Kötü bir atmosfer beklenerek atlatılabilir. Maçtan sonra ne yapacağına karar vermek için toplanan bir grup insan atlatılamaz ve binadaki herkes bunun hangi aşama olduğunu biliyor.
Tahmini 127 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Parque del Plata bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Parque del Plata'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Teklif bu hafta Mar de Fondo kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
22 yaşında, yaşının iki katı insanlar onun adını haykırıyor; bir transferin yıllarca hak etmesi gereken, buralı bir çocuğun ise ortaya çıkmakla aldığı bir sevgi. Aynı zamanda futbolda karşılığını vermesi en zor şey.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Marcelo Ugarte işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Altyapı tam da bu sabah için vardır. Jorge Jimenez kulübün bütün yaş gruplarından geçti ve artık bir A takım numarası taşıyor; binadaki en gururlu insanlar onu on iki yaşında çalıştıranlar olacak.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Nahuel Araujo. Durazno karşısında 1‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Mauro Ledesma’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.