Kulüpler bonservisi, o da maaşını halletti. Geriye bir sağlık kontrolü ve bir fotoğraf kaldı; Torino çevresinde insanlar adını geçmiş zamanla anmaya başladı.
Simone Tronchin kovalamacası, $4.5M el değiştirince ve Südtirol’in hayır diyecek gerekçesi kalmayınca bitti. Taraftar bu rakamı önemli olan tek yöntemle yargılayacak: cumartesileri.
Torino $1.3M teklif etti; Inter yakın bile olmadığını söyledi. Teknik direktöre doğru oyuncu için paranın hâlâ orada olduğu söylenecek; teknik direktörlere hep bu söylenir.
Bir sağlık kontrolü, bir imza, sponsor panosunun önünde havaya kaldırılan bir forma. Torino zor kısmı Inter ile halletti; kalan kısım taraftarın gerçekten gördüğü kısım.
Jonathan Dubasin ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Her futbolcunun çocukluk kulübü sorusuna bir cevabı vardır ve çoğu o cevabın gereğini hiç yapamaz. Simone TronchinTorino formasıyla yaptı ve ilk ay bunun bir adama ne yaptığını gösterecek.
Kısaca
KulübeNathan Patterson, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
“Övgüyü oyuncular hak ediyor. Benim işim bugün kolaydı.” Değildi ve odadaki herkes bunu biliyordu; 1‑0 sonrasında Carlo Grassi cömert olmayı göze alabilirdi.
Bazı öğleden sonraları savunmanın tamamı kalecidir. 8 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılmasını beklemediği cinsten ve ona bir içki borçlu on saha oyuncusu.
Merkezde Fisayo Dele-Bashiru vardı ve ayırdıklarında üç dört kişi daha işin içindeydi. Tesisler küçük yerlerdir, uzun sezonlar onları daha da küçültür.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Milutin Osmajić bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Nathan Patterson o listede diyor.
Eve bir şey götürmek için Filippo Distefano’ın golü gerekti: Lazio ile 1‑1. Soyunma odasının yarısı buna kazanılmış bir puan diyecek.
Kiralıklar21.05.2029
Samuele Perisan’ın kiralık dönemi olmayan şeylerle ölçülüyor
Sampdoria formasıyla 27 maçta 9 kez gol yemedi. Bir kalecinin işi tam olarak budur ve düzgün yapılıyor — ne var ki onu elinde tutan kulüpten çok uzakta yapılıyor.
Kısaca
KulübeYarı memnun: Carlo Grassi beraberliği yorumladı
4‑1 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
19 yaşında, yaşının iki katı insanlar onun adını haykırıyor; bir transferin yıllarca hak etmesi gereken, buralı bir çocuğun ise ortaya çıkmakla aldığı bir sevgi. Aynı zamanda futbolda karşılığını vermesi en zor şey.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Milutin Osmajić bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Milutin Osmajić onu sağladı ve adının yanındaki 8.03, aslında diğer herkese karşı cömert.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Torino'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Franco Israel’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Kulübe07.05.2029
Teknik direktörün hükmü
“Havaya girmeyeceğim, onların girmesine de izin vermeyeceğim. İyi bir gündü. Daha zorları olacak.” Carlo Grassi, 3‑2 ile alınan galibiyetin ardından kısa kesti; teknik direktörler mutlu olduklarında böyle yapar.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Nathan Patterson ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Merkezde Fisayo Dele-Bashiru vardı ve ayırdıklarında üç dört kişi daha işin içindeydi. Tesisler küçük yerlerdir, uzun sezonlar onları daha da küçültür.
Kadro23.04.2029
Torino antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Milutin Osmajić bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Tiago Gabriel ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
“Beğendiğim şeyler var, bir de salı günü doğru olana kadar tekrar edeceğimiz şeyler.” 1‑1 ve salının nasıl geçeceğine çoktan karar vermiş bir teknik direktör.
