Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Al-Ittihad’te kimse onu başka türlü duymadı.
“Her hafta istediğim şey bu. Sonuç değil, işi ele alış biçimleri.” Teknik direktör, 2‑0 sonrasında çoktan bir sonraki maçı konuşuyordu.
Kulübe11.11.2030
Mario Mitaj, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Al-Ittihad'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Dion Lopy ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
29 puan ve ligin geri kalanı yukarı bakıyor. Sezonu birinci bitiren her takım, bütün sezonu bunu düşünmüyormuş gibi yaparak geçirir; bu takım da öyle yapmaya başladı.
İç sahada 12 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
Üst üste 4 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
Al-Ittihad kendi sahasını gidilmesi zor bir yer yaptı
Kendi çimlerinde 11 maçtır mağlubiyet yok. Saha değişmedi; tribün değişti — daha erken daha gür ve rakibin başka bir yerde olmayı tercih ettiği anı daha çabuk sezen.
Tablonun tepesinden iki takım, tek bir öğleden sonra ve doksan dakikada karara bağlanacak bir aylık konuşma. Al-Ittihad bu hafta şampiyonluk kelimesini kullanmayacak ve onu düşünmekten vazgeçmeyecek.
“Bunu hak ettik. Onlardan bir tepki istedim ve aldım; şimdi cumartesi aynısını istiyorum.” Yasser Al-Sultan, 1‑0 ile biten ve onu belli etmeye hazır olduğundan daha çok memnun eden bir öğleden sonranın ardından.
Al-Ittihad'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
“Denedim. Gerçekten denedim ve her gün yanlış yerde uyanıyorum.” Al-Ittihad tarafında bunu bir adamdan çalıştırarak söküp atabilecek kimse yok ve kimse de öyleymiş gibi yapmıyor.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Al-Ittihad’te kimse onu başka türlü duymadı.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Mario Mitaj o listede diyor.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Al-Ittihad tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Mario Mitaj ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
İç sahada 9 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
23 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Yenilgisiz seri 16 maça çıktı. Kimi hak edilerek alındı, kimi zor atlatıldı; ama bir alışkanlık oluşuyor — ve futbolda karşısında oynanması en zor şey alışkanlıktır.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Matija Gluščević onu sağladı ve adının yanındaki 8.54, aslında diğer herkese karşı cömert.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Moussa Koné’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Burada 8 maçtır yenilgisiz. Her konuk teknik direktöre önceki hafta bu soruluyor; seri tam da bu yüzden sürüyor.
Maç14.09.2030
5 maç sonra Al-Ittihad yenilginin tadını yeniden aldı
5 maçın ardından ilk yenilgi. Teknik direktör bir gün geleceğini söyleyecek; soyunma odası Al-Ahli karşısında gelmesinin şart olmadığını söyleyecek; taraftar ise bütün hafta ikisini de, tam bu sırayla söyleyecek.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama Al-Ittihad yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Houssem Aouar o listede diyor.
Teknik direktör kafasındaki sıralamayı yeniden yaptı ve Abdul Aziz Al-Fawaz bundan daha aşağıda çıktı. Ona bunun geçici olduğu söylenecek; bunu daha önce duymuş oyuncular ise gözlerini kaçıracak.
Eskiden seçeneklerden biriydi. Artık seçeneklerin etrafında seçildiği adamlardan biri ve değişim o kadar sessiz oldu ki o gün yalnızca soyunma odası fark etti.
Bazı transferler basın kampanyası ister. Bununki, üzerinde eski numarası yazan bir forma istedi. Talal Haji yeniden Al-Ittihad oyuncusu ve kasaba yazın hikâyesine kavuştu.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Al-Ra'ed adamını tuttu ve Al-Ittihad üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Teklif bu hafta Al-Ahli kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Cumartesi öğleden sonraları çevresindeki kimsenin karşılık veremediği şeyler yapıyor; bir sezon kadar gurur verici, sonrası sorun. Al-Ittihad onu, aksini iddia ederek tutamaz.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Saïmon Bouabré o listede diyor.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Al-Ittihad tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Teklif bu hafta Al-Ra'ed kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Kulübün ödeyeceği en yüksek rakam $2.3M idi ve Al-Ahli daha fazlasını istiyordu. Böyle anlaşmalar dönemin son haftasında aşağı yukarı her iki seferde bir canlanır ve işin içindeki herkes bunu bilir.
