Independiente Rivadavia $250.0K üzerinde bir rakam istedi ve yönetim oraya gitmedi. Masadan kalkıldı, şimdilik; bu da transfer döneminde biri göz kırpana kadar demektir.
İki kulüp de bataklıkta, aralarında tek maç var ve stat sezonun hiçbir anında olmadığı kadar gürültülü ve korkmuş olacak. Temperley neyin tehlikede olduğunu biliyor; deplasman tribünündeki herkes de.
Nicolás Molina oyuncusuna bir şey söylendi ve sonra o şey oldu. Bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır ve soyunma odası bunu her taraftardan hızlı fark etti.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Alejo Fernández ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
Altyapı tam da bu sabah için vardır. Agustín Arce kulübün bütün yaş gruplarından geçti ve artık bir A takım numarası taşıyor; binadaki en gururlu insanlar onu on iki yaşında çalıştıranlar olacak.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Pedro Ponce işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.