“İnsanların ne diyeceğini biliyorum. Ne istediğimi de biliyorum ve o burada.” Hapoel Acre bonservisi anlaşmış, formayı hazırlamıştı; ellerinde oyuncu yoktu ve artık olmayacak.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Beitar Jerusalem içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Yönetim02.09.2030
Son gün geçti: 11 imza, 15 ayrılık
Beitar Jerusalem cephesinde dönem yeniden açılana kadar yapılacak iş bu kadar. Yeterli olup olmadığı köşe yazılarında değil cumartesileri cevaplanacak ve ilk cumartesi yakın.
Transfer hedefleri02.09.2030
Teşekkürler, olmaz: Robson Alex transferi reddetti
Beitar Jerusalem adamın kendisini ikna etmek dışında her şeyi yapmıştı. Bragantino formasında kalıyor ve teknik direktör, para hâlâ bankadayken çizim masasına geri dönüyor.
Hepsinin başına gelir ve yine de yerel bir gazetenin yazmak zorunda olduğu en zor paragraf olmayı sürdürür. 37 yaşında, eski seviyesinin 3 puan altında ve bir kariyerden faiz almaya başlamış bir beden.
Beitar Jerusalem adamın kendisini ikna etmek dışında her şeyi yapmıştı. Defensa y Justicia formasında kalıyor ve teknik direktör, para hâlâ bankadayken çizim masasına geri dönüyor.
Beitar Jerusalem'ın yeni hocası Itay Ben-Hemo ile daha önce çalıştı ve iyi gitmişti. Oyuncu hakkında çoktan oluşmuş bir görüşle geliyor; bu her hazırlık döneminden değerli.
Argentinos Juniors kulübüne bir kiralık sorusu: ya bir yedek, ya da kulübün henüz satın alamadığı birine yakından bakmak. Her hâlükârda cevap hafta içinde gelecek.
Kadro dışı bırakılmıyor. Beitar Jerusalem takımının oynadığı dizilişte onun yaptığı işi yapan bir adama koyacak yer yok, o kadar; bunu duymak her kadro kâğıdından daha zordur.
Kadro29.07.2030
Peter Etebo, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
Tahmini 111 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Beitar Jerusalem bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Toronto FC’in Gil Peretz için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
“Bazı sabahlar uyanıyorsun ve bildiğin her şey hâlâ çok uzakta.” Mesele futbol değil, hiç olmadı: Beitar Jerusalem, başka bir ülke isteyen bir adamla uğraşıyor.
Her uzun kariyer, sonuncusunun düşünüldüğü haftaya varır. O, bunun başladığı yerde olmasını istiyor ve Beitar Jerusalem artık o düşüncenin geldiğini biliyor.
Maccabi Tel Aviv yola devam, Beitar Jerusalem evine; işi bitiren skor 0‑3. Soyunma odası artık önceliğin lig olduğunu söyleyecek, çünkü soyunma odaları hep bunu söyler.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Pierre Cornud bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
3 maçtır gol yok. Forvetler başlarını kaldırmayı bırakıyor, orta sahalar bir fazla dokunuş yapıyor ve üstten giden her şutun ardından, son golden beri birikmiş bir iç çekiş geliyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Miguel Silva’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Gil Peretz adı, Beitar Jerusalem tarafının dahil olmadığı sohbetlerde geçmeye başladı. Resmî bir şey yok, imzalı bir şey yok — ama tesadüf olan bir yanı da yok.
“Dinledim, düşündüm ve kalıyorum. Hikâyenin tamamı bu.” Kulüpler bonserviste anlaşmıştı. Timo Muzie gitmeyi kabul etmemişti ve önemli olan kısım o çıktı.
Miguel Silva ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Pierre Cornud bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Kapı, son düdükten çok sonrasına kadar kapalı kaldı. İçeride ne konuşulduğu onların meselesi; işe yarayıp yaramadığına cumartesi karar verecek.
Kulübe11.02.2030
Teknik direktörün hükmü
“Bu benim sorumluluğum. Takımı ben seçiyorum ve yanlış seçtim.” Teknik direktörler bunu hem gerçekten inandıklarında hem de öyle görünmeleri gerektiğinde söyler; 1‑2 sonrasında Omer Hemed kimse hangisi olduğunu soramadan odadan çıktı.
Her dizilişin içinde mevkiler vardır ve bunun içinde onunki yok. Beitar Jerusalem ya dizilişi, ya görevini, ya da kulübünü değiştirecek; o da hangisi olduğunu duymayı bekliyor.
3‑0 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Beitar Jerusalem’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Kendi çimlerinde 10 maçtır mağlubiyet yok. Saha değişmedi; tribün değişti — daha erken daha gür ve rakibin başka bir yerde olmayı tercih ettiği anı daha çabuk sezen.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Franck Rivollier’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Bazı öğleden sonraları kaleci takımın kendisidir. 6 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılabileceğine ihtimal vermediği türden ve önündeki herkesi olduğundan iyi gösteren bir skor.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Beitar Jerusalem’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Gil Cohen bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
5 maçın ardından ilk yenilgi. Teknik direktör bir gün geleceğini söyleyecek; soyunma odası Maccabi Tel Aviv karşısında gelmesinin şart olmadığını söyleyecek; taraftar ise bütün hafta ikisini de, tam bu sırayla söyleyecek.
Bir maaş faturasının hırs olmaktan çıkıp başka hiçbir şeyin mümkün olmamasının sebebine dönüştüğü bir eşik vardır; bu kulüp oraya geldi. Ne bir transfere, ne bir tribüne, ne de yağmurlu bir güne bir şey kalıyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Beitar Jerusalem'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Üst üste 4 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Gil Cohen bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
“Denedim. Gerçekten denedim ve her gün yanlış yerde uyanıyorum.” Beitar Jerusalem tarafında bunu bir adamdan çalıştırarak söküp atabilecek kimse yok ve kimse de öyleymiş gibi yapmıyor.
Mouhamadou Sall ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Franck Rivollier’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Franck Rivollier o listede diyor.
Kısaca
Sıradaki maçYarden Shua eski kulübüyle karşılaşıyor
Beitar Jerusalem bir teklifle Hapoel Beer Sheva kapısına gitti; taraftar da bu konudaki fikriyle internete. İkisinin de bir şey değiştirip değiştirmeyeceği satıcı kulübe kalmış.
9 sezon ve 177 maç, hepsi burada. Böyle kariyerler planla kurulmaz; doğru adamla doğru kulübün kesiştiği yerde kendiliğinden olur ve bu şehirde bir tane var.
Maccabi Tel Aviv $850.0K ödedi, Beitar Jerusalem kabul etti; bütün hikâye tek cümlede bu. Uzun versiyonu maaş bütçesiyle ilgili ve bütün sezon anlatılacak.
Kadro06.08.2029
Gil Cohen, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Abraham Bukari bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
“Bir puan bir puandır, alırım; ama üçünü de almalıydık.” Edmund Djiku, 1‑1 ile biten beraberliğin ardından; bu hafta sonu ülkedeki her teknik direktörün bir noktada kurduğu cümle.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Sırada Asante Kotoko var ve Hearts of Oak soyunma odasındaki bir adam onların tesislerini kendi tesislerinden iyi biliyor. Nasıl karşılandığı, onun hakkında ne düşündüklerini söyleyecek.