Kulübe23.04.2029
Nathan Patterson, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Torino'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Avellino onu hazirana kadar oynatmaya devam edecek ve sonrasında karşılığında hiçbir şey almayacak. Thomas Battistella, Torino'e transferi için önceden anlaştı ve bu düzende kaybeden tek taraf, sözleşmeyi tükenmeye bırakanlar.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Sandro Kulenović’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Atalanta lehine 0‑1 ve basılmaya değer bir itiraz yok. Ortaya konan futbol da aldığından fazlasını hak etmedi.
Kadro09.04.2029
Milutin Osmajić, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
“Buluşmaya devam ediyoruz ve odadan her seferinde girdiğimiz rakamlarla çıkıyoruz.” Torino’te bir tur görüşme daha, Sandro Kulenović’ın imzası olmadan bir hafta daha.
Kulübe09.04.2029
Teknik direktörün hükmü
“Bu benim sorumluluğum. Takımı ben seçiyorum ve yanlış seçtim.” Teknik direktörler bunu hem gerçekten inandıklarında hem de öyle görünmeleri gerektiğinde söyler; 0‑1 sonrasında Carlo Grassi kimse hangisi olduğunu soramadan odadan çıktı.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Claudio Turi ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Torino'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Kadro02.04.2029
Torino antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Milutin Osmajić bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
Hırs hikâyesinin ters yönü ve kimsenin anlatmadığı hâli: daha küçük bir sahne, daha az kamera ve dönmeyen bir tribün isteyen bir futbolcu. Bu zayıflık değil ve neredeyse her zaman öyleymiş gibi anlatılıyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Alessandro Marcandalli’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Manşet olarak zayıf ve oyuncuların bir sonraki söze inanmasının sebebi tam da bu. Torino, Milutin Osmajić'a bir şeyin olacağını söyledi ve oldu; bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Torino tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Milutin Osmajić ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Milutin Osmajić’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Not 7.82. Stattan çıkan herhangi birine neyin belirleyici olduğunu sorun, tek bir isim alırsınız; gerçekten önemi olan tek ödül de budur.
Kulübe26.03.2029
Kulübeden görünen
“Maçı kontrol ettik. Hoşlanmadığım bölümler vardı, onlara bakacağız; ama grup bana bir şey gösterdi.” Carlo Grassi, basın odasına yürürken çoktan didiklemeye başladığı 1‑0 galibiyeti üzerine.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Nathan Patterson o listede diyor.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Saúl Coco bir şeye imza atana kadar — Torino ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Sandro Kulenović. Fiorentina karşısında 2‑1 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Milutin Osmajić bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Torino bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
7.97'lik bir not ve stadyumda buna itiraz edecek kimse yok. Önemli olan her şeyin ve olmayanın çoğunun içindeydi.
Kulübe19.03.2029
Teknik direktör Saúl Coco'ın hatasını unutmayı henüz bitirmedi
Alenen herkes için mesele kapandı. Takımı kuran adam için kapanmadı ve bunun göründüğü tek yer kadro kâğıdı. Bir şans daha alacak; onu daha az önemli bir maçta alacak.
"Bu forma için koşmayan, onu uzun süre giymez." İsim verilmedi, gerek de yoktu; o odadaki herkes kimden bahsedildiğini anladı.
Kulübe19.03.2029
Teknik direktörün hükmü
“Havaya girmeyeceğim, onların girmesine de izin vermeyeceğim. İyi bir gündü. Daha zorları olacak.” Carlo Grassi, 2‑1 ile alınan galibiyetin ardından kısa kesti; teknik direktörler mutlu olduklarında böyle yapar.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Sandro Kulenović onu sağladı ve adının yanındaki 8.36, aslında diğer herkese karşı cömert.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Torino'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Evrak işi oyuncudan çok önce biter. Patrick Enrici, mevcut sözleşmesi bitince buraya gelmek için anlaştı; yani Torino bir yaz bütçesini bir telefon görüşmesiyle değiştirmiş oldu.
