Artık tribündeki bir hava değil, örgütlenmiş bir şey. Yönetimler kötü bir atmosferi uzun süre görmezden gelebilir; bu aşamayı çok uzun süre görmezden gelemezler.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Ramiro Breccia bir şeye imza atana kadar — Arsenal ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Alejandro Sánchez ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Arsenal, piyasaya Alejandro Sánchez’ın alınabilir olduğunu duyurdu. İlanda fiyat yok ama bu işin içindeki herkes orada aşağı yukarı ne yazdığını bilir.
Tobias Pettersson ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
15 yaşında, yaşının iki katı insanlar onun adını haykırıyor; bir transferin yıllarca hak etmesi gereken, buralı bir çocuğun ise ortaya çıkmakla aldığı bir sevgi. Aynı zamanda futbolda karşılığını vermesi en zor şey.
Kulüp sitesinde dört paragraf ve hiçbiri futbolla ilgili değil. Yönetim teşekkür etti, iyi dileklerini iletti ve sayfa yayına girmeden önce arayışa çoktan başlamıştı.
Bazı öğleden sonraları kaleci takımın kendisidir. 10 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılabileceğine ihtimal vermediği türden ve önündeki herkesi olduğundan iyi gösteren bir skor.
Terfi ettirilecek kimse kalmadı, antrenman yaptıracak kimse de. Yönetim taraftarın tanımadığı bir ismi getirdi ve bir kulübün bu noktaya nasıl geldiği sorusu, onu cevaplayan herkesten uzun yaşayacak.
"Cumartesi günü birinin kadroyu kurması gerekiyor. Bu hafta o kişi benim; daha ilerisini düşünmedim." İki taraftan da söz verilmedi; bu işler genelde böyle başlar.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Arsenal içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Galibiyetsiz maç sayısı 4 oldu ve statta, en kötüsünü bekleyen bir tribünün o kendine özgü sessizliği var. Çirkin bir 1-0 çoğunu iyileştirirdi; insanı deli eden de bu.