“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Cremonese’te kimse onu başka türlü duymadı.
“Denedim. Gerçekten denedim ve her gün yanlış yerde uyanıyorum.” Cremonese tarafında bunu bir adamdan çalıştırarak söküp atabilecek kimse yok ve kimse de öyleymiş gibi yapmıyor.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Manuel De Luca. Ascoli karşısında 2‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Herkesle birlikte öğrendi: maçtan bir saat önce, duvara asılmış bir kâğıttan. Cremonese camiasında kimse bunun ona dair bir karar olmadığını iddia etmedi.
Manşet olarak zayıf ve oyuncuların bir sonraki söze inanmasının sebebi tam da bu. Cremonese, Marco Nasti'a bir şeyin olacağını söyledi ve oldu; bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır.
Bir maaş faturasının hırs olmaktan çıkıp başka hiçbir şeyin mümkün olmamasının sebebine dönüştüğü bir eşik vardır; bu kulüp oraya geldi. Ne bir transfere, ne bir tribüne, ne de yağmurlu bir güne bir şey kalıyor.
Bir ay, kimsenin oraya tesadüfen girmesine yetmeyecek kadar uzundur. Christian Comotto ligin en iyi on birinde; bir ödülden daha sessiz ve daha güvenilir bir iltifat.
Bir kırık Flavio Damico'ı 18 gün sahalardan uzak tutuyor
Kemikler kaynar. Bu sakatlığın tek merhametli yanı budur ve Cremonese'in bunu bir diz sakatlığından daha açık konuşmasının sebebi de. Geri dönecek, hem de aşağı yukarı söyledikleri tarihte.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Lorenzo Sgarbi onu sağladı ve adının yanındaki 8.34, aslında diğer herkese karşı cömert.
Transfer12.03.2029
Youssef Maleh bu işin nereye gittiğini bilmek istiyor
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama Cremonese yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
“Her hafta istediğim şey bu. Sonuç değil, işi ele alış biçimleri.” Teknik direktör, 2‑0 sonrasında çoktan bir sonraki maçı konuşuyordu.
Kulübe12.03.2029
Luca Zanimacchia, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Cremonese'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Cremonese tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Acımasız, tartışmasız ve o anın dehşetine rağmen genelde herkesin daha çok korktuğu bağ sakatlığından daha az kariyer belirleyici. 41 gün, net bir takvim ve gerçekten üzerine plan yapılabilecek bir dönüş tarihi.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Jari Vandeputte ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Alessandro Plizzari’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
0‑2 yenilgi ve yenilgi hak edilmişti. Teknik adam maç sonunda sözü kısa tuttu; muhtemelen akıllıca.
Kulübe19.02.2029
Teknik direktörün hükmü
“Bu benim sorumluluğum. Takımı ben seçiyorum ve yanlış seçtim.” Teknik direktörler bunu hem gerçekten inandıklarında hem de öyle görünmeleri gerektiğinde söyler; 0‑2 sonrasında Antonio Cattaneo kimse hangisi olduğunu soramadan odadan çıktı.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Marco Silvestri ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
14 deneme, hiçbiri içeride değil. Öğleden sonra boyunca doğru yerlerdeydi — zor kısım budur — ve kolay kısmı kötü yaptı. Bir teknik adam bununla yaşayabilir.
“İnsanların ne diyeceğini biliyorum. Ne istediğimi de biliyorum ve o burada.” Ravenna bonservisi anlaşmış, formayı hazırlamıştı; ellerinde oyuncu yoktu ve artık olmayacak.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Cremonese’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. AlbinoLeffe adamını tuttu ve Cremonese üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Bir salonda bir ismin okunmasıyla biten türden bir yıl. Cremonese bunun faydasını her hafta gördü; şimdi ise herkesin bunu biliyor olması gibi bir sorunu var.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Cremonese’te kimse onu başka türlü duymadı.
