Tahmini 145 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Amazonas bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Luiz Nardo işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Altyapı tam da bu sabah için vardır. Rodrigo Rodrigues kulübün bütün yaş gruplarından geçti ve artık bir A takım numarası taşıyor; binadaki en gururlu insanlar onu on iki yaşında çalıştıranlar olacak.
Yazılı hiçbir şey yok, kamuoyuna hiçbir şey yok: Amazonas tesislerinde yüz yüze verilmiş, forma süresine dair bir söz. Önümüzdeki bir ayın kadro kâğıtları bunun bir değeri olup olmadığını gösterecek.
Kendi mevkiinde yeni bir isim belirdi; Tcharlles artık kendisinin sandığı yeri yeniden kazanmak zorunda. Amazonas söz vermiş değil — bu aşamada nadiren verilir.
Bazı öğleden sonraları kaleci takımın kendisidir. 10 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılabileceğine ihtimal vermediği türden ve önündeki herkesi olduğundan iyi gösteren bir skor.
Hepsinin başına gelir ve yine de yerel bir gazetenin yazmak zorunda olduğu en zor paragraf olmayı sürdürür. 34 yaşında, eski seviyesinin 3 puan altında ve bir kariyerden faiz almaya başlamış bir beden.
Amazonas için galibiyet hasretinin sonu görünmüyor
Galibiyetsiz geçen maç sayısı 10 oldu ve mazeretler sabırdan da ince bir hâl aldı. Amazonas çatısı altında birilerinin bir yerden bir sonuç bulması gerekiyor.
Bir zamanlar öbür formayı giyiyordu. Cumartesi bu formayla Paysandu karşısına çıkıyor ve bu hafta bunun sıradan bir maç olduğuna dair söyleyeceği her şey doğru olmayacak.
Burada yapılabilecek bir itiraz yok ve işin içindeki herkes bunu biliyor; bu, yedek kulübesine giden yolu kısaltmıyor. Form, futbolda üzerine borç alınamayan tek para birimidir.
Galibiyetsiz maç sayısı 9 oldu ve statta, en kötüsünü bekleyen bir tribünün o kendine özgü sessizliği var. Çirkin bir 1-0 çoğunu iyileştirirdi; insanı deli eden de bu.
5 maçtır gol yok. Forvetler başlarını kaldırmayı bırakıyor, orta sahalar bir fazla dokunuş yapıyor ve üstten giden her şutun ardından, son golden beri birikmiş bir iç çekiş geliyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Amazonas'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Aylarca hiçbir şey olmaz, sonra adam öylece gelir; bedelsiz, hâlâ bir başkası için oynarken ön sözleşme imzalamış olarak. Bir futbolcuyu almanın en az dramatik ve çoğu zaman en kurnaz yoludur.
“Taraftarın kızmaya hakkı var. Benim de. Bunu düzelteceğiz.” 0‑2, gerekli şeyleri söyleyen bir teknik direktör ve bunların bambaşka bir versiyonunu dinlemiş bir soyunma odası.
Amazonas'de kimse formsuz olduğunu ima etmiyor. Teknik direktör belirli doksan dakika için başka nitelikler istedi ve bir oyuncunun buna karşı çalışabileceği hiçbir şey yok.
Evrak işi oyuncudan çok önce biter. Riquelme, mevcut sözleşmesi bitince buraya gelmek için anlaştı; yani Amazonas bir yaz bütçesini bir telefon görüşmesiyle değiştirmiş oldu.
Kadro dışı bırakılmıyor. Amazonas takımının oynadığı dizilişte onun yaptığı işi yapan bir adama koyacak yer yok, o kadar; bunu duymak her kadro kâğıdından daha zordur.
“Buluşmaya devam ediyoruz ve odadan her seferinde girdiğimiz rakamlarla çıkıyoruz.” Amazonas’te bir tur görüşme daha, Nino Paraíba’ın imzası olmadan bir hafta daha.
Tek bir transfer döneminde yeniden kurulan bir kadro, bunun bedelini kimsenin bütçelemediği bir para birimiyle öder. Futbol, oyuncuların toplamından kötü değildir; daha önce birlikte oynamış oyuncuların toplamından kötüdür.
Bir ay, kimsenin oraya tesadüfen girmesine yetmeyecek kadar uzundur. Júnior Moura ligin en iyi on birinde; bir ödülden daha sessiz ve daha güvenilir bir iltifat.
Kısaca
Sıradaki maçNino Paraíba eski kulübüyle karşılaşıyor