Kulüpler bonservisi, o da maaşını halletti. Geriye bir sağlık kontrolü ve bir fotoğraf kaldı; Genoa çevresinde insanlar adını geçmiş zamanla anmaya başladı.
Üç ayda 12 transfer. Her biri bir yükseltme olabilir ve takım yine de bir süre daha kötü olabilir; bu, bir yeniden yapılanmanın transfer dönemi değerlendirmelerinde asla görünmeyen kısmıdır.
“Bir puan bir puandır, alırım; ama üçünü de almalıydık.” Davide Schiavone, 0‑0 ile biten beraberliğin ardından; bu hafta sonu ülkedeki her teknik direktörün bir noktada kurduğu cümle.
Tribün hiç gelmeyecek bir golü bekledi. Inter savunmaya adam yığdı ve ne için geldiyse onunla ayrıldı; iki takım hâlâ oynuyor olsa tabela yine kıpırdamazdı.
Kulübün ödeyeceği en yüksek rakam $32.2M idi ve Sporting CP daha fazlasını istiyordu. Böyle anlaşmalar dönemin son haftasında aşağı yukarı her iki seferde bir canlanır ve işin içindeki herkes bunu bilir.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Genoa'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Bu sporun en meşru hırsı ve çoğu kulüp için tatmini en zor olanı. Alex Amorim kıtasal futbol istiyor; Genoa'in bunu sağlayıp sağlayamayacağı, onunla değil önümüzdeki iki sezonla ilgili bir soru.
Martin Frese kovalamacası, $13.4M el değiştirince ve Hellas Verona’in hayır diyecek gerekçesi kalmayınca bitti. Taraftar bu rakamı önemli olan tek yöntemle yargılayacak: cumartesileri.
Kulüpler bonservisi, o da maaşını halletti. Geriye bir sağlık kontrolü ve bir fotoğraf kaldı; Genoa çevresinde insanlar adını geçmiş zamanla anmaya başladı.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Justin Bijlow bir şeye imza atana kadar — Genoa ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Aradan bir yıl geçti; şehir hâlâ kapalı, dil hâlâ gelmedi ve öğle yemeği, Genoa tarafında kimsenin itiraf edeceğinden daha sık tek başına yeniyor. Cumartesileri bu görülüyor.
Inter’in Lorenzo Colombo için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Kulüpler bonservisi, o da maaşını halletti. Geriye bir sağlık kontrolü ve bir fotoğraf kaldı; Genoa çevresinde insanlar adını geçmiş zamanla anmaya başladı.
Onaylanan rakam yetmedi. Yönetim yeniden toplandı ve kendi teklifini $14.0M seviyesine çıkardı — Martin Frese için iki kez sormayı göze alan bir kulüp.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Genoa tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Leganés’in Nicola Leali için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Morten Frendrup ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
24 ay kaldı ve yukarıdan ses yok — teklif yok, görüşme yok, menajerinin cevaplayacağı bir şey yok. Pazarlığı takvime bırakan kulüpler, genellikle sonunda takvimle pazarlık eder.
Tek bir transfer döneminde yeniden kurulan bir kadro, bunun bedelini kimsenin bütçelemediği bir para birimiyle öder. Futbol, oyuncuların toplamından kötü değildir; daha önce birlikte oynamış oyuncuların toplamından kötüdür.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Morten Frendrup ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.