Yenilmezlik serisi 12 maça ulaştı. Kimi galibiyetti, kimi paçayı kurtarmaktı; ama kaybetmeyi reddeden bir takım, başka soyunma odalarında konuşulan bir takımdır.
Deplasmanda arka arkaya 4 galibiyet. Dışarıda kazanan takımlar genelde savunabilen ve kontra atabilen takımlardır; puan durumu da bu yolculukların kazandırdığını yansıtmaya başladı.
22 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Alessandro Plizzari’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
İlk düdükten sonuncusuna kadar koştuğu bir öğleden sonranın ardından 7.48 not aldı. Cremonese adına başka ne ters giderse gitsin, sahanın en iyisi onlardaydı.
Doksan dakika neredeyse hiçbir şey, sonra hepsi birden. Galibiyet golü 86. dakikada geldi ve Catanzaro kalan süreyi topun değil hakemin peşinde geçirdi.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
İlk düdükten sonuncusuna kadar koştuğu bir öğleden sonranın ardından 7.55 not aldı. Cremonese adına başka ne ters giderse gitsin, sahanın en iyisi onlardaydı.
Kadro kâğıdı bunu değişene kadar her hafta herkesin önünde söylüyor. Bir futbolcunun itiraz edemediği tek kadro dışı kalma biçimi ve en zor hazmettiği.
Kulübe09.10.2028
Teknik direktörün hükmü
“Havaya girmeyeceğim, onların girmesine de izin vermeyeceğim. İyi bir gündü. Daha zorları olacak.” Antonio Cattaneo, 1‑0 ile alınan galibiyetin ardından kısa kesti; teknik direktörler mutlu olduklarında böyle yapar.
“Dinledim, düşündüm ve kalıyorum. Hikâyenin tamamı bu.” Kulüpler bonserviste anlaşmıştı. Lorenzo Moretti gitmeyi kabul etmemişti ve önemli olan kısım o çıktı.
Jari Vandeputte ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Kulübün ödeyeceği en yüksek rakam $120.0K idi ve Modena daha fazlasını istiyordu. Böyle anlaşmalar dönemin son haftasında aşağı yukarı her iki seferde bir canlanır ve işin içindeki herkes bunu bilir.
Jasper Samooja için telefonlar yeniden çalmaya başladı; bu kez hattın ucundaki isim Ascoli. Cremonese kibarca dinliyor ve hiçbir söz vermiyor.
Kadro17.07.2028
Youssef Maleh, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
Pianese $11.4M üzerinde bir rakam istedi ve yönetim oraya gitmedi. Masadan kalkıldı, şimdilik; bu da transfer döneminde biri göz kırpana kadar demektir.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Cremonese’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Onaylanan rakam yetmedi. Yönetim yeniden toplandı ve kendi teklifini $166.9K seviyesine çıkardı — Salvatore Pezzella için iki kez sormayı göze alan bir kulüp.
Cremonese bir teklifle Casertana kapısına gitti; taraftar da bu konudaki fikriyle internete. İkisinin de bir şey değiştirip değiştirmeyeceği satıcı kulübe kalmış.
Kiralıklar26.06.2028
Marco Nasti’ın gurbetinden goller gelmeye devam ediyor
Eupen formasıyla 32 maçta 14 gol — rakamlar eve ondan hızlı dönüyor. Cremonese’te biri her pazartesi bir çizelgeyi güncelliyor ve çizelge her hafta daha keyifli okunuyor.
Pisa’in Manuel De Luca için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Teklif bu hafta Lecce kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Bonservis anlaşıldı, maaş anlaşıldı ve Potenza elinde formayla bekliyor. Cremonese cephesinde kimse aksini oynamıyor; taraftar gidip gitmeyeceğini sormayı bırakıp ne zaman gideceğini sormaya başladı.
“Bana uygun değildi. Nedenini, açıklama borçlu olduğum insanlar dışında kimseye açıklamayacağım.” İki kulüp arasında anlaşılmış bir transfer ve parçası olmayı reddeden bir oyuncu.
