Üst üste 3 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
“Bunu hak ettik. Onlardan bir tepki istedim ve aldım; şimdi cumartesi aynısını istiyorum.” Leander Fellaini, 1‑0 ile biten ve onu belli etmeye hazır olduğundan daha çok memnun eden bir öğleden sonranın ardından.
Kulübe28.12.2026
Ilay Camara, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Anderlecht'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Roméo Amané’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Ilay Camara’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Joachim Imbrechts için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Anderlecht.
21 yaşındaki Valentin Atangana yıllardır buradaymış gibi oynadı — 8.04
8.04'lik bir not, yirmi dokuz yaşında birinin adının yanında bir şey, 21 yaşında birinin yanında bambaşka bir şey ifade eder. Stattaki kimseye bunu anlatmak gerekmedi.
Üst üste 3 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
Takvimin etrafında düzenlendiği maç. Form pencereden uçar, puan durumuna bakılmaz ve doksan dakika boyunca Anderlecht yalnızca tek bir şeyle yargılanır.
Fikstürün yarısı oynandı, 1. sıra, tabelada 36 puan. Bunu ikiyle çarpmak her taraftarın yaptığı hesap ve kulüpte kimsenin yüksek sesle yapmayacağı tek hesap.
Kulübe30.11.2026
Teknik direktörün hükmü
“Havaya girmeyeceğim, onların girmesine de izin vermeyeceğim. İyi bir gündü. Daha zorları olacak.” Leander Fellaini, 1‑0 ile alınan galibiyetin ardından kısa kesti; teknik direktörler mutlu olduklarında böyle yapar.
4‑0 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Adriano Bertaccini onu sağladı ve adının yanındaki 8.90, aslında diğer herkese karşı cömert.
33 puanla birinci. Puan durumu bir gerçektir ve bir gerçeğin tadını çıkarmak serbesttir; kulüpten kimsenin kamuoyu önünde gidebileceği en uzak nokta da burası.
Manşet olarak zayıf ve oyuncuların bir sonraki söze inanmasının sebebi tam da bu. Anderlecht, Valentin Atangana'a bir şeyin olacağını söyledi ve oldu; bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır.
“Bunu hak ettik. Onlardan bir tepki istedim ve aldım; şimdi cumartesi aynısını istiyorum.” Leander Fellaini, 4‑0 ile biten ve onu belli etmeye hazır olduğundan daha çok memnun eden bir öğleden sonranın ardından.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Anderlecht'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Maxime Lopez oyuncusuna bir şey söylendi ve sonra o şey oldu. Bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır ve soyunma odası bunu her taraftardan hızlı fark etti.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Yuya Kubo’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Anderlecht'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Anderlecht tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Adriano Bertaccini için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Anderlecht.
Anderlecht, piyasaya Joachim Imbrechts’ın alınabilir olduğunu duyurdu. İlanda fiyat yok ama bu işin içindeki herkes orada aşağı yukarı ne yazdığını bilir.
Dil geldi, omuz silkme gitti ve antrenmanda gelecek yıl da burada olmayı bekleyen biri gibi tartışıyor. Bunların hiçbiri bonservis bedelinde görünmez; hepsi sahada görünür.
Sıra 2, puan 27 — ve herkesin ilk baktığı skor artık onlarınki. O kelime stadın çevresinde hâlâ telaffuz edilmiyor; herkesin onu düşündüğü de buradan belli.
Yenilgisiz seri 7 maça çıktı. Kimi hak edilerek alındı, kimi zor atlatıldı; ama bir alışkanlık oluşuyor — ve futbolda karşısında oynanması en zor şey alışkanlıktır.
Colin Coosemans ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Bir kulübün asla duyurmadığı, bir soyunma odasının ise her zaman fark ettiği tenzil. Adriano Bertaccini ilk on bire eskisinden daha uzak ve sebebi o sormadan söylenmeyecek.
"Maçlar için minnettarım ama futbolcu olmayı birinin yedek parçası olmak için seçmedim." İstediği Anderlecht forması ve 11 maçta 8 kez sahaya çıkmış biri dinlenmeyi hak ediyor.
“Buraya insanların önünde ısınmaya gelmedim.” Sözleşmesi bir gün bitecek, haftaları saymayı biliyor ve Anderlecht ona ya kalmak için bir sebep ya da bir çıkış vermek zorunda.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Adriano Bertaccini o listede diyor.
