Monza formasıyla 20 maçta 20 gol — rakamlar eve ondan hızlı dönüyor. Como’te biri her pazartesi bir çizelgeyi güncelliyor ve çizelge her hafta daha keyifli okunuyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Como'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Jean Butez’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Üst üste 3 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Jacobo Ramón’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Yenilmezlik serisi 9 maça ulaştı. Kimi galibiyetti, kimi paçayı kurtarmaktı; ama kaybetmeyi reddeden bir takım, başka soyunma odalarında konuşulan bir takımdır.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Jean Butez’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Maç17.10.2026
Como için kazanılan bir puan mı, kaybedilen iki mi?
Doksan dakika, gol yok; otopark boşalmadan tartışma başlamıştı bile: Hellas Verona karşısında bir puan mı kazanıldı, iki puan mı bırakıldı? İki taraf da perşembeye kadar susmayacak.
İşin içinde 7 kurtarış vardı ve en az üçünün kurtarılacak top olmasına imkân yoktu. Önündeki on saha oyuncusu ona bir kahve borçlu ve bunu kendileri de biliyor.
Yenilgisiz seri 8 maça çıktı. Kimi hak edilerek alındı, kimi zor atlatıldı; ama bir alışkanlık oluşuyor — ve futbolda karşısında oynanması en zor şey alışkanlıktır.
Kafa vuruşları, bloklar, müdahaleler, top kapmalar — toplam 17 ve arkasında tek gol yok. Hiçbir özet videoya girmeyen, maç kazandıran türden bir performans.
“Buradan Como’ün her maçını izliyorum. Kafamın nerede olduğunu bu anlatıyor.” Reggiana’deki kiralık dönem yoluna devam ediyor; ama kalbi o yolculuğa hiç çıkmadı.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Maxence Caqueret’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Üst üste 7 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Como'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bir maaş faturasının hırs olmaktan çıkıp başka hiçbir şeyin mümkün olmamasının sebebine dönüştüğü bir eşik vardır; bu kulüp oraya geldi. Ne bir transfere, ne bir tribüne, ne de yağmurlu bir güne bir şey kalıyor.
Üst üste 6 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
İşin içinde 7 kurtarış vardı ve en az üçünün kurtarılacak top olmasına imkân yoktu. Önündeki on saha oyuncusu ona bir kahve borçlu ve bunu kendileri de biliyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Como'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Nico Paz. Cagliari karşısında 2‑1 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Bazı öğleden sonraları kaleci takımın kendisidir. 7 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılabileceğine ihtimal vermediği türden ve önündeki herkesi olduğundan iyi gösteren bir skor.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Martin Baturina. Cremonese karşısında 3‑1 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.