Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Bunu kimse doğrulamayacak ve son bir ayın tercihlerini başka hiçbir şey açıklamıyor. Pahalıya patlayan bir hata, oyuncuya her zaman hatanın kendisinden uzun süren bir yedeklik dönemi satın aldırır.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Rauno Sappinen bir şeye imza atana kadar — Flora ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
“Vücudum izin verdiği sürece oynarım, vermediği gün bırakırım.” 35 yaşında, arkasında 366 maç var ve kulüp henüz verilmemiş bir karara göre plan yapmak zorunda.
Nomme Kalju’in Rauno Sappinen için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Danil Kuraksin adı, Flora tarafının dahil olmadığı sohbetlerde geçmeye başladı. Resmî bir şey yok, imzalı bir şey yok — ama tesadüf olan bir yanı da yok.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Nomme Kalju adamını tuttu ve Flora üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Nomme Kalju onu hazirana kadar oynatmaya devam edecek ve sonrasında karşılığında hiçbir şey almayacak. Kristjan Kask, Flora'e transferi için önceden anlaştı ve bu düzende kaybeden tek taraf, sözleşmeyi tükenmeye bırakanlar.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Ken Mets işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Altyapı tam da bu sabah için vardır. Markus Pikk kulübün bütün yaş gruplarından geçti ve artık bir A takım numarası taşıyor; binadaki en gururlu insanlar onu on iki yaşında çalıştıranlar olacak.
Her cumartesi, çevresinde kimsenin karşılık veremediği şeyler yapıyor. Bir sezon gurur verici, sonrası bir sorun; Flora hangi aşamada olduğunu biliyor.