Her kariyerin, oyuncunun kendisini seçenin yanına değil kendi seçtiği yere vardığı bir versiyonu vardır. Denis Zárate o versiyonu Azuriz'de yaşıyor ve bu genelde ilk ayda belli olur.
Bonservis yok, imza töreni yok, merdivende menajer yok. José Amaral çocukluğundan beri bu kulüpte ve artık resmen A takım kadrosunda — ki bu, yerel bir okur için hangi boyutta olursa olsun her transferi geçer.
Altyapı tam da bu sabah için vardır. Cristiano Guimarães kulübün bütün yaş gruplarından geçti ve artık bir A takım numarası taşıyor; binadaki en gururlu insanlar onu on iki yaşında çalıştıranlar olacak.
20 yaşında ve Azuriz tarafında kimse onu bu sezon için almadı. Böyle işler dört yıl sonra, belki o gün burada olmayacak insanlar tarafından değerlendirilir.
Kötü bir atmosfer beklenerek atlatılabilir. Maçtan sonra ne yapacağına karar vermek için toplanan bir grup insan atlatılamaz ve binadaki herkes bunun hangi aşama olduğunu biliyor.
Fikstürün yarısı oynandı, 13. sıra, tabelada 13 puan. Bunu ikiyle çarpmak her taraftarın yaptığı hesap ve kulüpte kimsenin yüksek sesle yapmayacağı tek hesap.
Her cumartesi, çevresinde kimsenin karşılık veremediği şeyler yapıyor. Bir sezon gurur verici, sonrası bir sorun; Azuriz hangi aşamada olduğunu biliyor.
Tek bir transfer döneminde yeniden kurulan bir kadro, bunun bedelini kimsenin bütçelemediği bir para birimiyle öder. Futbol, oyuncuların toplamından kötü değildir; daha önce birlikte oynamış oyuncuların toplamından kötüdür.