Kulübe26.10.2026
Teknik direktörün hükmü
“Açıkçası sinirliyim. Kazanmaya yetecek kadarını yaptık ve kazanamadık.” Leander Fellaini 0‑0 sonrasında bunu saklamıyordu; Anderlecht soyunma odasında da saklayan yoktu.
Haftanın oyuncusu; ligdeki diğer herkesle kıyaslanarak. Küçük bir ödül ve çoğu kariyerin hiç toplayamadığı bir ödül.
Maç25.10.2026
Anderlecht için kazanılan bir puan mı, kaybedilen iki mi?
Doksan dakika, gol yok; otopark boşalmadan tartışma başlamıştı bile: RAAL La Louviere karşısında bir puan mı kazanıldı, iki puan mı bırakıldı? İki taraf da perşembeye kadar susmayacak.
Başkasını yenersin, üç puandır. Onları, üstünde onun adıyla yenersin; Anderlecht için bir yıllık üstünlük ve sözleşmesinden uzun yaşayacak bir hikâyedir.
Kariyerlerin plato yapıp sonra düşmesi beklenir ve bunu görmezden gelenler hep antrenmanda dinleyenlerdir. Aylar içinde 3 puan — yönün normalde tek olduğu bir yaşta.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Anderlecht'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Sırada RAAL La Louviere var ve ligin gözünü diktiği iki takım karşı karşıya geliyor. Kim kazanırsa kazansın, tebrik edildiği nefeste hiçbir şeyin belli olmadığı da söylenecek.
Joakim Lavia için en kötü türden bir diz sakatlığı
Tahmini 16 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Anderlecht bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Enric Llansana ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
“Buradan Anderlecht’ün her maçını izliyorum. Kafamın nerede olduğunu bu anlatıyor.” Heidenheim’deki kiralık dönem yoluna devam ediyor; ama kalbi o yolculuğa hiç çıkmadı.
Yönetim cesaret verici sözler yerine parayla cevap verdi; bir teknik adamın duymak istediği tek cevap da budur. Onu iyi harcamak artık tamamen onun sorunu.
Tek transfer döneminde 9 yeni transfer. Her biri bir yükseltme olabilir ve takım yine de bir süre daha kötü olabilir; yeniden yapılanmanın, değerlendirmelerde hiç anılmayan kısmı.
7.86, skor kâğıdında 1 ve bunu her hafta yapan biri gibi sevinen bir savunma oyuncusunun kendine has komikliği. Her hafta yapmıyor ve stadın öyle tepki vermesinin sebebi tam olarak bu.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Maxime Lopez. Sint-Truiden karşısında 3‑1 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Bir stadın kendinden saydığı 23 yaşındaki birine sakladığı özel bir sıcaklık vardır. Ilay Camara artık ona sahip ve buradaki geri kalan zamanında yapacağı her şey, bedavaya verilen o iyi niyetle kıyaslanacak.
Deplasmanda arka arkaya 3 galibiyet. Dışarıda kazanan takımlar genelde savunabilen ve kontra atabilen takımlardır; puan durumu da bu yolculukların kazandırdığını yansıtmaya başladı.
Bu formayla 100 maç. Kimse böyle bir sicil kurmak için yola çıkmaz; belli bir tip oyuncunun başına belli bir tip kulüpte gelir ve bu şehir elindekinin ne olduğunu biliyor.
Kulübe14.09.2026
Maxime Lopez hâlâ tek bir hatanın cezasını çekiyor
Kimse doğrulamayacak ve kadro kâğıtları bunu her hafta doğruluyor. Tek bir hata ona, hatanın hak ettiğinden şimdiden daha uzun bir ikinci tercih dönemi satın aldırdı.
1 hata, bir gol ve aynı üç saniyenin karşısında geçen bir gece. Bu akşam, yarın ve muhtemelen şubatta izleyecek; oyunu oynamış herkes hangi karede durakladığını bilir.
Kulübe14.09.2026
Teknik direktörün hükmü
“Havaya girmeyeceğim, onların girmesine de izin vermeyeceğim. İyi bir gündü. Daha zorları olacak.” Leander Fellaini, 3‑1 ile alınan galibiyetin ardından kısa kesti; teknik direktörler mutlu olduklarında böyle yapar.