Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
"Burası hakkında kötü söyleyecek tek kelimem yok. Sadece başka bir yerde olmam gerekiyor." Artık yazıya döküldü ve Chacarita Juniors duymamış gibi yapamaz.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Martín Astudillo’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Chacarita Juniors bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Tomás Romano ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Bir parça kumaş ve cumartesi günü hiçbir şeye karar vermez. Yine de soyunma odasına teknik adamın kimin fikrine değer verdiğini net biçimde anlatır; bütün mesele budur.
Üst üste 3 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
4 katılım, kimsenin kadro demeyeceği bir yaş ortalaması ve oğullarının evden çok vakit geçireceği bir binayı gezdirilen aileler. Gözlem işi çoktan bitti; bugün sadece evrak var.