Açıklamada 109 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Qarabag bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
“Bazı sabahlar uyanıyorsun ve bildiğin her şey hâlâ çok uzakta.” Mesele futbol değil, hiç olmadı: Qarabag, başka bir ülke isteyen bir adamla uğraşıyor.
"Aramız çok açık ve aksini söylemek kimseye fayda etmez." Taraflar yaklaşmadı ve takvim kulübün lehine işlemiyor.
Kulübe05.04.2027
Oleksiy Kashchuk, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Qarabag'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Kaptanlık Kevin Medina oyuncusundan alındı. Qarabag bunu takım için alınmış bir karar diye anlatacak; soyunma odası ise bir adam hakkında verilmiş bir hüküm olarak okuyacak.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Marko Janković bir şeye imza atana kadar — Qarabag ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Teknik direktörün odasında bir konuşma ve oradan çıkan bir taahhüt. Böyle sözleri vermek ucuz, tutmamak pahalıdır ve Júnior Viçosa tarihi bir kenara yazdı.
“Dinledim, düşündüm ve kalıyorum. Hikâyenin tamamı bu.” Kulüpler bonserviste anlaşmıştı. Bəhlul Mustafazadə gitmeyi kabul etmemişti ve önemli olan kısım o çıktı.
Kady Borges ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Kady Borges’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Aradan bir yıl geçti; şehir hâlâ kapalı, dil hâlâ gelmedi ve öğle yemeği, Qarabag tarafında kimsenin itiraf edeceğinden daha sık tek başına yeniyor. Cumartesileri bu görülüyor.
“Bana uygun değildi. Nedenini, açıklama borçlu olduğum insanlar dışında kimseye açıklamayacağım.” İki kulüp arasında anlaşılmış bir transfer ve parçası olmayı reddeden bir oyuncu.
Viking’in Toral Bayramov için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
“Buna her şeyimi verdim ama ailem burada değil; doğrusu ben de değilim.” Kötü form çalıştırılarak düzeltilebilir. Bu, bugüne kadar kimsede çalışmayla düzelmedi ve Qarabag bunu biliyor.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. FAP Priboj adamını tuttu ve Qarabag üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Reda Khadra onu sağladı ve adının yanındaki 9.44, aslında diğer herkese karşı cömert.
Bireysel bir ödül, takım oyununda tuhaf bir şeydir; en iyileri hiç tartışılmaz. Adının yüksek sesle okunmasıyla biten türden bir yıl geçirdi ve bunun faydasını Qarabag gördü.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Qarabag bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
İç sahada 9 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
Sırada Neftchi var ve ligin gözünü diktiği iki takım karşı karşıya geliyor. Kim kazanırsa kazansın, tebrik edildiği nefeste hiçbir şeyin belli olmadığı da söylenecek.
Her seri, birinin takvime rutin diye yazdığı bir öğleden sonra biter. Bu seri 4 maç sürdü; şehrin saymayı bırakmasına yetecek kadar uzun, onu kimin durdurduğunu hiç unutmayacağı kadar kısa.
Tabela kalkmıştı, galibiyet hesaba yazılmıştı, sonra Karvan attı. Gol yemek için bundan kötü bir dakika yoktur ve stat, böyle bir golün ardından gelen sessizlikle boşaldı.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Reda Khadra onu sağladı ve adının yanındaki 8.92, aslında diğer herkese karşı cömert.
Üst üste 3 galibiyet oldu ve soru artık serinin bitip bitmeyeceği değil, onu kimin bitireceği. Böyle bir özgüven satın alınmaz; tam olarak bu şekilde kazanılır.
“Denedim. Gerçekten denedim ve her gün yanlış yerde uyanıyorum.” Qarabag tarafında bunu bir adamdan çalıştırarak söküp atabilecek kimse yok ve kimse de öyleymiş gibi yapmıyor.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Reda Khadra. Sumgayit karşısında 2‑1 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Maç28.11.2026
Qarabag kendi sahasını gidilmesi zor bir yer yaptı
Kendi çimlerinde 8 maçtır mağlubiyet yok. Saha değişmedi; tribün değişti — daha erken daha gür ve rakibin başka bir yerde olmayı tercih ettiği anı daha çabuk sezen.
