“Buna her şeyimi verdim ama ailem burada değil; doğrusu ben de değilim.” Kötü form çalıştırılarak düzeltilebilir. Bu, bugüne kadar kimsede çalışmayla düzelmedi ve Sorrento bunu biliyor.
Yönetim30.11.2026
Sorrento tarafında gelirin %128 kadarı maaşa gidiyor
Futboldaki her kulüp kazandığının büyük bölümünü oyuncularına öder. Neredeyse tamamını ödemek başka bir kurgudur ve bunu deneyen herkeste aynı şekilde bitmiştir.
“Bir puan bir puandır, alırım; ama üçünü de almalıydık.” Michele Piras, 0‑0 ile biten beraberliğin ardından; bu hafta sonu ülkedeki her teknik direktörün bir noktada kurduğu cümle.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Jacopo Bacci’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Tribün hiç gelmeyecek bir golü bekledi. Altamura savunmaya adam yığdı ve ne için geldiyse onunla ayrıldı; iki takım hâlâ oynuyor olsa tabela yine kıpırdamazdı.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Francesco Fusco ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Stefano Paglino ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Not 7.57. Stattan çıkan herhangi birine neyin belirleyici olduğunu sorun, tek bir isim alırsınız; gerçekten önemi olan tek ödül de budur.
Kulübe23.11.2026
Teknik direktörün hükmü
“Açıkçası sinirliyim. Kazanmaya yetecek kadarını yaptık ve kazanamadık.” Michele Piras 0‑0 sonrasında bunu saklamıyordu; Sorrento soyunma odasında da saklayan yoktu.
11 kez bir şeyin önüne geçti. Stoperler hata yaptıklarında yazılır, yapmadıklarında görmezden gelinir; bu yüzden böyle bir öğleden sonranın yüksek sesle söylenmesi gerekir: skorun böyle olmasının sebebi o.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Ezequiel’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Salernitana karşısında alınan 1‑1, soyunma odasını rahatlama ile hayıflanma arasında bıraktı.
Kulübe09.11.2026
Teknik direktörün hükmü
“Açıkçası sinirliyim. Kazanmaya yetecek kadarını yaptık ve kazanamadık.” Michele Piras 1‑1 sonrasında bunu saklamıyordu; Sorrento soyunma odasında da saklayan yoktu.
Bu rakibe karşı hoca başka türden bir oyuncu istedi; futbol açısından gerçek bir sebep, oyuncu açısından hiç teselli değil. Hatası yoktu ve sahada da yoktu.
Tek bir transfer döneminde yeniden kurulan bir kadro, bunun bedelini kimsenin bütçelemediği bir para birimiyle öder. Futbol, oyuncuların toplamından kötü değildir; daha önce birlikte oynamış oyuncuların toplamından kötüdür.
“Beğendiğim şeyler var, bir de salı günü doğru olana kadar tekrar edeceğimiz şeyler.” 0‑0 ve salının nasıl geçeceğine çoktan karar vermiş bir teknik direktör.
Bu rakibe karşı hoca başka türden bir oyuncu istedi; futbol açısından gerçek bir sebep, oyuncu açısından hiç teselli değil. Hatası yoktu ve sahada da yoktu.
Maç24.10.2026
Sorrento için kazanılan bir puan mı, kaybedilen iki mi?
Doksan dakika, gol yok; otopark boşalmadan tartışma başlamıştı bile: Cavese karşısında bir puan mı kazanıldı, iki puan mı bırakıldı? İki taraf da perşembeye kadar susmayacak.
“Buna her şeyimi verdim ama ailem burada değil; doğrusu ben de değilim.” Kötü form çalıştırılarak düzeltilebilir. Bu, bugüne kadar kimsede çalışmayla düzelmedi ve Sorrento bunu biliyor.
“Bugün yeterince iyi değildik ve bunu süslemeyeceğim.” Michele Piras 0‑1 sonrasında, bir sonraki soruyu bilen ve cevaplamaya niyeti olmayan bir adamın tonuyla.
23 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
“Övgüyü oyuncular hak ediyor. Benim işim bugün kolaydı.” Değildi ve odadaki herkes bunu biliyordu; 1‑0 sonrasında Michele Piras cömert olmayı göze alabilirdi.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Dynamo Dresden adamını tuttu ve Sorrento üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Sorrento'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Club Brugge kulübüne bir kiralık sorusu: ya bir yedek, ya da kulübün henüz satın alamadığı birine yakından bakmak. Her hâlükârda cevap hafta içinde gelecek.
Kadro dışı bırakılmıyor. Sorrento takımının oynadığı dizilişte onun yaptığı işi yapan bir adama koyacak yer yok, o kadar; bunu duymak her kadro kâğıdından daha zordur.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Carlo Conti işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Bonservis yok, imza töreni yok, merdivende menajer yok. Giovanni Vignali çocukluğundan beri bu kulüpte ve artık resmen A takım kadrosunda — ki bu, yerel bir okur için hangi boyutta olursa olsun her transferi geçer.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Teodoro Bruni işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Bonservis yok, imza töreni yok, merdivende menajer yok. Alberto Bruno çocukluğundan beri bu kulüpte ve artık resmen A takım kadrosunda — ki bu, yerel bir okur için hangi boyutta olursa olsun her transferi geçer.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Marco Cuccurullo’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.