RB Leipzig ile Hannover 96 $16.8M üzerinde uzlaştı. Gerisi oyuncuya ve menajerine ait; bunlardan birini daha önce izlemiş bir taraftar formayı henüz almamayı bilir.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta RB Leipzig'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları David Raum o listede diyor.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." RB Leipzig tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. RB Leipzig bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
Aradan bir yıl geçti; şehir hâlâ kapalı, dil hâlâ gelmedi ve öğle yemeği, RB Leipzig tarafında kimsenin itiraf edeceğinden daha sık tek başına yeniyor. Cumartesileri bu görülüyor.
“Buraya insanların önünde ısınmaya gelmedim.” Sözleşmesi bir gün bitecek, haftaları saymayı biliyor ve RB Leipzig ona ya kalmak için bir sebep ya da bir çıkış vermek zorunda.
Kısaca
KadroAngelo Stiller oyuncusunun forması için rakip çıktı
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Barcelona adamını tuttu ve RB Leipzig üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Luca Jaquez kovalamacası, $22.2M el değiştirince ve Bayern Munich’in hayır diyecek gerekçesi kalmayınca bitti. Taraftar bu rakamı önemli olan tek yöntemle yargılayacak: cumartesileri.
Kadro16.07.2029
Bir kırık Armindo Sieb'ı 20 gün sahalardan uzak tutuyor
Kemikler kaynar. Bu sakatlığın tek merhametli yanı budur ve RB Leipzig'in bunu bir diz sakatlığından daha açık konuşmasının sebebi de. Geri dönecek, hem de aşağı yukarı söyledikleri tarihte.
Julian Niehues kovalamacası, $3.1M el değiştirince ve Heidenheim’in hayır diyecek gerekçesi kalmayınca bitti. Taraftar bu rakamı önemli olan tek yöntemle yargılayacak: cumartesileri.
Her futbolcunun çocukluk kulübü sorusuna bir cevabı vardır ve çoğu o cevabın gereğini hiç yapamaz. Luca JaquezRB Leipzig formasıyla yaptı ve ilk ay bunun bir adama ne yaptığını gösterecek.
“Denedim. Gerçekten denedim ve her gün yanlış yerde uyanıyorum.” RB Leipzig tarafında bunu bir adamdan çalıştırarak söküp atabilecek kimse yok ve kimse de öyleymiş gibi yapmıyor.
Merkezde Luca Jaquez vardı ve ayırdıklarında üç dört kişi daha işin içindeydi. Tesisler küçük yerlerdir, uzun sezonlar onları daha da küçültür.
Kulübe16.07.2029
Nicolas Seiwald, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
RB Leipzig'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Teklif bu hafta Espanyol kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
RB Leipzig adamın kendisini ikna etmek dışında her şeyi yapmıştı. Feyenoord formasında kalıyor ve teknik direktör, para hâlâ bankadayken çizim masasına geri dönüyor.
Bir sağlık kontrolü, bir imza, sponsor panosunun önünde havaya kaldırılan bir forma. RB Leipzig zor kısmı Eintracht Frankfurt ile halletti; kalan kısım taraftarın gerçekten gördüğü kısım.
Futbolculara çocukluk kulüpleri o kadar sık sorulur ki artık kimse cevabı dinlemez. Angelo Stiller az önce RB Leipzig ile imzaladı ve bu kez cevabın bir önemi vardı.
Onaylanan rakam yetmedi. Yönetim yeniden toplandı ve kendi teklifini $8.0M seviyesine çıkardı — Niels Nkounkou için iki kez sormayı göze alan bir kulüp.
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama RB Leipzig yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
“Buna her şeyimi verdim ama ailem burada değil; doğrusu ben de değilim.” Kötü form çalıştırılarak düzeltilebilir. Bu, bugüne kadar kimsede çalışmayla düzelmedi ve RB Leipzig bunu biliyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta RB Leipzig'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
"Burada kimse söz işitmeyecek kadar büyük değil." İsim verilmedi ama soyunma odası saymayı bilir, dinleyenler de öyle.