Şartlar sunuldu ve reddedildi. Maaş mıydı, rol müydü, şehir miydi; Al-Ra'ed cephesinde kimse söylemiyor ve Al-Ittihad cephesinde kimse tahmin oyunundan keyif almıyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Buluşmaya devam ediyoruz ve odadan her seferinde girdiğimiz rakamlarla çıkıyoruz.” Al-Ittihad’te bir tur görüşme daha, Dion Lopy’ın imzası olmadan bir hafta daha.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Al-Ittihad’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Bir bonservisle geldi, onun küçük bir bölümüne gidiyor. Al-Ittihad kulübünün Jason için ödediği paranın $472.4K kadarı geri gelmeyecek ve yönetim bunun hesabını iki sezon boyunca verecek.
Al-Hilal $410.0K üzerinde bir rakam istedi ve yönetim oraya gitmedi. Masadan kalkıldı, şimdilik; bu da transfer döneminde biri göz kırpana kadar demektir.
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama Al-Ittihad yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
Her dizilişin içinde mevkiler vardır ve bunun içinde onunki yok. Al-Ittihad ya dizilişi, ya görevini, ya da kulübünü değiştirecek; o da hangisi olduğunu duymayı bekliyor.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
“Bana uygun değildi. Nedenini, açıklama borçlu olduğum insanlar dışında kimseye açıklamayacağım.” İki kulüp arasında anlaşılmış bir transfer ve parçası olmayı reddeden bir oyuncu.
Al-Ittihad bir teklifle Al-Hilal kapısına gitti; taraftar da bu konudaki fikriyle internete. İkisinin de bir şey değiştirip değiştirmeyeceği satıcı kulübe kalmış.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Al-Qadisiyah adamını tuttu ve Al-Ittihad üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Bir sağlık kontrolü, bir imza, sponsor panosunun önünde havaya kaldırılan bir forma. Al-Ittihad zor kısmı Al-Ahli ile halletti; kalan kısım taraftarın gerçekten gördüğü kısım.
Salem Al-Najdi kovalamacası, $3.5M el değiştirince ve Al-Qadisiyah’in hayır diyecek gerekçesi kalmayınca bitti. Taraftar bu rakamı önemli olan tek yöntemle yargılayacak: cumartesileri.
“Denedim. Gerçekten denedim ve her gün yanlış yerde uyanıyorum.” Al-Ittihad tarafında bunu bir adamdan çalıştırarak söküp atabilecek kimse yok ve kimse de öyleymiş gibi yapmıyor.
Saad Al-Mosa adı, Al-Ittihad tarafının dahil olmadığı sohbetlerde geçmeye başladı. Resmî bir şey yok, imzalı bir şey yok — ama tesadüf olan bir yanı da yok.
Kulübe10.06.2030
Houssem Aouar, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Al-Ittihad'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Saad Al-Mosa hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Al-Ittihad çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Abdul Aziz Al-Fawaz ve bir takım arkadaşı birbirine girdi ve mesele futbol değildi. Tesisler küçük yerlerdir; uzun bir sezon onları daha da küçültür.
Kulübe27.05.2030
Saïmon Bouabré, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Al-Ittihad'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Jan-Carlo Simić ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Al-Ittihad bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
4. sıra, 47 puan ve gelecek sezonda perşembe geceleri olup olmayacağını belirleyecek bir final virajı. Kimse buna henüz yarış demiyor; insanlar bir yarışın tam ortasındayken böyle der.
İş bitti, hem de maçlar kala. Gelecek sezonda başka ülkelerin kulüplerine karşı projektörlü geceler var; hesap defterinde de geçen yıl olmayan bir satır.
Bir bonservisle geldi, onun küçük bir bölümüne gidiyor. Al-Ittihad kulübünün Alfa Semedo için ödediği paranın $881.5K kadarı geri gelmeyecek ve yönetim bunun hesabını iki sezon boyunca verecek.
İyi bir sezon geçiren futbolcular vardır, bir de bir sezonun kendisiyle hatırlandığı futbolcular; ikincilerin adı yazın bir salonda okunur. Al-Ittihad sessizce mutlu, içten içe tedirgin olacak.
Cristian Carrara ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Saad Al-Mosa ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Al-Ittihad’te kimse onu başka türlü duymadı.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
“Buluşmaya devam ediyoruz ve odadan her seferinde girdiğimiz rakamlarla çıkıyoruz.” Al-Ittihad’te bir tur görüşme daha, Amin Al-Bukhari’ın imzası olmadan bir hafta daha.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Amin Al-Bukhari ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Sayılar soyunma odasında sır kalmaz, hiç kalmadı. Değerinden fazlasını istemiyor; yanındakinin neden daha değerli olduğunu soruyor ve Al-Ittihad'da bu, cevaplanması daha zor bir soru.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Amin Al-Bukhari bir şeye imza atana kadar — Al-Ittihad ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Liste sessiz bir belgedir ama anlamı yüksek sesle konuşur. Hussain Al-Zarie soran herkesle görüşebilir ve kulüpte bunun ne demek olduğunu herkes bilir.