Torino antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Milutin Osmajić bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Tiago Gabriel ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
“Dünyanın sonu değil ve yeterli de değil. İkisi de doğru.” Teknik direktör 0‑0 biten beraberliğin ardından dürüst olanı söyledi, sonra içeri girip bir daha söyledi.
Her teknik direktör kafasında, bahis yükseldiğinde sahada istediği adamların kısa bir listesini tutar ve o liste asla yayımlanmaz. Büyük öğleden sonraların kadro kâğıtları Nathan Patterson o listede diyor.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Saúl Coco bir şeye imza atana kadar — Torino ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Jonathan Dubasin onu sağladı ve adının yanındaki 8.15, aslında diğer herkese karşı cömert.
Maç 2‑0 bitti ve günün adamı Jonathan Dubasin oldu: tam gerektiği anda sahneye çıktı, puanlar Torino’ın hanesine yazıldı.
Kadro19.02.2029
Torino antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Milutin Osmajić bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
“Övgüyü oyuncular hak ediyor. Benim işim bugün kolaydı.” Değildi ve odadaki herkes bunu biliyordu; 2‑0 sonrasında Carlo Grassi cömert olmayı göze alabilirdi.
Kulübe19.02.2029
Sandro Kulenović, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Torino'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Bonservis anlaşıldı, maaş anlaşıldı ve Dolomiti Bellunesi elinde formayla bekliyor. Torino cephesinde kimse aksini oynamıyor; taraftar gidip gitmeyeceğini sormayı bırakıp ne zaman gideceğini sormaya başladı.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Jonathan Dubasin onu sağladı ve adının yanındaki 8.31, aslında diğer herkese karşı cömert.
Galibiyetsiz geçen maç sayısı 6 oldu ve mazeretler sabırdan da ince bir hâl aldı. Torino çatısı altında birilerinin bir yerden bir sonuç bulması gerekiyor.
“O toplantıyı hatırlıyorum. Orada tam olarak ne söz verildiğini hatırlıyorum.” Torino farklı hatırlıyor olabilir — sorun da tam olarak bu.
Yönetim05.02.2029
Son gün geçti: 3 imza, 8 ayrılık
Torino cephesinde dönem yeniden açılana kadar yapılacak iş bu kadar. Yeterli olup olmadığı köşe yazılarında değil cumartesileri cevaplanacak ve ilk cumartesi yakın.
Bonservis anlaşılmış, uçuşa bile bakılmıştı — sonra telefon susuverdi. Sassuolo yoluna gitti, Tommaso Gabellini tekrar Torino’e rapor verdi ve herkes pazartesinin sıradan bir pazartesi olduğunu oynuyor.
Jonathan Dubasin ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
7.66, skor kâğıdında 1 ve bunu her hafta yapan biri gibi sevinen bir savunma oyuncusunun kendine has komikliği. Her hafta yapmıyor ve stadın öyle tepki vermesinin sebebi tam olarak bu.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Torino'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Teklif bu hafta Napoli kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Bu sporun en meşru hırsı ve çoğu kulüp için tatmini en zor olanı. Mattia Zanotti kıtasal futbol istiyor; Torino'in bunu sağlayıp sağlayamayacağı, onunla değil önümüzdeki iki sezonla ilgili bir soru.
Teklif yakın bile değildi ve neredeyse tartışılmadan reddedildi. İkincisinin de bu hızla reddedilip edilmeyeceği ayrı mesele.
Transfer08.01.2029
Torino, gerçek bir yükseltme için Pisa'e $710.0K ödedi
Pisa satmak istemiyordu ve rakam, yine de satmasının sebebi. Francesco Coppola için $710.0K ve onunla birlikte gelen beklentiyi hiçbir uyum süreci yumuşatmıyor.
Futbolculara çocukluk kulüpleri o kadar sık sorulur ki artık kimse cevabı dinlemez. Francesco Coppola az önce Torino ile imzaladı ve bu kez cevabın bir önemi vardı.
