihtiyacı olmadı: 7.82 ve sahadaki en rahat adam gibi görünüyordu.
RAAL La Louviere $990.0K üzerinde bir rakam istedi ve yönetim oraya gitmedi. Masadan kalkıldı, şimdilik; bu da transfer döneminde biri göz kırpana kadar demektir.
Yuya Kubo adı, Anderlecht tarafının dahil olmadığı sohbetlerde geçmeye başladı. Resmî bir şey yok, imzalı bir şey yok — ama tesadüf olan bir yanı da yok.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Kashima Antlers adamını tuttu ve Anderlecht üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Kulüpler Paris FC ile el sıkıştı; oyuncu henüz sıkışmadı. Sırada kişisel şartlar var ve kişisel şartlar, basılandan çok daha fazla transferin öldüğü yerdir.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Adriano Bertaccini onu sağladı ve adının yanındaki 8.80, aslında diğer herkese karşı cömert.
Teklif bu hafta Al-Ahli kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Anderlecht bir teklifle Charleroi kapısına gitti; taraftar da bu konudaki fikriyle internete. İkisinin de bir şey değiştirip değiştirmeyeceği satıcı kulübe kalmış.
Valur’in Samuel Ntanda için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.