Artık 20 üzerinden 7 puanla değerlendirilen bir altyapıdan 29 oyuncu çıktı. Bu büyüklükte bir kulüp başka türlü ayakta kalmaz ve şehir o listedeki her ismi bilir.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Al-Ittihad içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Danilo Pereira o listede diyor.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Al-Ittihad tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Al-Ittihad bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
47 puanla 4. sıra ve Avrupa bileti taşıyan basamaklar sayılacak kadar yakın. Böyle sezonlar nisandaki iki sonuçla belirlenir ve kulüp hangi ikisi olduğunu biliyor.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Al-Ittihad içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Mario Mitaj o listede diyor.
Geleceğini sordu ve içinde dakikalar olan bir cevap aldı. Teknik direktör, sözlerin hatırlandığı bir binada bir söz verdi ve o sözün saati işlemeye başladı.
Yabancı bir transferin yaptığı en gösterişsiz şey ve çoğunun kaderini belirleyen şey. Arkasından gelen sesi duyabilen bir oyuncu, duyamayandan bambaşka bir futbolcudur.
Artık burada çalışan biri gibi değil, burada yaşayan biri gibi görünüyor. Neredeyse bütün bir sezon aldı ve Al-Ittihad'da fark tribünün en arkasından bile belli.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Al-Ittihad içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
“Buna her şeyimi verdim ama ailem burada değil; doğrusu ben de değilim.” Kötü form çalıştırılarak düzeltilebilir. Bu, bugüne kadar kimsede çalışmayla düzelmedi ve Al-Ittihad bunu biliyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bir maaş faturasının hırs olmaktan çıkıp başka hiçbir şeyin mümkün olmamasının sebebine dönüştüğü bir eşik vardır; bu kulüp oraya geldi. Ne bir transfere, ne bir tribüne, ne de yağmurlu bir güne bir şey kalıyor.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Mahamadou Doumbia’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Saad Al-Mosa hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Al-Ittihad çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Kurallar buna izin veriyor ve yine de canını yakıyor. Saad Al-Mosa, yaz için Al-Ahli ile anlaştı; o zamana kadar bu formayı, bir sonrakini çoktan seçmiş bir oyuncu olarak giyiyor.
Danilo Pereira ve bir takım arkadaşı birbirine girdi ve mesele futbol değildi. Tesisler küçük yerlerdir; uzun bir sezon onları daha da küçültür.
Kulübe01.04.2030
Danilo Pereira, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Al-Ittihad'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Kulübe01.04.2030
Teknik direktör Hassan Kadish'ın hatasını unutmayı henüz bitirmedi
Alenen herkes için mesele kapandı. Takımı kuran adam için kapanmadı ve bunun göründüğü tek yer kadro kâğıdı. Bir şans daha alacak; onu daha az önemli bir maçta alacak.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Al-Ittihad bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
Aradan bir yıl geçti; şehir hâlâ kapalı, dil hâlâ gelmedi ve öğle yemeği, Al-Ittihad tarafında kimsenin itiraf edeceğinden daha sık tek başına yeniyor. Cumartesileri bu görülüyor.
4. sıra, 47 puan ve gelecek sezonda perşembe geceleri olup olmayacağını belirleyecek bir final virajı. Kimse buna henüz yarış demiyor; insanlar bir yarışın tam ortasındayken böyle der.
Kadro01.04.2030
Nabil Alioui neden daha az kazandığını öğrenmek istiyor
Rakamlar soyunma odasında sır olarak kalmaz. Değerinden fazlasını istediği yok; yanındaki birinin neden daha değerli olduğunu soruyor ve Al-Ittihad tarafında buna iyi bir cevap yok.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Al-Ittihad’te kimse onu başka türlü duymadı.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Mario Mitaj o listede diyor.
Clayton Diandy oyuncusuna bir şey söylendi ve sonra o şey oldu. Bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır ve soyunma odası bunu her taraftardan hızlı fark etti.
Millî davet, oyuncuyu ve onu yetiştiren kulübü aynı nefeste onurlandırır. Al-Ittihad onu sağ salim geri ister ve kimsenin kendisine danışmayacağını bilir.