Yenilmezlik serisi 6 maça ulaştı. Kimi galibiyetti, kimi paçayı kurtarmaktı; ama kaybetmeyi reddeden bir takım, başka soyunma odalarında konuşulan bir takımdır.
Kadro08.01.2029
Milutin Osmajić, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
8.31'lik bir not, yirmi dokuz yaşında birinin adının yanında bir şey, 21 yaşında birinin yanında bambaşka bir şey ifade eder. Stattaki kimseye bunu anlatmak gerekmedi.
Milutin Osmajić ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
21 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Jonathan Dubasin. Monza karşısında 2‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Fisayo Dele-Bashiru ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
"Bu forma için koşmayan, onu uzun süre giymez." İsim verilmedi, gerek de yoktu; o odadaki herkes kimden bahsedildiğini anladı.
Kadro25.12.2028
Torino antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Milutin Osmajić bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
Bu formayla 100 maç. Kimse böyle bir sicil kurmak için yola çıkmaz; belli bir tip oyuncunun başına belli bir tip kulüpte gelir ve bu şehir elindekinin ne olduğunu biliyor.
85. dakikada alınan bir puan tam olarak bir puan eder; bir soyunma odası içinse bundan çok daha fazlasını. Bu takım pes etmiyor ve bu, sonuçtan daha değerli bir şöhret.
Bunu kimse doğrulamayacak ve son bir ayın tercihlerini başka hiçbir şey açıklamıyor. Pahalıya patlayan bir hata, oyuncuya her zaman hatanın kendisinden uzun süren bir yedeklik dönemi satın aldırır.
Gürültüden bıktı. Torino'in onun için daha sakin bir yer olabilip olamayacağı ya da tek çarenin telefon programlarının daha yumuşak olduğu bir yere gitmek olup olmadığı, önümüzdeki birkaç ayın sorusu.
Sağlık ekibi Danilo Lebrino için 28 günlük ara olduğunu doğruladı; onun üzerine kurulan plan yeniden yazılmalı.
Kulübe11.12.2028
Teknik direktörün hükmü
“Bu benim sorumluluğum. Takımı ben seçiyorum ve yanlış seçtim.” Teknik direktörler bunu hem gerçekten inandıklarında hem de öyle görünmeleri gerektiğinde söyler; 0‑2 sonrasında Carlo Grassi kimse hangisi olduğunu soramadan odadan çıktı.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Her dokunuş tartılıyor, her cümle didikleniyor, her hata tekrar tekrar oynatılıyor. Kimi oyuncu bunun içinde büyür, kimi bununla sessizce biter; hangisi olduğu ancak sonradan anlaşılır.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Franco Israel bir şeye imza atana kadar — Torino ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Stoperlere sezonda iki kez öne çıkma izni verilir ve oraya vardıklarında ne yaptıklarına göre yargılanırlar. Ivan Ilić attı, 7.45 aldı ve gittiğini kimse fark etmeden geri döndü.
Fisayo Dele-Bashiru ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Franco Israel’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
21 yaşında ve stat şimdiden adını söylüyor; bu, buralı çocukların başına gelen ve transferlerin neredeyse hiç yaşamadığı bir şeydir. Bundan sonra her şey, buralı olmaktan başka hiçbir şey yapmadan kazandığı bir sevgiyle ölçülecek.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Jonathan Dubasin onu sağladı ve adının yanındaki 8.55, aslında diğer herkese karşı cömert.
Bu formayla 100 maç. Kimse böyle bir sicil kurmak için yola çıkmaz; belli bir tip oyuncunun başına belli bir tip kulüpte gelir ve bu şehir elindekinin ne olduğunu biliyor.
Önümüzdeki haftanın hiçbir yanı sıradan değil. Cumartesi Juventus, şimdiden konuşmaya başlamış bir şehir ve bunun ne anlama geldiğinin anlatılmasına gerek olmayan bir soyunma odası.