Kulübe14.05.2029
Malik Tillman, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
RB Leipzig'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Açıklamada 72 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. RB Leipzig bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
"Burada her şeyimi verdim ve yeni bir mücadeleye ihtiyacım var." Talep resmî ve ilişki bir daha asla aynı olmayacak.
Transfer05.03.2029
David Raum bu işin nereye gittiğini bilmek istiyor
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama RB Leipzig yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
24 maç, 10 gol ve bonservis bedeli olmadan gelen bir kadro alternatifi. RB Leipzig'de asıl ilginç soru artık oynayıp oynamayacağı değil, kimin yerini alacağı.
Manşet olarak zayıf ve oyuncuların bir sonraki söze inanmasının sebebi tam da bu. RB Leipzig, David Raum'a bir şeyin olacağını söyledi ve oldu; bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır.
İlk on birde olmayı bekleyen bir oyuncu maçı dışarıdan izledi. Teknik adam buna takım kararı diyecek; Rocco Reitz kendi arasında başka bir şey diyecek.
Tahmini 99 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. RB Leipzig bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Werder Bremen adamını tuttu ve RB Leipzig üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve RB Leipzig’te kimse onu başka türlü duymadı.
22 yaşında, yaşının iki katı insanlar onun adını haykırıyor; bir transferin yıllarca hak etmesi gereken, buralı bir çocuğun ise ortaya çıkmakla aldığı bir sevgi. Aynı zamanda futbolda karşılığını vermesi en zor şey.
“Dinledim, düşündüm ve kalıyorum. Hikâyenin tamamı bu.” Kulüpler bonserviste anlaşmıştı. Giorgi Mamardashvili gitmeyi kabul etmemişti ve önemli olan kısım o çıktı.
SC Freiburg $7.4M üzerinde bir rakam istedi ve yönetim oraya gitmedi. Masadan kalkıldı, şimdilik; bu da transfer döneminde biri göz kırpana kadar demektir.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe RB Leipzig’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
İyi bir sezon geçiren futbolcular vardır, bir de bir sezonun kendisiyle hatırlandığı futbolcular; ikincilerin adı yazın bir salonda okunur. RB Leipzig sessizce mutlu, içten içe tedirgin olacak.
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama RB Leipzig yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
Eljif Elmas'ın diz bağları zarar gördü — 17 gün yok
Bir fizyoterapistin yavaşça söylediği kelimeler. Kulüp 17 gün açıklayacak ve bu teşhisi daha önce duymuş herkes rakamın en küçük mesele olduğunu bilir: diz, oyuncudan önce geri döner.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Ismael Saibari onu sağladı ve adının yanındaki 8.56, aslında diğer herkese karşı cömert.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve RB Leipzig’te kimse onu başka türlü duymadı.
Üst üste 3 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
"Oturup izlemeye gitmedim. RB Leipzig takımına dönüp yerim için mücadele etmek istiyorum." VfB Stuttgart formasıyla 26 maçta 7 kez oynaması gerisini anlatıyor.
Eljif Elmas'ın diz bağları zarar gördü — 42 gün yok
Bir fizyoterapistin yavaşça söylediği kelimeler. Kulüp 42 gün açıklayacak ve bu teşhisi daha önce duymuş herkes rakamın en küçük mesele olduğunu bilir: diz, oyuncudan önce geri döner.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe RB Leipzig’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
“Buradan RB Leipzig’ün her maçını izliyorum. Kafamın nerede olduğunu bu anlatıyor.” Eintracht Frankfurt’deki kiralık dönem yoluna devam ediyor; ama kalbi o yolculuğa hiç çıkmadı.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Giorgi Mamardashvili bir şeye imza atana kadar — RB Leipzig ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki El Chadaille Bitshiabu için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan RB Leipzig.
“Antrenmanda benden istenen her şeyi yaptım ve cumartesi günleri hiçbir şey değişmedi.” Futbolun en tanıdık şikâyeti ve RB Leipzig buna ya süreyle ya bir transferle cevap vermek zorunda.
