Juan Camilo Portilla ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Altyapı tam da bu sabah için vardır. Diego Ribeiro kulübün bütün yaş gruplarından geçti ve artık bir A takım numarası taşıyor; binadaki en gururlu insanlar onu on iki yaşında çalıştıranlar olacak.
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Gastón Benavídez bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
“Buradan Athletico Paranaense’ün her maçını izliyorum. Kafamın nerede olduğunu bu anlatıyor.” Maricá’deki kiralık dönem yoluna devam ediyor; ama kalbi o yolculuğa hiç çıkmadı.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Arthur o listede diyor.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Stiven Mendoza bir şeye imza atana kadar — Athletico Paranaense ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Teknik direktörün odasında bir konuşma ve oradan çıkan bir taahhüt. Böyle sözleri vermek ucuz, tutmamak pahalıdır ve Junior Balbuena tarihi bir kenara yazdı.
“İnsanların ne diyeceğini biliyorum. Ne istediğimi de biliyorum ve o burada.” Beitar Jerusalem bonservisi anlaşmış, formayı hazırlamıştı; ellerinde oyuncu yoktu ve artık olmayacak.
Altyapı tam da bu sabah için vardır. Éder Silva kulübün bütün yaş gruplarından geçti ve artık bir A takım numarası taşıyor; binadaki en gururlu insanlar onu on iki yaşında çalıştıranlar olacak.
Bu sporun en meşru hırsı ve çoğu kulüp için tatmini en zor olanı. Habraão kıtasal futbol istiyor; Athletico Paranaense'in bunu sağlayıp sağlayamayacağı, onunla değil önümüzdeki iki sezonla ilgili bir soru.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Dudu Marques bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
"Oturup izlemeye gitmedim. Athletico Paranaense takımına dönüp yerim için mücadele etmek istiyorum." Maricá formasıyla 5 maçta 0 kez oynaması gerisini anlatıyor.
Üç ayda 5 transfer. Her biri bir yükseltme olabilir ve takım yine de bir süre daha kötü olabilir; bu, bir yeniden yapılanmanın transfer dönemi değerlendirmelerinde asla görünmeyen kısmıdır.
Kulübe08.02.2027
Arthur, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Athletico Paranaense'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Athletico Paranaense tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Wellington ve bir takım arkadaşı birbirine girdi ve mesele futbol değildi. Tesisler küçük yerlerdir; uzun bir sezon onları daha da küçültür.
Kadro01.02.2027
Magno Nunes, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Marcelinho’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Maricá antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Felipe Carvalho bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Maricá'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Buradan Maricá’ün her maçını izliyorum. Kafamın nerede olduğunu bu anlatıyor.” São Luiz’deki kiralık dönem yoluna devam ediyor; ama kalbi o yolculuğa hiç çıkmadı.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Rafael Carioca bir şeye imza atana kadar — Maricá ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Victor Pereira ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Aradan bir yıl geçti; şehir hâlâ kapalı, dil hâlâ gelmedi ve öğle yemeği, Maricá tarafında kimsenin itiraf edeceğinden daha sık tek başına yeniyor. Cumartesileri bu görülüyor.
"Burada her şeyimi verdim ve yeni bir mücadeleye ihtiyacım var." Talep resmî ve ilişki bir daha asla aynı olmayacak.
Tribün28.12.2026
Taraftar, Pablo Thomaz'ın $1.1M'lik satışına tepkili
Juventude'e gidiyor, kulübün cuma günü olmayan $1.1M'si var ve telefon programları bu konuda ne hissettiklerine çoktan karar verdi. İyi satmak ile sevdikleri birini satmak aynı beceri değil.
Form gelir gider; bu gitmedi. Ruan 19 yaşında ve şu an antrenman yapan versiyonu, bir yıl önce içinde olduğu takıma giremezdi.
Kadro28.12.2026
Café, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Cruzeiro adamını tuttu ve Maricá üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Maricá'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.