22 yaşında, yaşının iki katı insanlar onun adını haykırıyor; bir transferin yıllarca hak etmesi gereken, buralı bir çocuğun ise ortaya çıkmakla aldığı bir sevgi. Aynı zamanda futbolda karşılığını vermesi en zor şey.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Amin Al-Bukhari’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
İlk on birde olmayı bekleyen bir oyuncu maçı dışarıdan izledi. Teknik adam buna takım kararı diyecek; Moussa Koné kendi arasında başka bir şey diyecek.
2 gol öndeyken kazanılan her şeyin yavaş yavaş teslim edilişi. Suçlanan Kevin Fustini olmayacak ama böyle bir çöküşün ardından gelen konuşmadan Al-Ittihad'de kimse kurtulamaz.
3. sıra ve 42 puan. Statta o kelimeyi henüz kimse yüksek sesle söylemiyor; statta herkes onu düşünüyor.
Yönetim04.02.2030
Al-Ittihad dönemi kendi eseri olan bir kadroyla kapattı
2 gelen, 5 giden ve aylarca başka değişiklik yok. Teknik direktörün elinde olan bu, taraftarın bu konuda bir fikri var ve son sözü puan durumu söyleyecek.
Transfer04.02.2030
Mario Mitaj bu işin nereye gittiğini bilmek istiyor
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama Al-Ittihad yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
“Buna her şeyimi verdim ama ailem burada değil; doğrusu ben de değilim.” Kötü form çalıştırılarak düzeltilebilir. Bu, bugüne kadar kimsede çalışmayla düzelmedi ve Al-Ittihad bunu biliyor.
Yenilmezlik serisi 6 maça ulaştı. Kimi galibiyetti, kimi paçayı kurtarmaktı; ama kaybetmeyi reddeden bir takım, başka soyunma odalarında konuşulan bir takımdır.
Hajer onu hazirana kadar oynatmaya devam edecek ve sonrasında karşılığında hiçbir şey almayacak. Mohammed Al-Mahasnah, Al-Ittihad'e transferi için önceden anlaştı ve bu düzende kaybeden tek taraf, sözleşmeyi tükenmeye bırakanlar.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bir oyuncunun itiraz edemeyeceği tek kadro dışı kalma biçimi ve en zor kaldırdığı biçim. Bir başkası daha iyiydi ve kadro kâğıdı bunu, değişene kadar her hafta alenen söylüyor.
4‑1 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Al-Ittihad içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Kurallar buna izin veriyor ve yine de canını yakıyor. Alfa Semedo, yaz için Al-Ahli ile anlaştı; o zamana kadar bu formayı, bir sonrakini çoktan seçmiş bir oyuncu olarak giyiyor.
20 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Oyuncu notları17.12.2029
Saïmon Bouabré herkesten farklı bir öğleden sonra yaşadı
8.10. Bir taraftarın orada olmayan birine anlatıp da bir türlü aktaramadığı performanslar vardır; bu onlardan biriydi ve rakam da yardımcı olmuyor.
Toplam 10 aksiyon ve 7.52. Yaptığı iş, başkalarının iyi görünmesi biçiminde ortaya çıkar; onu fark etmenin tek güvenilir yolu, olmadığı öğleden sonralarda ne olduğuna bakmaktır.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Al-Ittihad’te kimse onu başka türlü duymadı.
Bu formayla 100 maç. Kimse böyle bir sicil kurmak için yola çıkmaz; belli bir tip oyuncunun başına belli bir tip kulüpte gelir ve bu şehir elindekinin ne olduğunu biliyor.
Mario Mitaj oyuncusuna bir şey söylendi ve sonra o şey oldu. Bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır ve soyunma odası bunu her taraftardan hızlı fark etti.
“Övgüyü oyuncular hak ediyor. Benim işim bugün kolaydı.” Değildi ve odadaki herkes bunu biliyordu; 1‑0 sonrasında Yasser Al-Sultan cömert olmayı göze alabilirdi.
“Bazı sabahlar uyanıyorsun ve bildiğin her şey hâlâ çok uzakta.” Mesele futbol değil, hiç olmadı: Al-Ittihad, başka bir ülke isteyen bir adamla uğraşıyor.
Aylarca hiçbir şey olmaz, sonra adam öylece gelir; bedelsiz, hâlâ bir başkası için oynarken ön sözleşme imzalamış olarak. Bir futbolcuyu almanın en az dramatik ve çoğu zaman en kurnaz yoludur.
Her seri, birinin takvime rutin diye yazdığı bir öğleden sonra biter. Bu seri 4 maç sürdü; şehrin saymayı bırakmasına yetecek kadar uzun, onu kimin durdurduğunu hiç unutmayacağı kadar kısa.
