Bir orta saha oyuncusu, o sahadayken takımın işleyip işlemediğine göre ölçülür; görülmesi neredeyse imkânsız, geriye dönüp bakınca apaçık. 19 aksiyon, 6.97 ve onu bir daha kolay kolay oyundan almayacak bir teknik direktör.
Felipe Loyola ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
20 yaşında, yaşının iki katı insanlar onun adını haykırıyor; bir transferin yıllarca hak etmesi gereken, buralı bir çocuğun ise ortaya çıkmakla aldığı bir sevgi. Aynı zamanda futbolda karşılığını vermesi en zor şey.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Gabriele Piccinini’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Arezzo karşısında alınan 1‑1, soyunma odasını rahatlama ile hayıflanma arasında bıraktı.
Kulübe01.03.2027
Teknik direktörün hükmü
“Açıkçası sinirliyim. Kazanmaya yetecek kadarını yaptık ve kazanamadık.” Raffaele Ricci 1‑1 sonrasında bunu saklamıyordu; Pisa soyunma odasında da saklayan yoktu.
Bazı öğleden sonraları savunmanın tamamı kalecidir. 6 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılmasını beklemediği cinsten ve ona bir içki borçlu on saha oyuncusu.
Bir sağlık kontrolü, bir imza, sponsor panosunun önünde havaya kaldırılan bir forma. Pisa zor kısmı Renate ile halletti; kalan kısım taraftarın gerçekten gördüğü kısım.
8 gelen, 4 giden ve aylarca başka değişiklik yok. Teknik direktörün elinde olan bu, taraftarın bu konuda bir fikri var ve son sözü puan durumu söyleyecek.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Felipe Loyola ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Her kariyerin, oyuncunun kendisini seçenin yanına değil kendi seçtiği yere vardığı bir versiyonu vardır. Eskimó o versiyonu Pisa'de yaşıyor ve bu genelde ilk ayda belli olur.
“Buradan Pisa’ün her maçını izliyorum. Kafamın nerede olduğunu bu anlatıyor.” Frosinone’deki kiralık dönem yoluna devam ediyor; ama kalbi o yolculuğa hiç çıkmadı.
Alenen herkes için mesele kapandı. Takımı kuran adam için kapanmadı ve bunun göründüğü tek yer kadro kâğıdı. Bir şans daha alacak; onu daha az önemli bir maçta alacak.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Filippo Pittarello için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Pisa.
Yazılı hiçbir şey yok, kamuoyuna hiçbir şey yok: Pisa tesislerinde yüz yüze verilmiş, forma süresine dair bir söz. Önümüzdeki bir ayın kadro kâğıtları bunun bir değeri olup olmadığını gösterecek.