Eljif Elmas'ın diz bağları zarar gördü — 72 gün yok
Bir fizyoterapistin yavaşça söylediği kelimeler. Kulüp 72 gün açıklayacak ve bu teşhisi daha önce duymuş herkes rakamın en küçük mesele olduğunu bilir: diz, oyuncudan önce geri döner.
Üst üste 3 galibiyet, rakiplerin ısınmasını değiştirir: daha sessiz, daha çok kaçamak bakış. Seriler biter, bunu herkes bilir — ama bu soyunma odasında kimse ona göre plan yapmıyor.
23 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Yirminci dakikadan önce 2 gol yemenin kendine has bir çaresizliği vardır. Köln yeniden düzen kurmayı denedi, RB Leipzig izin vermedi ve sonuç onaylanmasından çok önce yazılmıştı.
Albert Grønbæk ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Tahmini 112 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. RB Leipzig bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Bazı goller maç kazandırır, bazıları maçı birinden alır. Albert Grønbæk 85. dakikada attı, FC Augsburg çoktan dönüş yolunu düşünüyordu ve her şeyi RB Leipzig götürdü.
Üst üste 4 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
23 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Albert Grønbæk. FC Augsburg karşısında 1‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
İlk düdükten sonuncusuna kadar koştuğu bir öğleden sonranın ardından 7.95 not aldı. RB Leipzig adına başka ne ters giderse gitsin, sahanın en iyisi onlardaydı.
"Oturup izlemeye gitmedim. RB Leipzig takımına dönüp yerim için mücadele etmek istiyorum." Eintracht Frankfurt formasıyla 14 maçta 3 kez oynaması gerisini anlatıyor.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Giorgi Mamardashvili o listede diyor.
Açıklamada 119 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. RB Leipzig bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe RB Leipzig’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Her kariyerin, oyuncunun kendisini seçenin yanına değil kendi seçtiği yere vardığı bir versiyonu vardır. Cedric Teuchert o versiyonu RB Leipzig'de yaşıyor ve bu genelde ilk ayda belli olur.
"Oturup izlemeye gitmedim. RB Leipzig takımına dönüp yerim için mücadele etmek istiyorum." VfB Stuttgart formasıyla 13 maçta 2 kez oynaması gerisini anlatıyor.
Tahmini 144 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. RB Leipzig bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
“Dinledim, düşündüm ve kalıyorum. Hikâyenin tamamı bu.” Kulüpler bonserviste anlaşmıştı. David Raum gitmeyi kabul etmemişti ve önemli olan kısım o çıktı.
"Oturup izlemeye gitmedim. RB Leipzig takımına dönüp yerim için mücadele etmek istiyorum." Eintracht Frankfurt formasıyla 10 maçta 0 kez oynaması gerisini anlatıyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Maxime Estève’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." RB Leipzig tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Geleceğini sordu ve içinde dakikalar olan bir cevap aldı. Teknik direktör, sözlerin hatırlandığı bir binada bir söz verdi ve o sözün saati işlemeye başladı.
Açıklamada 41 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. RB Leipzig bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
“Bana uygun değildi. Nedenini, açıklama borçlu olduğum insanlar dışında kimseye açıklamayacağım.” İki kulüp arasında anlaşılmış bir transfer ve parçası olmayı reddeden bir oyuncu.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe RB Leipzig’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Alexander Prass ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Badredine Bouanani’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
"Oturup izlemeye gitmedim. RB Leipzig takımına dönüp yerim için mücadele etmek istiyorum." VfB Stuttgart formasıyla 9 maçta 0 kez oynaması gerisini anlatıyor.
“Denedim. Gerçekten denedim ve her gün yanlış yerde uyanıyorum.” RB Leipzig tarafında bunu bir adamdan çalıştırarak söküp atabilecek kimse yok ve kimse de öyleymiş gibi yapmıyor.
Bir orta saha oyuncusu, o sahadayken takımın işleyip işlemediğine göre ölçülür; görülmesi neredeyse imkânsız, geriye dönüp bakınca apaçık. 10 aksiyon, 6.90 ve onu bir daha kolay kolay oyundan almayacak bir teknik direktör.