“Bugün yeterince iyi değildik ve bunu süslemeyeceğim.” Yasser Al-Sultan 0‑1 sonrasında, bir sonraki soruyu bilen ve cevaplamaya niyeti olmayan bir adamın tonuyla.
Üst üste 4 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
Stoperlere sezonda iki kez öne çıkma izni verilir ve oraya vardıklarında ne yaptıklarına göre yargılanırlar. Aarón Martín attı, 7.99 aldı ve gittiğini kimse fark etmeden geri döndü.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bir stadın kendinden saydığı 23 yaşındaki birine sakladığı özel bir sıcaklık vardır. Saïmon Bouabré artık ona sahip ve buradaki geri kalan zamanında yapacağı her şey, bedavaya verilen o iyi niyetle kıyaslanacak.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Moussa Koné. Al-Hazem karşısında 2‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Amin Al-Bukhari’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Mahamadou Doumbia o listede diyor.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Al-Ittihad bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
Bir zamanlar öbür formayı giyiyordu. Cumartesi bu formayla Al-Hazem karşısına çıkıyor ve bu hafta bunun sıradan bir maç olduğuna dair söyleyeceği her şey doğru olmayacak.
Liste sessiz bir belgedir ama anlamı yüksek sesle konuşur. Mohammed Mahzari soran herkesle görüşebilir ve kulüpte bunun ne demek olduğunu herkes bilir.
Al-Faisaly bu maçın çabuk unutulmasını isteyecek: 3‑0, kaybedilen her ikili mücadele ve uzun bir dönüş yolu. Al-Ittihad, iyi takımların acımasız olduğu şekilde acımasızdı.
Mahamadou Doumbia ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Bir stadın kendinden saydığı 23 yaşındaki birine sakladığı özel bir sıcaklık vardır. Clayton Diandy artık ona sahip ve buradaki geri kalan zamanında yapacağı her şey, bedavaya verilen o iyi niyetle kıyaslanacak.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Moussa Koné’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Bu formayla 100 maç; teknik direktörler, küme düşmeler ve geri kalan her şey boyunca. Böyle bir hizmet bu spordan siliniyor ve tribün ne izlediğini biliyor.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Mohammed Abdulrahman hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Al-Ittihad çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Al-Ittihad’te kimse onu başka türlü duymadı.
Galibiyetsiz maç sayısı 4 oldu ve statta, en kötüsünü bekleyen bir tribünün o kendine özgü sessizliği var. Çirkin bir 1-0 çoğunu iyileştirirdi; insanı deli eden de bu.
Danilo Pereira ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
Mario Mitaj ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Kulübe15.10.2029
Mario Mitaj, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Al-Ittihad'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Dion Lopy’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Moussa Koné için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Al-Ittihad.
Liste sessiz bir belgedir ama anlamı yüksek sesle konuşur. Mohammed Mahzari soran herkesle görüşebilir ve kulüpte bunun ne demek olduğunu herkes bilir.
Yazılı hiçbir şey yok, kamuoyuna hiçbir şey yok: Al-Ittihad tesislerinde yüz yüze verilmiş, forma süresine dair bir söz. Önümüzdeki bir ayın kadro kâğıtları bunun bir değeri olup olmadığını gösterecek.
Bir ay, kimsenin oraya tesadüfen girmesine yetmeyecek kadar uzundur. Houssem Aouar ligin en iyi on birinde; bir ödülden daha sessiz ve daha güvenilir bir iltifat.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Danilo Pereira o listede diyor.
"Aramız çok açık ve aksini söylemek kimseye fayda etmez." Taraflar yaklaşmadı ve takvim kulübün lehine işlemiyor.
Kulübe08.10.2029
Kulübeden görünen
“Kaybetmedik. Bazı haftalar elinize geçen tek şey budur ve puanı almayı almamaya tercih ederim.” Yasser Al-Sultan 0‑0 için bardağın dolu tarafını seçti; taraftar stattan öbür tarafıyla ayrıldı.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Amin Al-Bukhari ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
“Övgüyü oyuncular hak ediyor. Benim işim bugün kolaydı.” Değildi ve odadaki herkes bunu biliyordu; 2‑0 sonrasında Yasser Al-Sultan cömert olmayı göze alabilirdi.
Al-Ittihad'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Bu rakibe karşı hoca başka türden bir oyuncu istedi; futbol açısından gerçek bir sebep, oyuncu açısından hiç teselli değil. Hatası yoktu ve sahada da yoktu.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Al-Ittihad bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Amin Al-Bukhari’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Mario Mitaj o listede diyor.
