“İnsanların ne diyeceğini biliyorum. Ne istediğimi de biliyorum ve o burada.” Persepolis bonservisi anlaşmış, formayı hazırlamıştı; ellerinde oyuncu yoktu ve artık olmayacak.
Esteghlal’in Amin Saedi için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Morteza Savari hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Foolad çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Kadro17.07.2028
Foolad antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Saeid Sadeghi bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Foolad tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Foolad'deki herkes, biri söylemeden önce gördü; bu iş hep böyle olur. 36 yaşında düşüş gerçek ve ölçülebilir — 3 puan — ve geriye tek soru kalıyor: kulüp, çok şey borçlu olduğu birine nasıl davranacak.
Kadro08.05.2028
Saeid Sadeghi, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Hamed Lak o listede diyor.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Abolfazl Razzaghpour’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Yazılı hiçbir şey yok, kamuoyuna hiçbir şey yok: Foolad tesislerinde yüz yüze verilmiş, forma süresine dair bir söz. Önümüzdeki bir ayın kadro kâğıtları bunun bir değeri olup olmadığını gösterecek.
66 puanla birinci. Puan durumu bir gerçektir ve bir gerçeğin tadını çıkarmak serbesttir; kulüpten kimsenin kamuoyu önünde gidebileceği en uzak nokta da burası.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Foolad'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
"Maçlar için minnettarım ama futbolcu olmayı birinin yedek parçası olmak için seçmedim." İstediği Foolad forması ve 34 maçta 18 kez sahaya çıkmış biri dinlenmeyi hak ediyor.
Foolad'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Abolfazl Zadehattar bir şeye imza atana kadar — Foolad ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
7.29, skor kâğıdında 1 ve bunu her hafta yapan biri gibi sevinen bir savunma oyuncusunun kendine has komikliği. Her hafta yapmıyor ve stadın öyle tepki vermesinin sebebi tam olarak bu.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Saeid Sadeghi bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Bir stadın kendinden saydığı 22 yaşındaki birine sakladığı özel bir sıcaklık vardır. Ali Rezaei artık ona sahip ve buradaki geri kalan zamanında yapacağı her şey, bedavaya verilen o iyi niyetle kıyaslanacak.
Yenilgisiz seri 13 maça çıktı. Kimi hak edilerek alındı, kimi zor atlatıldı; ama bir alışkanlık oluşuyor — ve futbolda karşısında oynanması en zor şey alışkanlıktır.
Her kariyerin, oyuncunun kendisini seçenin yanına değil kendi seçtiği yere vardığı bir versiyonu vardır. Ali Rezaei o versiyonu Foolad'de yaşıyor ve bu genelde ilk ayda belli olur.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Saeid Sadeghi bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
23 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Sina Asadbeigi. Saba karşısında 1‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
8.05 not aldı — bir muhabirin emin olmak için iki kez yazdığı türden bir sayı. Denediği her şey oldu, denemediği şeyler ise zahmete değmezdi.
Kulübe18.10.2027
Teknik direktörün hükmü
“Havaya girmeyeceğim, onların girmesine de izin vermeyeceğim. İyi bir gündü. Daha zorları olacak.” Sardar Cheshmi, 1‑0 ile alınan galibiyetin ardından kısa kesti; teknik direktörler mutlu olduklarında böyle yapar.
Kısaca
KulübeMatija Gluščević, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Tahmini 39 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Sepahan bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Bonservis anlaşıldı, maaş anlaşıldı ve Esteghlal Ahvaz elinde formayla bekliyor. Sepahan cephesinde kimse aksini oynamıyor; taraftar gidip gitmeyeceğini sormayı bırakıp ne zaman gideceğini sormaya başladı.
Muhasebeciler buna iyi iş diyecek ve haklı olacaklar; ki yönetim kurulunun dışındaki kimsenin tartıştığı konu bu değil. Kasra Taheri, insanların gelme sebeplerinden biriydi ve $3.5M tek başına bunun yerini tutmuyor.
Onaylanan rakam yetmedi. Yönetim yeniden toplandı ve kendi teklifini $129.2K seviyesine çıkardı — Ali Hassani için iki kez sormayı göze alan bir kulüp.
Arash Akbarzadeh kovalamacası, $530.0K el değiştirince ve Foolad’in hayır diyecek gerekçesi kalmayınca bitti. Taraftar bu rakamı önemli olan tek yöntemle yargılayacak: cumartesileri.
Arash Akbarzadeh her telefon programında geçen isimdi ve kulüp gidip onu $530.0K karşılığında aldı. Bir hafta boyunca yönetim hiçbir şeyi yanlış yapamaz; çoğu yönetimin hiç yaşamadığı bir hafta.
Bir fizyoterapistin yavaşça söylediği kelimeler. Kulüp 55 gün açıklayacak ve bu teşhisi daha önce duymuş herkes rakamın en küçük mesele olduğunu bilir: diz, oyuncudan önce geri döner.
Mohammad Amin Hazbavi gitti, kasaya $4.4M girdi ve taraftarda kendisine bir şey satılmış hissi var. İyi ticaret ile iyi karar her zaman aynı şey değildir.
“Denedim. Gerçekten denedim ve her gün yanlış yerde uyanıyorum.” Sepahan tarafında bunu bir adamdan çalıştırarak söküp atabilecek kimse yok ve kimse de öyleymiş gibi yapmıyor.
Açıklamada 25 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Sepahan bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Aref Gholami’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Aref Haji Eydi o listede diyor.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Ricardo Alves bir şeye imza atana kadar — Sepahan ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Sırada Naft Tehran var ve Sepahan soyunma odasındaki bir adam onların tesislerini kendi tesislerinden iyi biliyor. Nasıl karşılandığı, onun hakkında ne düşündüklerini söyleyecek.
Teknik direktörün odasında bir konuşma ve oradan çıkan bir taahhüt. Böyle sözleri vermek ucuz, tutmamak pahalıdır ve Giorgi Gvelesiani tarihi bir kenara yazdı.