Alessandro Plizzari kovalamacası, $1.4M el değiştirince ve Venezia’in hayır diyecek gerekçesi kalmayınca bitti. Taraftar bu rakamı önemli olan tek yöntemle yargılayacak: cumartesileri.
Jari Vandeputte ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Juan Jesus ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
Bonservis anlaşıldı, maaş anlaşıldı ve Alcione Milano elinde formayla bekliyor. Cremonese cephesinde kimse aksini oynamıyor; taraftar gidip gitmeyeceğini sormayı bırakıp ne zaman gideceğini sormaya başladı.
Teklif bu hafta Venezia kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Bonservis bedeli $1.2M, sözleşme imzalı ve değip değmediği tartışması başlayabilir. Sampdoria pazarlığı sıkı tuttu; kimin kazandığını zaman söyleyecek.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Onaylanan rakam yetmedi. Yönetim yeniden toplandı ve kendi teklifini $2.6M seviyesine çıkardı — Borna Knezović için iki kez sormayı göze alan bir kulüp.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Venezia'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Gaetano Oristanio ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
“Bir puan bir puandır, alırım; ama üçünü de almalıydık.” Flavio Dalla Costa, 0‑0 ile biten beraberliğin ardından; bu hafta sonu ülkedeki her teknik direktörün bir noktada kurduğu cümle.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Saad El Haddad ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Sıra 2, puan 51 — ve herkesin ilk baktığı skor artık onlarınki. O kelime stadın çevresinde hâlâ telaffuz edilmiyor; herkesin onu düşündüğü de buradan belli.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Luigi Paganelli işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Tiziano Longo işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Bonservis yok, imza töreni yok, merdivende menajer yok. Claudio De Simone çocukluğundan beri bu kulüpte ve artık resmen A takım kadrosunda — ki bu, yerel bir okur için hangi boyutta olursa olsun her transferi geçer.
Gürültüden bıktı. Venezia'in onun için daha sakin bir yer olabilip olamayacağı ya da tek çarenin telefon programlarının daha yumuşak olduğu bir yere gitmek olup olmadığı, önümüzdeki birkaç ayın sorusu.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Sırada Frosinone var ve ligin gözünü diktiği iki takım karşı karşıya geliyor. Kim kazanırsa kazansın, tebrik edildiği nefeste hiçbir şeyin belli olmadığı da söylenecek.
“Buluşmaya devam ediyoruz ve odadan her seferinde girdiğimiz rakamlarla çıkıyoruz.” Venezia’te bir tur görüşme daha, Gaetano Oristanio’ın imzası olmadan bir hafta daha.
2. sıra ve 45 puan. Statta o kelimeyi henüz kimse yüksek sesle söylemiyor; statta herkes onu düşünüyor.
Maç26.02.2028
Venezia kendi sahasını gidilmesi zor bir yer yaptı
Kendi çimlerinde 11 maçtır mağlubiyet yok. Saha değişmedi; tribün değişti — daha erken daha gür ve rakibin başka bir yerde olmayı tercih ettiği anı daha çabuk sezen.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Antonio Casas bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Bir stadın kendinden saydığı 23 yaşındaki birine sakladığı özel bir sıcaklık vardır. Luca D'Andrea artık ona sahip ve buradaki geri kalan zamanında yapacağı her şey, bedavaya verilen o iyi niyetle kıyaslanacak.
Not 8.10. İçinde böyle tek bir öğleden sonra bile olmayan kariyerler vardır; o ise az önce Venezia'deki herkesin önünde bir tane yaşadı.
