Bir fizyoterapistin yavaşça söylediği kelimeler. Kulüp 22 gün açıklayacak ve bu teşhisi daha önce duymuş herkes rakamın en küçük mesele olduğunu bilir: diz, oyuncudan önce geri döner.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Palmeiras içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Yaza kadar burada oynayacak, sonra çoktan başka yerle imzalamış biri olarak kapıdan bedavaya çıkacak. Taraftar bu cümlenin ilk yarısını kaldırır; zorlanacağı kısım ikincisi.
Kadro14.02.2033
Palmeiras antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Endrick bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Palmeiras'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
"Oturup izlemeye gitmedim. Palmeiras takımına dönüp yerim için mücadele etmek istiyorum." Tocantinópolis formasıyla 5 maçta 0 kez oynaması gerisini anlatıyor.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Palmeiras bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Acımasız, tartışmasız ve o anın dehşetine rağmen genelde herkesin daha çok korktuğu bağ sakatlığından daha az kariyer belirleyici. 49 gün, net bir takvim ve gerçekten üzerine plan yapılabilecek bir dönüş tarihi.
“Bana uygun değildi. Nedenini, açıklama borçlu olduğum insanlar dışında kimseye açıklamayacağım.” İki kulüp arasında anlaşılmış bir transfer ve parçası olmayı reddeden bir oyuncu.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Palmeiras’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Bonservis tamam, sözleşme tamam, sağlık kontrolü ayarlandı. Kevin Soria hafta sonuna başka bir kulübün oyuncusu olacak; Santa Cruz çevresinde vedalar sessizce başladı bile.
Maç27.09.2031
Santa Cruz için galibiyet hasretinin sonu görünmüyor
Galibiyetsiz geçen maç sayısı 4 oldu ve mazeretler sabırdan da ince bir hâl aldı. Santa Cruz çatısı altında birilerinin bir yerden bir sonuç bulması gerekiyor.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Gustavo Oliveira bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Isınma yeleği, doksan dakika seyir ve sonunda kimseyi kandırmayan bir el sıkışma. Büyük maçlar bir hocanın kime güvendiğini söyler; bu maç bunu Andrey’a söyledi.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Santa Cruz içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
İşin içinde 7 kurtarış vardı ve en az üçünün kurtarılacak top olmasına imkân yoktu. Önündeki on saha oyuncusu ona bir kahve borçlu ve bunu kendileri de biliyor.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Santa Cruz’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Vinicius Barreta ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Kadro15.09.2031
Gustavo Oliveira, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
Bir futbolcuyu kaybetmenin daha kötü bir yolu yok. Bautista Alonso ayrılık için önceden anlaştı; yani bundan hazirana kadarki her maçı, kulübün artık satamayacağı bir adam oynuyor ve yukarıdan birine bu noktaya nasıl gelindiği sorulacak.
Vinicius Barreta ve bir takım arkadaşı birbirine girdi ve mesele futbol değildi. Tesisler küçük yerlerdir; uzun bir sezon onları daha da küçültür.
Kadro08.09.2031
Santa Cruz antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Gustavo Oliveira bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Bunu kimse doğrulamayacak ve son bir ayın tercihlerini başka hiçbir şey açıklamıyor. Pahalıya patlayan bir hata, oyuncuya her zaman hatanın kendisinden uzun süren bir yedeklik dönemi satın aldırır.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Santa Cruz bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
Galibiyetsiz maç sayısı 12 oldu ve statta, en kötüsünü bekleyen bir tribünün o kendine özgü sessizliği var. Çirkin bir 1-0 çoğunu iyileştirirdi; insanı deli eden de bu.
Atlético Mineiro karşısında 0‑4 ve tekrarı izlemeye dayanacak tek bir itiraz yok. Teknik adam maç sonu karakterden söz etti; tribünler daha kısa kelimeler seçti.
Bazı öğleden sonraları savunmanın tamamı kalecidir. 8 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılmasını beklemediği cinsten ve ona bir içki borçlu on saha oyuncusu.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Santa Cruz’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Stoperlere sezonda iki kez öne çıkma izni verilir ve oraya vardıklarında ne yaptıklarına göre yargılanırlar. Wendel attı, 7.66 aldı ve gittiğini kimse fark etmeden geri döndü.
Aylarca hiçbir şey olmaz, sonra adam öylece gelir; bedelsiz, hâlâ bir başkası için oynarken ön sözleşme imzalamış olarak. Bir futbolcuyu almanın en az dramatik ve çoğu zaman en kurnaz yoludur.
Kısaca
KulübeTeknik adam Marquinhos üzerinden ders veriyor
Santa Cruz ile Flamengo $4.6M üzerinde uzlaştı. Gerisi oyuncuya ve menajerine ait; bunlardan birini daha önce izlemiş bir taraftar formayı henüz almamayı bilir.
Her futbolcunun çocukluk kulübü sorusuna bir cevabı vardır ve çoğu o cevabın gereğini hiç yapamaz. Vinicius BacchiSanta Cruz formasıyla yaptı ve ilk ay bunun bir adama ne yaptığını gösterecek.
Bir fizyoterapistin yavaşça söylediği kelimeler. Kulüp 24 gün açıklayacak ve bu teşhisi daha önce duymuş herkes rakamın en küçük mesele olduğunu bilir: diz, oyuncudan önce geri döner.
Bir transferde hâlâ oyuncuya ait olan son şey, kendi şartlarının altındaki imzasıdır ve o imza atıldı. Palmeiras onu evrak dışında her anlamda kaybetti.
São Paulo $5.6M üzerinde bir rakam istedi ve yönetim oraya gitmedi. Masadan kalkıldı, şimdilik; bu da transfer döneminde biri göz kırpana kadar demektir.
Her seri, birinin takvime rutin diye yazdığı bir öğleden sonra biter. Bu seri 11 maç sürdü; şehrin saymayı bırakmasına yetecek kadar uzun, onu kimin durdurduğunu hiç unutmayacağı kadar kısa.
Kupa maçları birinin sahip çıkmasını bekler; Pouso Alegre karşısında bunu Rômulo yaptı. Gecenin skoru 7‑0 ve bir sonraki turun torbasında Palmeiras yazıyor.
İlk maçlar keyifle değil, hayatta kalarak geçilir. Bu keyifle geçildi: 7.88, 1 gol ve daha şimdiden haftaya yine ilk on birde mi diye sorulan bir teknik direktör.
Kulüpler bonservisi, o da maaşını halletti. Geriye bir sağlık kontrolü ve bir fotoğraf kaldı; Palmeiras çevresinde insanlar adını geçmiş zamanla anmaya başladı.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Wallace Yan onu sağladı ve adının yanındaki 8.83, aslında diğer herkese karşı cömert.
Bir bonservisle geldi, onun küçük bir bölümüne gidiyor. Palmeiras kulübünün Roger Ibañez için ödediği paranın $447.8K kadarı geri gelmeyecek ve yönetim bunun hesabını iki sezon boyunca verecek.