Tabela kalkmış, itirazlar başlamıştı; sonra top 122. dakikada ağlardaydı. West Bromwich Albion uzatma dakikalarının her saniyesini bir hafta boyunca tekrar izleyecek.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Huddersfield Town içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Bir futbolcuyu kaybetmenin daha kötü bir yolu yok. John Taylor ayrılık için önceden anlaştı; yani bundan hazirana kadarki her maçı, kulübün artık satamayacağı bir adam oynuyor ve yukarıdan birine bu noktaya nasıl gelindiği sorulacak.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Huddersfield Town'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
23 yaşında, yaşının iki katı insanlar onun adını haykırıyor; bir transferin yıllarca hak etmesi gereken, buralı bir çocuğun ise ortaya çıkmakla aldığı bir sevgi. Aynı zamanda futbolda karşılığını vermesi en zor şey.
İşin içinde 7 kurtarış vardı ve en az üçünün kurtarılacak top olmasına imkân yoktu. Önündeki on saha oyuncusu ona bir kahve borçlu ve bunu kendileri de biliyor.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Huddersfield Town’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Futbolculara çocukluk kulüpleri o kadar sık sorulur ki artık kimse cevabı dinlemez. Tom Proctor az önce Huddersfield Town ile imzaladı ve bu kez cevabın bir önemi vardı.
Kadro27.09.2032
Huddersfield Town antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Josh Stephenson bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
23 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Sunderland'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bir futbolcuyu kaybetmenin daha kötü bir yolu yok. Tom Proctor ayrılık için önceden anlaştı; yani bundan hazirana kadarki her maçı, kulübün artık satamayacağı bir adam oynuyor ve yukarıdan birine bu noktaya nasıl gelindiği sorulacak.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Kealey Adamson için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Sunderland.
Sunderland'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
2 ay kaldı ve iki taraf da bunun ne demek olduğunu biliyor: imzasız geçen her hafta Sunderland’ün isteyebileceği bonservisi düşürüyor, Odysseas Vlachodimos’ın isteyebileceği ücreti yükseltiyor.
87 puanla 4. sıra ve Avrupa bileti taşıyan basamaklar sayılacak kadar yakın. Böyle sezonlar nisandaki iki sonuçla belirlenir ve kulüp hangi ikisi olduğunu biliyor.
Kısaca
KiralıklarAto Ampah’ın gurbetinden goller gelmeye devam ediyor