Tahmini 59 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Hapoel Tel Aviv bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Hapoel Tel Aviv içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Hapoel Tel Aviv'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Buradan Hapoel Tel Aviv’ün her maçını izliyorum. Kafamın nerede olduğunu bu anlatıyor.” Hapoel Raanana’deki kiralık dönem yoluna devam ediyor; ama kalbi o yolculuğa hiç çıkmadı.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Hapoel Tel Aviv tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Sırada Bnei Yehuda var ve Hapoel Tel Aviv soyunma odasındaki bir adam onların tesislerini kendi tesislerinden iyi biliyor. Nasıl karşılandığı, onun hakkında ne düşündüklerini söyleyecek.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Emmanuel Boateng’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Geleceğini sordu ve içinde dakikalar olan bir cevap aldı. Teknik direktör, sözlerin hatırlandığı bir binada bir söz verdi ve o sözün saati işlemeye başladı.
Omri Altman'ın diz bağları zarar gördü — 89 gün yok
Bir fizyoterapistin yavaşça söylediği kelimeler. Kulüp 89 gün açıklayacak ve bu teşhisi daha önce duymuş herkes rakamın en küçük mesele olduğunu bilir: diz, oyuncudan önce geri döner.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Doron Leidner. Hapoel Kiryat Shmona karşısında 1‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Üç ayda 7 transfer. Her biri bir yükseltme olabilir ve takım yine de bir süre daha kötü olabilir; bu, bir yeniden yapılanmanın transfer dönemi değerlendirmelerinde asla görünmeyen kısmıdır.
Omri Altman'ın diz bağları zarar gördü — 120 gün yok
Bir fizyoterapistin yavaşça söylediği kelimeler. Kulüp 120 gün açıklayacak ve bu teşhisi daha önce duymuş herkes rakamın en küçük mesele olduğunu bilir: diz, oyuncudan önce geri döner.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Dan Dabbur hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Hapoel Tel Aviv çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Bir stadın kendinden saydığı 23 yaşındaki birine sakladığı özel bir sıcaklık vardır. Ivo Mammini artık ona sahip ve buradaki geri kalan zamanında yapacağı her şey, bedavaya verilen o iyi niyetle kıyaslanacak.
İlk düdükten sonuncusuna kadar koştuğu bir öğleden sonranın ardından 7.96 not aldı. Hapoel Tel Aviv adına başka ne ters giderse gitsin, sahanın en iyisi onlardaydı.
"Oturup izlemeye gitmedim. Hapoel Tel Aviv takımına dönüp yerim için mücadele etmek istiyorum." Hapoel Raanana formasıyla 5 maçta 0 kez oynaması gerisini anlatıyor.
Bonservis anlaşıldı, maaş anlaşıldı ve Hapoel Raanana elinde formayla bekliyor. Hapoel Tel Aviv cephesinde kimse aksini oynamıyor; taraftar gidip gitmeyeceğini sormayı bırakıp ne zaman gideceğini sormaya başladı.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Hapoel Tel Aviv bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
Eskiden seçeneklerden biriydi. Artık seçeneklerin etrafında seçildiği adamlardan biri ve değişim o kadar sessiz oldu ki o gün yalnızca soyunma odası fark etti.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Doron Leidner için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Hapoel Tel Aviv.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Maccabi Tel Aviv adamını tuttu ve Hapoel Tel Aviv üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Bir orta saha oyuncusu, o sahadayken takımın işleyip işlemediğine göre ölçülür; görülmesi neredeyse imkânsız, geriye dönüp bakınca apaçık. 10 aksiyon, 6.97 ve onu bir daha kolay kolay oyundan almayacak bir teknik direktör.
Dan Dabbur adı, Hapoel Tel Aviv tarafının dahil olmadığı sohbetlerde geçmeye başladı. Resmî bir şey yok, imzalı bir şey yok — ama tesadüf olan bir yanı da yok.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Stav Toriel bir şeye imza atana kadar — Hapoel Tel Aviv ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Hapoel Tel Aviv sordu ve DAC Dunajska Streda rakam bile konuşmadan hayır dedi. Futbolun en az belirsiz cevabı ve kulüplerin en sık dönüp yeniden sınadığı cevap.