Burada yapılabilecek bir itiraz yok ve işin içindeki herkes bunu biliyor; bu, yedek kulübesine giden yolu kısaltmıyor. Form, futbolda üzerine borç alınamayan tek para birimidir.
“Dünyanın sonu değil ve yeterli de değil. İkisi de doğru.” Teknik direktör 1‑1 biten beraberliğin ardından dürüst olanı söyledi, sonra içeri girip bir daha söyledi.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Dion Lopy’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Kısaca
Sıradaki maçSaad Al-Mosa eski dostlarıyla buluşuyor
Öğlen tamamlanmasına bir telefon kalmış anlaşma gece yarısı ölmüştü. Al-Ittihad dönem yeniden açıldığında tekrar deneyecek; Al-Ra'ed o zamana kadar satıcı olmayabilir.
Najran’in Mohammed Abdulrahman için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Al-Ittihad’te kimse onu başka türlü duymadı.
Kadro dışı bırakılmıyor. Al-Ittihad takımının oynadığı dizilişte onun yaptığı işi yapan bir adama koyacak yer yok, o kadar; bunu duymak her kadro kâğıdından daha zordur.
Üç ayda 8 transfer. Her biri bir yükseltme olabilir ve takım yine de bir süre daha kötü olabilir; bu, bir yeniden yapılanmanın transfer dönemi değerlendirmelerinde asla görünmeyen kısmıdır.
İç sahada 14 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
Bonservis bedeli $4.0M, sözleşme imzalı ve değip değmediği tartışması başlayabilir. Al-Qadisiyah pazarlığı sıkı tuttu; kimin kazandığını zaman söyleyecek.
Üst üste 5 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
Kulübün ödeyeceği en yüksek rakam $360.0K idi ve Al-Hilal daha fazlasını istiyordu. Böyle anlaşmalar dönemin son haftasında aşağı yukarı her iki seferde bir canlanır ve işin içindeki herkes bunu bilir.
Kulüpler Al-Qadisiyah ile el sıkıştı; oyuncu henüz sıkışmadı. Sırada kişisel şartlar var ve kişisel şartlar, basılandan çok daha fazla transferin öldüğü yerdir.
Al-Ittihad adamın kendisini ikna etmek dışında her şeyi yapmıştı. Al-Ra'ed formasında kalıyor ve teknik direktör, para hâlâ bankadayken çizim masasına geri dönüyor.
Bir transferde hâlâ oyuncuya ait olan son şey, kendi şartlarının altındaki imzasıdır ve o imza atıldı. Al-Ittihad onu evrak dışında her anlamda kaybetti.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
Onaylanan rakam yetmedi. Yönetim yeniden toplandı ve kendi teklifini $370.0K seviyesine çıkardı — Morlaye Sylla için iki kez sormayı göze alan bir kulüp.
Bir bonservisle geldi, onun küçük bir bölümüne gidiyor. Al-Ittihad kulübünün Törles Knöll için ödediği paranın $1.8M kadarı geri gelmeyecek ve yönetim bunun hesabını iki sezon boyunca verecek.
Danilo Pereira ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Teknik direktörün odasında bir konuşma ve oradan çıkan bir taahhüt. Böyle sözleri vermek ucuz, tutmamak pahalıdır ve Faisal Al-Ghamdi tarihi bir kenara yazdı.
Bir fizyoterapistin yavaşça söylediği kelimeler. Kulüp 16 gün açıklayacak ve bu teşhisi daha önce duymuş herkes rakamın en küçük mesele olduğunu bilir: diz, oyuncudan önce geri döner.
Bir transferde hâlâ oyuncuya ait olan son şey, kendi şartlarının altındaki imzasıdır ve o imza atıldı. Al-Ittihad onu evrak dışında her anlamda kaybetti.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Al-Ittihad’te kimse onu başka türlü duymadı.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Mario Mitaj o listede diyor.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Al-Ittihad tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Açıklamada 30 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Al-Ittihad bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Al-Ittihad’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Her cumartesi, çevresinde kimsenin karşılık veremediği şeyler yapıyor. Bir sezon gurur verici, sonrası bir sorun; Al-Ittihad hangi aşamada olduğunu biliyor.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Nabil Alioui o listede diyor.
Açıklamada 37 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Al-Ittihad bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
Hajer’in Törles Knöll için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Al-Ittihad içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
5 katılım, kimsenin kadro demeyeceği bir yaş ortalaması ve oğullarının evden çok vakit geçireceği bir binayı gezdirilen aileler. Gözlem işi çoktan bitti; bugün sadece evrak var.
