Leningradets karşısında 0‑3 ve tekrarı izlemeye dayanacak tek bir itiraz yok. Teknik adam maç sonu karakterden söz etti; tribünler daha kısa kelimeler seçti.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Dinamo Kirov'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Evgeny Ignatovich’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Andrey Savin için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Dinamo Kirov.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Artem Philippov ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Bazı öğleden sonraları kaleci takımın kendisidir. 6 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılabileceğine ihtimal vermediği türden ve önündeki herkesi olduğundan iyi gösteren bir skor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Dinamo Kirov'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bir stadın kendinden saydığı 22 yaşındaki birine sakladığı özel bir sıcaklık vardır. Bilal Akhjadov artık ona sahip ve buradaki geri kalan zamanında yapacağı her şey, bedavaya verilen o iyi niyetle kıyaslanacak.
Maç 1‑0 bitti ve günün adamı Bilal Akhjadov oldu: tam gerektiği anda sahneye çıktı, puanlar Dinamo Kirov’ın hanesine yazıldı.
Kulübe17.08.2026
Teknik direktörün hükmü
“Havaya girmeyeceğim, onların girmesine de izin vermeyeceğim. İyi bir gündü. Daha zorları olacak.” Artem Arkhipov, 1‑0 ile alınan galibiyetin ardından kısa kesti; teknik direktörler mutlu olduklarında böyle yapar.
Her transfer onu bekler ve gelene kadar her basın toplantısında sorulur. Geldi; Dinamo Kirov adamının hesabını açtı ve ikincisi her zaman daha kolaydır.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Ismail Dibirov için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Dinamo Kirov.
Her ilk maç geleceğe dair küçük bir hikâyedir: 14 yaşındaki Danila Gusyev, akademi sahalarından çıkıp A takıma adım attı. Tribündeki anne baba o maç programını saklayacak.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Khimik adamını tuttu ve Dinamo Kirov üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Vladimir Zadiraka ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Kulüpler oyuncu aramak için servet harcar ve arada bir koridorun ucunda bulur. Aleksei Agafonov işte odur ve ilk maçında göreceği karşılama, hiçbir transferin gördüğüyle aynı cinsten olmayacak.
Bonservis yok, imza töreni yok, merdivende menajer yok. Yegor Gribov çocukluğundan beri bu kulüpte ve artık resmen A takım kadrosunda — ki bu, yerel bir okur için hangi boyutta olursa olsun her transferi geçer.
Altyapı tam da bu sabah için vardır. Prokhor Afanasyev kulübün bütün yaş gruplarından geçti ve artık bir A takım numarası taşıyor; binadaki en gururlu insanlar onu on iki yaşında çalıştıranlar olacak.