Muhasebeciler buna iyi iş diyecek ve haklı olacaklar; ki yönetim kurulunun dışındaki kimsenin tartıştığı konu bu değil. Anas Mahamid, insanların gelme sebeplerinden biriydi ve $1.7M tek başına bunun yerini tutmuyor.
Kulübün ödeyeceği en yüksek rakam $1.2M idi ve Maccabi Tel Aviv daha fazlasını istiyordu. Böyle anlaşmalar dönemin son haftasında aşağı yukarı her iki seferde bir canlanır ve işin içindeki herkes bunu bilir.
Teklif bu hafta Maccabi Haifa kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Onaylanan rakam yetmedi. Yönetim yeniden toplandı ve kendi teklifini $609.5K seviyesine çıkardı — Liam Hermesh için iki kez sormayı göze alan bir kulüp.
Yönetim24.08.2026
Hapoel Tel Aviv'de 1 altyapı oyuncusuna A takım forması numarası verildi
Yolun bir broşür olmayı bırakıp bir kadro kâğıdına dönüştüğü sabah. Çoğu üç yıl sonra burada olmayacak; hepsi zor kısmı, yani bugüne ulaşmayı, çoktan başardı.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Itay David işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Grêmio kulübüne onu kiralayıp kiralamayacağı soruldu. Kiralıklar ya hızlı anlaşılır ya hiç anlaşılmaz ve bu da hafta sonuna kadar ikisinden biri olacak.
Kısaca
TransferZiv Morgan oyuncusuna kulüp bulması söylendi
Maccabi Tel Aviv $5.0M üzerinde bir rakam istedi ve yönetim oraya gitmedi. Masadan kalkıldı, şimdilik; bu da transfer döneminde biri göz kırpana kadar demektir.
Hapoel Tel Aviv sordu ve Bnei Sakhnin rakam bile konuşmadan hayır dedi. Futbolun en az belirsiz cevabı ve kulüplerin en sık dönüp yeniden sınadığı cevap.
Bu kadro derinliği değil ve kimse öyleymiş gibi yapmıyor. $940.0K ödendi çünkü Ivo Mammini, hâlihazırda buradakinden düpedüz daha iyi ve kulüp beklemeyi bırakmaya karar verdi.
Dor Benyamini adı, Hapoel Tel Aviv tarafının dahil olmadığı sohbetlerde geçmeye başladı. Resmî bir şey yok, imzalı bir şey yok — ama tesadüf olan bir yanı da yok.
Kadro dışı bırakılmıyor. Hapoel Tel Aviv takımının oynadığı dizilişte onun yaptığı işi yapan bir adama koyacak yer yok, o kadar; bunu duymak her kadro kâğıdından daha zordur.
Tek bir transfer döneminde yeniden kurulan bir kadro, bunun bedelini kimsenin bütçelemediği bir para birimiyle öder. Futbol, oyuncuların toplamından kötü değildir; daha önce birlikte oynamış oyuncuların toplamından kötüdür.
Flamengo kulübüne onu kiralayıp kiralamayacağı soruldu. Kiralıklar ya hızlı anlaşılır ya hiç anlaşılmaz ve bu da hafta sonuna kadar ikisinden biri olacak.
Hapoel Tel Aviv bir teklifle Gimnasia La Plata kapısına gitti; taraftar da bu konudaki fikriyle internete. İkisinin de bir şey değiştirip değiştirmeyeceği satıcı kulübe kalmış.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Andrian Kraev’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Omer Revivo işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Bonservis yok, imza töreni yok, merdivende menajer yok. Itay Natcho çocukluğundan beri bu kulüpte ve artık resmen A takım kadrosunda — ki bu, yerel bir okur için hangi boyutta olursa olsun her transferi geçer.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Uri David işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Altyapı tam da bu sabah için vardır. Dan Dabbur kulübün bütün yaş gruplarından geçti ve artık bir A takım numarası taşıyor; binadaki en gururlu insanlar onu on iki yaşında çalıştıranlar olacak.