“Dinledim, düşündüm ve kalıyorum. Hikâyenin tamamı bu.” Kulüpler bonserviste anlaşmıştı. Cristian Carrara gitmeyi kabul etmemişti ve önemli olan kısım o çıktı.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Inter'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Şartlar sunuldu ve reddedildi. Maaş mıydı, rol müydü, şehir miydi; Manchester United cephesinde kimse söylemiyor ve Inter cephesinde kimse tahmin oyunundan keyif almıyor.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Manchester City adamını tuttu ve Inter üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Inter bir teklifle Como kapısına gitti; taraftar da bu konudaki fikriyle internete. İkisinin de bir şey değiştirip değiştirmeyeceği satıcı kulübe kalmış.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Lautaro Martínez. Lecce karşısında 1‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Arsenal adamını tuttu ve Inter üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Alessandro Bastoni ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
“Buluşmaya devam ediyoruz ve odadan her seferinde girdiğimiz rakamlarla çıkıyoruz.” Inter’te bir tur görüşme daha, Yoan Bonny’ın imzası olmadan bir hafta daha.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Lautaro Martínez bir şeye imza atana kadar — Inter ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Yoan Bonny ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.