İlk on birde olmayı bekleyen bir oyuncu maçı dışarıdan izledi. Teknik adam buna takım kararı diyecek; Conrad Harder kendi arasında başka bir şey diyecek.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Sebastian Muriel o listede diyor.
“Övgüyü oyuncular hak ediyor. Benim işim bugün kolaydı.” Değildi ve odadaki herkes bunu biliyordu; 2‑0 sonrasında Gregor Schulz cömert olmayı göze alabilirdi.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve RB Leipzig’te kimse onu başka türlü duymadı.
Bir kulübün asla duyurmadığı, bir soyunma odasının ise her zaman fark ettiği tenzil. Assan Ouédraogo ilk on bire eskisinden daha uzak ve sebebi o sormadan söylenmeyecek.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Giorgi Mamardashvili o listede diyor.
Cetvelde 46 puan ve zirve grubunda bir yer. Statta o kelimeyi henüz kimse yüksek sesle söylemiyor.
Kulübe27.03.2028
Castello Lukeba, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
RB Leipzig'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Sebastian Muriel’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Blau-Weiß Linz formasıyla 17 maç ve goller artık girmiyor. RB Leipzig bir kaleciyi kiraya verdi ve başka bir kulübün sezonunun her hafta daha iyiye gitmesini izliyor.
Liste sessiz bir belgedir ama anlamı yüksek sesle konuşur. Sebastian Muriel soran herkesle görüşebilir ve kulüpte bunun ne demek olduğunu herkes bilir.
Magdeburg formasıyla 24 maçta 5 gol — rakamlar eve ondan hızlı dönüyor. RB Leipzig’te biri her pazartesi bir çizelgeyi güncelliyor ve çizelge her hafta daha keyifli okunuyor.
27 maçta 4 kez gol yemedi. Bir kalecinin kiralık dönemi, hiçbir şeyin olmadığı öğleden sonralarıyla değerlendirilir ve Maarten Vandevoordt bunlardan çok topluyor.
İç sahada 27 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
Topu geri kazandı, sonra ondan bir şey üretti; bu iki iştir ve skorun böyle görünmesinin sebebidir. Toplam 11 aksiyon ve 7.01'lik bir not; hiçbiri özet videoya girmeyecek.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Conrad Harder’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
89. dakikaya kadar gerideydi ve dürüst her okumaya göre yenilmişti. Fortuna Düsseldorf puanları cebine koymuştu, tribünün bir köşesi ise hâlâ inanıyordu; böyle şeyler genelde tam o sırada olur.
İç sahada 26 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
“İnsanların ne diyeceğini biliyorum. Ne istediğimi de biliyorum ve o burada.” Hertha BSC bonservisi anlaşmış, formayı hazırlamıştı; ellerinde oyuncu yoktu ve artık olmayacak.
Kupa maçları birinin sahip çıkmasını bekler; FC Augsburg karşısında bunu Albert Grønbæk yaptı. Gecenin skoru 1‑0 ve bir sonraki turun torbasında RB Leipzig yazıyor.
Yenilmezlik serisi 14 maça ulaştı. Kimi galibiyetti, kimi paçayı kurtarmaktı; ama kaybetmeyi reddeden bir takım, başka soyunma odalarında konuşulan bir takımdır.
Bonservis anlaşılmış, uçuşa bile bakılmıştı — sonra telefon susuverdi. Real Madrid yoluna gitti, Giorgi Mamardashvili tekrar RB Leipzig’e rapor verdi ve herkes pazartesinin sıradan bir pazartesi olduğunu oynuyor.
Öğlen tamamlanmasına bir telefon kalmış anlaşma gece yarısı ölmüştü. RB Leipzig dönem yeniden açıldığında tekrar deneyecek; Bayern Munich o zamana kadar satıcı olmayabilir.
“Buna her şeyimi verdim ama ailem burada değil; doğrusu ben de değilim.” Kötü form çalıştırılarak düzeltilebilir. Bu, bugüne kadar kimsede çalışmayla düzelmedi ve RB Leipzig bunu biliyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta RB Leipzig'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.