Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Belenenses'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Üç ayda 17 transfer. Her biri bir yükseltme olabilir ve takım yine de bir süre daha kötü olabilir; bu, bir yeniden yapılanmanın transfer dönemi değerlendirmelerinde asla görünmeyen kısmıdır.
Sırada Sporting da Covilhã var ve Belenenses soyunma odasındaki bir adam onların tesislerini kendi tesislerinden iyi biliyor. Nasıl karşılandığı, onun hakkında ne düşündüklerini söyleyecek.
O omuz silkme gitti, dil geliyor ve idmanda gelecek yıl da burada olmayı bekleyen biri gibi tartışıyor. Bir transferin değerinin yarısı budur ve hiçbiri bonservis bedelinde görünmez.
Galibiyetsiz maç sayısı 4 oldu ve statta, en kötüsünü bekleyen bir tribünün o kendine özgü sessizliği var. Çirkin bir 1-0 çoğunu iyileştirirdi; insanı deli eden de bu.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Ivan Mandić’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
“Bugün yeterince iyi değildik ve bunu süslemeyeceğim.” Nuno Barbosa 0‑1 sonrasında, bir sonraki soruyu bilen ve cevaplamaya niyeti olmayan bir adamın tonuyla.
Bruno Pinto ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Bir başkası daha iyiydi, teknik direktör bunu bir kadro kâğıdıyla söyledi ve yapılacak bir itiraz yok. Formayı, geri alınabileceği tek yolla geri alacak.
“Dünyanın sonu değil ve yeterli de değil. İkisi de doğru.” Teknik direktör 0‑0 biten beraberliğin ardından dürüst olanı söyledi, sonra içeri girip bir daha söyledi.
Bu rakibe karşı hoca başka türden bir oyuncu istedi; futbol açısından gerçek bir sebep, oyuncu açısından hiç teselli değil. Hatası yoktu ve sahada da yoktu.
Tribün hiç gelmeyecek bir golü bekledi. Atlético CP savunmaya adam yığdı ve ne için geldiyse onunla ayrıldı; iki takım hâlâ oynuyor olsa tabela yine kıpırdamazdı.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Nuno Januário için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Belenenses.
“Dünyanın sonu değil ve yeterli de değil. İkisi de doğru.” Teknik direktör 0‑0 biten beraberliğin ardından dürüst olanı söyledi, sonra içeri girip bir daha söyledi.
Belenenses'de kimse formsuz olduğunu ima etmiyor. Teknik direktör belirli doksan dakika için başka nitelikler istedi ve bir oyuncunun buna karşı çalışabileceği hiçbir şey yok.
Tribün hiç gelmeyecek bir golü bekledi. União de Santarém savunmaya adam yığdı ve ne için geldiyse onunla ayrıldı; iki takım hâlâ oynuyor olsa tabela yine kıpırdamazdı.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Diogo Leitão için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Belenenses.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Estrela da Amadora adamını tuttu ve Belenenses üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Bir sağlık kontrolü, bir imza, sponsor panosunun önünde havaya kaldırılan bir forma. Belenenses zor kısmı Santos ile halletti; kalan kısım taraftarın gerçekten gördüğü kısım.
21 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Romualdas Jansonas. Lusitano Évora karşısında 1‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Her dizilişin içinde mevkiler vardır ve bunun içinde onunki yok. Belenenses ya dizilişi, ya görevini, ya da kulübünü değiştirecek; o da hangisi olduğunu duymayı bekliyor.
Cruzeiro kulübüne bir kiralık sorusu: ya bir yedek, ya da kulübün henüz satın alamadığı birine yakından bakmak. Her hâlükârda cevap hafta içinde gelecek.
Teklif bu hafta Estrela da Amadora kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Cumartesi öğleden sonraları çevresindeki kimsenin karşılık veremediği şeyler yapıyor; bir sezon kadar gurur verici, sonrası sorun. Belenenses onu, aksini iddia ederek tutamaz.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve João Lucas bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Estrela da Amadora kulübüne onu kiralayıp kiralamayacağı soruldu. Kiralıklar ya hızlı anlaşılır ya hiç anlaşılmaz ve bu da hafta sonuna kadar ikisinden biri olacak.
Arouca kulübüne bir kiralık sorusu: ya bir yedek, ya da kulübün henüz satın alamadığı birine yakından bakmak. Her hâlükârda cevap hafta içinde gelecek.
Bruno Pinto, 34 yaşında, kanıtlayacak bir şeyi kalmamış ama aktaracak çok şeyi olan bir isim olarak geldi. Bacaklar gençlerin sermayesi; nerede duracağını bilmekse hiç yaşlanmıyor.
Estrela da Amadora kulübüne onu kiralayıp kiralamayacağı soruldu. Kiralıklar ya hızlı anlaşılır ya hiç anlaşılmaz ve bu da hafta sonuna kadar ikisinden biri olacak.
Famalicao kulübüne onu kiralayıp kiralamayacağı soruldu. Kiralıklar ya hızlı anlaşılır ya hiç anlaşılmaz ve bu da hafta sonuna kadar ikisinden biri olacak.
Sahada hiçbir şeye, odada her şeye karar veren bir karar. Teknik direktör söylemeden söyledi: kendi sesi orada olmadığında kimin sesinin duyulmasını istiyor.
Sözleşme dostane biçimde kapatıldı, el sıkışıldı, ortada dönen bir bonservis yok. Duarte Duarte, Marco 09 takımından sessiz kapıdan çıktı ve maaş bütçesi biraz nefes aldı.