"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta AS Roma'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Santiago Castro’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Kostas Koulierakis adı, AS Roma tarafının dahil olmadığı sohbetlerde geçmeye başladı. Resmî bir şey yok, imzalı bir şey yok — ama tesadüf olan bir yanı da yok.
“Antrenmanda benden istenen her şeyi yaptım ve cumartesi günleri hiçbir şey değişmedi.” Futbolun en tanıdık şikâyeti ve AS Roma buna ya süreyle ya bir transferle cevap vermek zorunda.
Bazı öğleden sonraları savunmanın tamamı kalecidir. 10 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılmasını beklemediği cinsten ve ona bir içki borçlu on saha oyuncusu.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
Union Berlin’in Manu Koné için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. PSV adamını tuttu ve AS Roma üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Tek transfer döneminde 10 yeni transfer. Her biri bir yükseltme olabilir ve takım yine de bir süre daha kötü olabilir; yeniden yapılanmanın, değerlendirmelerde hiç anılmayan kısmı.
Antrenman oynamak değildir ve bu işteki herkes bunu bilir. Niccolò Pisilli, onu takımın etrafında değil içinde isteyen bir kulübe kiralandı; ya daha iyi bir oyuncu olarak dönecek ya da cevaplanmış bir soru olarak.
Torino onu sayı tamamlamak için almadı: oynamasını istiyorlar. Daniele Ghilardi için bu, AS Roma'in yedek kulübesinden izleyerek geçirilecek bir sezondan daha değerli ve işin içindeki herkes bunu açıkça söyledi.
Bu kadro derinliği değil ve kimse öyleymiş gibi yapmıyor. $23.3M ödendi çünkü Charles De Ketelaere, hâlihazırda buradakinden düpedüz daha iyi ve kulüp beklemeyi bırakmaya karar verdi.
Bonservis anlaşıldı, maaş anlaşıldı ve Torino elinde formayla bekliyor. AS Roma cephesinde kimse aksini oynamıyor; taraftar gidip gitmeyeceğini sormayı bırakıp ne zaman gideceğini sormaya başladı.
Teklif bu hafta Cremonese kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Futbolculara çocukluk kulüpleri o kadar sık sorulur ki artık kimse cevabı dinlemez. Charles De Ketelaere az önce AS Roma ile imzaladı ve bu kez cevabın bir önemi vardı.
Onaylanan rakam yetmedi. Yönetim yeniden toplandı ve kendi teklifini $9.0M seviyesine çıkardı — Federico Baschirotto için iki kez sormayı göze alan bir kulüp.
Futbolculara çocukluk kulüpleri o kadar sık sorulur ki artık kimse cevabı dinlemez. Alessandro Schöpf az önce AS Roma ile imzaladı ve bu kez cevabın bir önemi vardı.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve AS Roma’te kimse onu başka türlü duymadı.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta AS Roma'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Kadro dışı bırakılmıyor. AS Roma takımının oynadığı dizilişte onun yaptığı işi yapan bir adama koyacak yer yok, o kadar; bunu duymak her kadro kâğıdından daha zordur.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Manu Koné ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.