“Bunu hak ettik. Onlardan bir tepki istedim ve aldım; şimdi cumartesi aynısını istiyorum.” Richard Khalilzade, 2‑1 ile biten ve onu belli etmeye hazır olduğundan daha çok memnun eden bir öğleden sonranın ardından.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Pedro Bicalho’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Qarabag'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
6 oyuncu millî görevdeyken antrenmanlar küçük ve teknik direktör kendi sesini duyabiliyor. Sezonun tek arası ve hiçbir zaman tam olarak bir ara gibi hissettirmiyor.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Bruno Langa ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Kulübe09.11.2026
Teknik direktörün hükmü
“Açıkçası sinirliyim. Kazanmaya yetecek kadarını yaptık ve kazanamadık.” Richard Khalilzade 0‑0 sonrasında bunu saklamıyordu; Qarabag soyunma odasında da saklayan yoktu.
Qarabag'deki herkes, biri söylemeden önce gördü; bu iş hep böyle olur. 38 yaşında düşüş gerçek ve ölçülebilir — 3 puan — ve geriye tek soru kalıyor: kulüp, çok şey borçlu olduğu birine nasıl davranacak.
Sayılar soyunma odasında sır kalmaz, hiç kalmadı. Değerinden fazlasını istemiyor; yanındakinin neden daha değerli olduğunu soruyor ve Qarabag'da bu, cevaplanması daha zor bir soru.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Şəhruddin Məhəmmədəliyev ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Sırada iç sahada Araz-Nakhchivan var; maça 6. sırada giriyorlar. Bir sezonun sessizce üzerine kurulduğu ya da sessizce şeklini kaybettiği türden bir maç.
Sıra 2, puan 14 — ve herkesin ilk baktığı skor artık onlarınki. O kelime stadın çevresinde hâlâ telaffuz edilmiyor; herkesin onu düşündüğü de buradan belli.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
“Denedim. Gerçekten denedim ve her gün yanlış yerde uyanıyorum.” Qarabag tarafında bunu bir adamdan çalıştırarak söküp atabilecek kimse yok ve kimse de öyleymiş gibi yapmıyor.
Tek bir transfer döneminde yeniden kurulan bir kadro, bunun bedelini kimsenin bütçelemediği bir para birimiyle öder. Futbol, oyuncuların toplamından kötü değildir; daha önce birlikte oynamış oyuncuların toplamından kötüdür.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Musa Qurbanlı onu sağladı ve adının yanındaki 9.23, aslında diğer herkese karşı cömert.
“Bunu hak ettik. Onlardan bir tepki istedim ve aldım; şimdi cumartesi aynısını istiyorum.” Richard Khalilzade, 3‑0 ile biten ve onu belli etmeye hazır olduğundan daha çok memnun eden bir öğleden sonranın ardından.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Marko Janković bir şeye imza atana kadar — Qarabag ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Öyle bir yaş vardır ki her iyi öğleden sonra bir geçmişe dönüş olarak anlatılır; hem haksız hem de doğru. 33 yaşında 7.95 ve sahada kimse ondan iyi değildi.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Iarley Barros bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
“Maçı kontrol ettik. Hoşlanmadığım bölümler vardı, onlara bakacağız; ama grup bana bir şey gösterdi.” Victor Fonseca, basın odasına yürürken çoktan didiklemeye başladığı 2‑1 galibiyeti üzerine.
Sahada hiçbir şeye karar vermeyen ve soyunma odasına kimin fikrinin sayıldığını anlatan bir kumaş parçası. Teknik direktör açıklama yapmadan bir açıklama yaptı.
Sözleşme dostane biçimde kapatıldı, el sıkışıldı, ortada dönen bir bonservis yok. Wellington Tanque, América de Natal takımından sessiz kapıdan çıktı ve maaş bütçesi biraz nefes aldı.