Mauro Cachi ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Yenilgisiz seri 6 maça çıktı. Kimi hak edilerek alındı, kimi zor atlatıldı; ama bir alışkanlık oluşuyor — ve futbolda karşısında oynanması en zor şey alışkanlıktır.
Her seri, birinin takvime rutin diye yazdığı bir öğleden sonra biter. Bu seri 4 maç sürdü; şehrin saymayı bırakmasına yetecek kadar uzun, onu kimin durdurduğunu hiç unutmayacağı kadar kısa.
Kadro14.03.2033
Fenix antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Judah Garcia bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
“Beğendiğim şeyler var, bir de salı günü doğru olana kadar tekrar edeceğimiz şeyler.” 0‑0 ve salının nasıl geçeceğine çoktan karar vermiş bir teknik direktör.
Üst üste 4 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
Talimat kulübeden değil yukarıdan geldi; hiçbir teknik adamın hoşlanmadığı konuşma biçimi. O kadrodan biri artık satılabilir durumda — takımı kuran adam öyle düşünse de düşünmese de.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Fenix içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Bir maaş faturasının hırs olmaktan çıkıp başka hiçbir şeyin mümkün olmamasının sebebine dönüştüğü bir eşik vardır; bu kulüp oraya geldi. Ne bir transfere, ne bir tribüne, ne de yağmurlu bir güne bir şey kalıyor.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Mauro Cachi onu sağladı ve adının yanındaki 8.21, aslında diğer herkese karşı cömert.
Üst üste 3 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Jonathan Fernandez hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Fenix çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Fenix'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bir orta saha oyuncusu, o sahadayken takımın işleyip işlemediğine göre ölçülür; görülmesi neredeyse imkânsız, geriye dönüp bakınca apaçık. 9 aksiyon, 6.83 ve onu bir daha kolay kolay oyundan almayacak bir teknik direktör.
Kadro28.02.2033
Judah Garcia, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
Kulübe28.02.2033
Teknik direktörün hükmü
“Havaya girmeyeceğim, onların girmesine de izin vermeyeceğim. İyi bir gündü. Daha zorları olacak.” Interim Coach, 2‑0 ile alınan galibiyetin ardından kısa kesti; teknik direktörler mutlu olduklarında böyle yapar.
Bazı maçlar bir ana bağlıdır; bu bir adama bağlandı. Kâğıtta 7.78 ve Fenix taraftarı tek bir ismi konuşarak evine gitti.
Kadro21.02.2033
Judah Garcia, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
“Övgüyü oyuncular hak ediyor. Benim işim bugün kolaydı.” Değildi ve odadaki herkes bunu biliyordu; 1‑0 sonrasında Interim Coach cömert olmayı göze alabilirdi.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Lucas Suárez’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Sırada La Luz var ve Fenix soyunma odasındaki bir adam onların tesislerini kendi tesislerinden iyi biliyor. Nasıl karşılandığı, onun hakkında ne düşündüklerini söyleyecek.
Her kariyerin, oyuncunun kendisini seçenin yanına değil kendi seçtiği yere vardığı bir versiyonu vardır. Jesús Milano o versiyonu Fenix'de yaşıyor ve bu genelde ilk ayda belli olur.
Mauro Cachi ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Gastón Gerzel bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Her dizilişin içinde mevkiler vardır ve bunun içinde onunki yok. Fenix ya dizilişi, ya görevini, ya da kulübünü değiştirecek; o da hangisi olduğunu duymayı bekliyor.
“Buluşmaya devam ediyoruz ve odadan her seferinde girdiğimiz rakamlarla çıkıyoruz.” Fenix’te bir tur görüşme daha, Héctor Bracamonte’ın imzası olmadan bir hafta daha.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Sebastián Guerrero’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Santiago Gomez o listede diyor.
Rentistas, iyi yönetilen her kulübün eninde sonunda aldığı telefonu aldı — daha büyük biri Sébastien Giraud’ı fark etti. Hayır demek kolay; onu ikna edilmiş tutmak asıl iş.
Eskiden seçeneklerden biriydi. Artık seçeneklerin etrafında seçildiği adamlardan biri ve değişim o kadar sessiz oldu ki o gün yalnızca soyunma odası fark etti.
Rentistas tesislerinde onun adına konuşmanın çoğunu eskiden oynadığı yer yapıyor. Oda ona saygı gösteriyor, çocuklar onu inceliyor ve bunu delebilecek tek şey kötü bir ay.
Kendi mevkiinde yeni bir isim belirdi; Nicolás Mallet artık kendisinin sandığı yeri yeniden kazanmak zorunda. Rentistas söz vermiş değil — bu aşamada nadiren verilir.