Kısaca
KulübeMahamadou Doumbia, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
KulübeTeknik adam Aarón Martín üzerinden ders veriyor
Açıklamada 45 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Al-Ittihad bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
Al-Faisaly’in Saad Al-Mosa için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Al-Ittihad bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Al-Ittihad $54.0K teklif etti; Al-Hilal yakın bile olmadığını söyledi. Teknik direktöre doğru oyuncu için paranın hâlâ orada olduğu söylenecek; teknik direktörlere hep bu söylenir.
Her futbolcunun çocukluk kulübü sorusuna bir cevabı vardır ve çoğu o cevabın gereğini hiç yapamaz. Mohammed Al-GhanemAl-Ittihad formasıyla yaptı ve ilk ay bunun bir adama ne yaptığını gösterecek.
Açıklamada 59 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Al-Ittihad bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
Kulüpler anlaşmıştı, oyuncu anlaşmamıştı. Bir ret, hem de aleni: Al-Qadisiyah onu tutuyor ve buradaki taraftar, burası hakkında ne duymuş olabileceğini merak ediyor.
Teklif bu hafta Al-Qadisiyah kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Danilo Pereira ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Al-Ittihad bir teklifle Al-Shabab kapısına gitti; taraftar da bu konudaki fikriyle internete. İkisinin de bir şey değiştirip değiştirmeyeceği satıcı kulübe kalmış.
Açıklamada 73 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Al-Ittihad bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
“Buna her şeyimi verdim ama ailem burada değil; doğrusu ben de değilim.” Kötü form çalıştırılarak düzeltilebilir. Bu, bugüne kadar kimsede çalışmayla düzelmedi ve Al-Ittihad bunu biliyor.
Buradan uzakta 29 maç ve 2 gol; teknik direktörün ağustosta elinde olmayan bir oyuncu. Kiralıklar tam da bunun umuduyla gönderilir ve çoğu bunu vermez.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Tahmini 80 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Al-Ittihad bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Bireysel bir ödül, takım oyununda tuhaf bir şeydir; en iyileri hiç tartışılmaz. Adının yüksek sesle okunmasıyla biten türden bir yıl geçirdi ve bunun faydasını Al-Ittihad gördü.
Mario Mitaj ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Amin Al-Bukhari’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Yazılı hiçbir şey yok, kamuoyuna hiçbir şey yok: Al-Ittihad tesislerinde yüz yüze verilmiş, forma süresine dair bir söz. Önümüzdeki bir ayın kadro kâğıtları bunun bir değeri olup olmadığını gösterecek.
Tahmini 87 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Al-Ittihad bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Kupa maçları birinin sahip çıkmasını bekler; Al-Qadisiyah karşısında bunu Nabil Alioui yaptı. Gecenin skoru 1‑0 ve bir sonraki turun torbasında Al-Ittihad yazıyor.
Burada 12 maçtır yenilgisiz. Her konuk teknik direktöre önceki hafta bu soruluyor; seri tam da bu yüzden sürüyor.
Transfer14.05.2029
Mario Mitaj bu işin nereye gittiğini bilmek istiyor
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama Al-Ittihad yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
Topu geri kazandı, sonra ondan bir şey üretti; bu iki iştir ve skorun böyle görünmesinin sebebidir. Toplam 15 aksiyon ve 7.15'lik bir not; hiçbiri özet videoya girmeyecek.
Açıklamada 95 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Al-Ittihad bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Törles Knöll hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Al-Ittihad çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Manşet olarak zayıf ve oyuncuların bir sonraki söze inanmasının sebebi tam da bu. Al-Ittihad, Mahamadou Doumbia'a bir şeyin olacağını söyledi ve oldu; bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Ahmed Al-Ghamdi o listede diyor.
“Vücudum izin verdiği sürece oynarım, vermediği gün bırakırım.” 36 yaşında, arkasında 349 maç var ve kulüp henüz verilmemiş bir karara göre plan yapmak zorunda.