Kulübe28.02.2028
Teknik direktörün hükmü
“Havaya girmeyeceğim, onların girmesine de izin vermeyeceğim. İyi bir gündü. Daha zorları olacak.” Flavio Dalla Costa, 1‑0 ile alınan galibiyetin ardından kısa kesti; teknik direktörler mutlu olduklarında böyle yapar.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Alfred Duncan ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Sırada Mantova var ve Venezia soyunma odasındaki bir adam onların tesislerini kendi tesislerinden iyi biliyor. Nasıl karşılandığı, onun hakkında ne düşündüklerini söyleyecek.
Tahmini 15 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Venezia bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Sıra 2, puan 32 — ve herkesin ilk baktığı skor artık onlarınki. O kelime stadın çevresinde hâlâ telaffuz edilmiyor; herkesin onu düşündüğü de buradan belli.
Maç 1‑0 bitti ve günün adamı Kike Pérez oldu: tam gerektiği anda sahneye çıktı, puanlar Venezia’ın hanesine yazıldı.
Kadro03.01.2028
Bartol Franjić, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
Manşet olarak zayıf ve oyuncuların bir sonraki söze inanmasının sebebi tam da bu. Venezia, Gaetano Oristanio'a bir şeyin olacağını söyledi ve oldu; bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır.
Bir ay, kimsenin oraya tesadüfen girmesine yetmeyecek kadar uzundur. Bartol Franjić ligin en iyi on birinde; bir ödülden daha sessiz ve daha güvenilir bir iltifat.
Kulübe03.01.2028
Kulübeden görünen
“Maçı kontrol ettik. Hoşlanmadığım bölümler vardı, onlara bakacağız; ama grup bana bir şey gösterdi.” Flavio Dalla Costa, basın odasına yürürken çoktan didiklemeye başladığı 1‑0 galibiyeti üzerine.
Açıklamada 31 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Venezia bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
Başarılı çalım: 25. İnsanları, bunun için ödül varmış gibi geçti ve sonlara doğru bek, deniyormuş gibi yapmayı bırakmıştı.
Kadro20.12.2027
Venezia antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Antonio Casas bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Venezia'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Burada yapılabilecek bir itiraz yok ve işin içindeki herkes bunu biliyor; bu, yedek kulübesine giden yolu kısaltmıyor. Form, futbolda üzerine borç alınamayan tek para birimidir.
Penaltı atışları sonuyla hatırlanır ve bu serinin sonunda Alessandro Plizzari var: 4 atışı çıkardı ve tribünler bundan yirmi yıl sonra her birini tek tek anlatacak.
Kupa maçları birinin sahip çıkmasını bekler; Torino karşısında bunu Kevin Cannavò yaptı. Gecenin skoru 1‑1 ve bir sonraki turun torbasında Venezia yazıyor.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Gaetano Oristanio onu sağladı ve adının yanındaki 9.15, aslında diğer herkese karşı cömert.
7.68, skor kâğıdında 1 ve bunu her hafta yapan biri gibi sevinen bir savunma oyuncusunun kendine has komikliği. Her hafta yapmıyor ve stadın öyle tepki vermesinin sebebi tam olarak bu.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Venezia’te kimse onu başka türlü duymadı.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Antonio Casas bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Artık tribündeki bir hava değil, örgütlenmiş bir şey. Yönetimler kötü bir atmosferi uzun süre görmezden gelebilir; bu aşamayı çok uzun süre görmezden gelemezler.
"Burada her şeyimi verdim ve yeni bir mücadeleye ihtiyacım var." Talep resmî ve ilişki bir daha asla aynı olmayacak.
Kadro13.09.2027
Venezia antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Antonio Casas bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
“Bugün yeterince iyi değildik ve bunu süslemeyeceğim.” Flavio Dalla Costa 0‑1 sonrasında, bir sonraki soruyu bilen ve cevaplamaya niyeti olmayan bir adamın tonuyla.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Alessandro Plizzari’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Kadro dışı bırakılmıyor. Venezia takımının oynadığı dizilişte onun yaptığı işi yapan bir adama koyacak yer yok, o kadar; bunu duymak her kadro kâğıdından daha zordur.