Tahmini 116 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Al-Ittihad bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Al-Ittihad içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Al-Ittihad bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Al-Ittihad tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Yazılı hiçbir şey yok, kamuoyuna hiçbir şey yok: Al-Ittihad tesislerinde yüz yüze verilmiş, forma süresine dair bir söz. Önümüzdeki bir ayın kadro kâğıtları bunun bir değeri olup olmadığını gösterecek.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Al-Ittihad içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Al-Ittihad bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
Danilo Pereira ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Kulübe09.04.2029
Ahmed Al-Ghamdi, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Al-Ittihad'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Rakamlar soyunma odasında sır olarak kalmaz. Değerinden fazlasını istediği yok; yanındaki birinin neden daha değerli olduğunu soruyor ve Al-Ittihad tarafında buna iyi bir cevap yok.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Ibrahima N'Diaye ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Rakan Kaabi hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Al-Ittihad çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Kaptanlık Mahamadou Doumbia oyuncusundan alındı. Al-Ittihad bunu takım için alınmış bir karar diye anlatacak; soyunma odası ise bir adam hakkında verilmiş bir hüküm olarak okuyacak.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Dion Lopy bir şeye imza atana kadar — Al-Ittihad ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
4 ay kaldı ve iki taraf da bunun ne demek olduğunu biliyor: imzasız geçen her hafta Al-Ittihad’ün isteyebileceği bonservisi düşürüyor, Törles Knöll’ın isteyebileceği ücreti yükseltiyor.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Abdulelah Hawsawi hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Al-Ittihad çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
“Buna her şeyimi verdim ama ailem burada değil; doğrusu ben de değilim.” Kötü form çalıştırılarak düzeltilebilir. Bu, bugüne kadar kimsede çalışmayla düzelmedi ve Al-Ittihad bunu biliyor.
Mario Mitaj ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Mohammed Sulaiman oyuncusuna bir şey söylendi ve sonra o şey oldu. Bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır ve soyunma odası bunu her taraftardan hızlı fark etti.
Nabil Alioui hesabı yaptı ve sonucu sevmedi. Bir takımı bundan hızlı çürüten bir şey yok ve hiçbir kulüp bunu, bir futbolcuya maaş yapısını anlatarak çözemedi.
Millî davet, oyuncuyu ve onu yetiştiren kulübü aynı nefeste onurlandırır. Al-Ittihad onu sağ salim geri ister ve kimsenin kendisine danışmayacağını bilir.
Bir stadın kendinden saydığı 22 yaşındaki birine sakladığı özel bir sıcaklık vardır. Clayton Diandy artık ona sahip ve buradaki geri kalan zamanında yapacağı her şey, bedavaya verilen o iyi niyetle kıyaslanacak.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Al-Ittihad içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama Al-Ittihad yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
Jan-Carlo Simić oyuncusuna bir şey söylendi ve sonra o şey oldu. Bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır ve soyunma odası bunu her taraftardan hızlı fark etti.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Ahmed Al-Ghamdi o listede diyor.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Jan-Carlo Simić ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Al-Ittihad içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Al-Ittihad’te kimse onu başka türlü duymadı.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Saad Al-Mosa’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Al-Shoulla’in Rakan Kaabi için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Al-Ittihad bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
Danilo Pereira ve bir takım arkadaşı birbirine girdi ve mesele futbol değildi. Tesisler küçük yerlerdir; uzun bir sezon onları daha da küçültür.
Maç17.02.2029
Al-Ittihad kendi sahasını gidilmesi zor bir yer yaptı
Kendi çimlerinde 10 maçtır mağlubiyet yok. Saha değişmedi; tribün değişti — daha erken daha gür ve rakibin başka bir yerde olmayı tercih ettiği anı daha çabuk sezen.
Kurallar buna izin veriyor ve yine de canını yakıyor. Törles Knöll, yaz için Al-Ahli ile anlaştı; o zamana kadar bu formayı, bir sonrakini çoktan seçmiş bir oyuncu olarak giyiyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Al-Ittihad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Al-Nassr adamını tuttu ve Al-Ittihad üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Ibrahima N'Diaye’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Her seri, birinin takvime rutin diye yazdığı bir öğleden sonra biter. Bu seri 16 maç sürdü; şehrin saymayı bırakmasına yetecek kadar uzun, onu kimin durdurduğunu hiç unutmayacağı kadar kısa.
"Burası hakkında kötü söyleyecek tek kelimem yok. Sadece başka bir yerde olmam gerekiyor." Artık yazıya döküldü ve Al-Ittihad duymamış gibi yapamaz.
Yönetim05.02.2029
Dönem kapandı: Al-Ittihad cephesinde 1 gelen, 3 giden
Son gün geçti ve kadro artık bu kadro. 1 geldi, 3 gitti ve geçen ay bu kulüp hakkında basılan diğer her şey söylenti olarak kaldı.
Transfer05.02.2029
Bu kadar yakındı: Faisal Al-Essa’ın transferi son anda öldü
Bonservis anlaşılmış, uçuşa bile bakılmıştı — sonra telefon susuverdi. Najran yoluna gitti, Faisal Al-Essa tekrar Al-Ittihad’e rapor verdi ve herkes pazartesinin sıradan bir pazartesi olduğunu oynuyor.