“Övgüyü oyuncular hak ediyor. Benim işim bugün kolaydı.” Değildi ve odadaki herkes bunu biliyordu; 2‑1 sonrasında Carlo Grassi cömert olmayı göze alabilirdi.
Kimse doğrulamayacak ve kadro kâğıtları bunu her hafta doğruluyor. Tek bir hata ona, hatanın hak ettiğinden şimdiden daha uzun bir ikinci tercih dönemi satın aldırdı.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Torino'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Pietro Pellegri’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Kadro23.10.2028
Torino antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Milutin Osmajić bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.
"Gazeteden okumaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Görüşmeyi oyuncunun kendisi istedi, gerisi zaten belli.
Kulübe23.10.2028
Teknik direktörün hükmü
“Açıkçası sinirliyim. Kazanmaya yetecek kadarını yaptık ve kazanamadık.” Carlo Grassi 0‑0 sonrasında bunu saklamıyordu; Torino soyunma odasında da saklayan yoktu.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Torino bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
Tribün hiç gelmeyecek bir golü bekledi. Napoli savunmaya adam yığdı ve ne için geldiyse onunla ayrıldı; iki takım hâlâ oynuyor olsa tabela yine kıpırdamazdı.
Her kadroda her sezon birisi için böyle bir maç vardır. Bu seferki Tiago Gabriel için: onu ilk tanıyan kulüp, alkışlayıp alkışlamayacağına ilk dakikada karar verecek taraftarlar ve bunların hiçbiri önemli değilmiş gibi oynamasına ihtiyaç duyan Torino.
Çıkışta kime sorsanız iki takımı neyin ayırdığını, tek bir isim duyarsınız: Jonathan Dubasin. Venezia karşısında 1‑0 ve bitiş düdüğündeki alkışlar en çok onundu.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Milutin Osmajić bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Hırs hikâyesinin geriye doğru işleyen ve kimsenin anlatmadığı hâli: daha küçük bir stat, daha az kamera ve sırtını dönmeyen bir tribün isteyen bir futbolcu. Zayıflık değil; başka bir şey olarak yazıldığı da nadirdir.
Galibiyetsiz geçen maç sayısı 4 oldu ve mazeretler sabırdan da ince bir hâl aldı. Torino çatısı altında birilerinin bir yerden bir sonuç bulması gerekiyor.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Torino'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
"Burada kimse söz işitmeyecek kadar büyük değil." İsim verilmedi ama soyunma odası saymayı bilir, dinleyenler de öyle.
Kadro25.09.2028
Tommaso Gabellini, standartlar yüzünden bir takım arkadaşıyla tartıştı
Her soyunma odasının en eski kavgası ve gerçekten futbolla ilgili olan tek kavga: biri, diğerinin yeterince koymadığını düşünüyor. Aynı zamanda bir teknik adamın için için olmasına üzülmediği kavga.
“Beğendiğim şeyler var, bir de salı günü doğru olana kadar tekrar edeceğimiz şeyler.” 0‑0 ve salının nasıl geçeceğine çoktan karar vermiş bir teknik direktör.
Belirli bir doksan dakika başka türden bir oyuncu istedi ve teknik direktör bir tane seçti. Formsuz değil ve takımda değil; ikisi de doğru.
Kulübe25.09.2028
Kian Fitz-Jim, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Torino'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Torino'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Buradan Torino’ün her maçını izliyorum. Kafamın nerede olduğunu bu anlatıyor.” Pirin Blagoevgrad’deki kiralık dönem yoluna devam ediyor; ama kalbi o yolculuğa hiç çıkmadı.
Kulübe18.09.2028
Kulübeden görünen
“Bakacağız, ders çıkaracağız ve yola devam edeceğiz.” Her teknik direktörün 1‑2 biten bir yenilgi için sakladığı üç cümle; Carlo Grassi bunları daha önce de duymuş bir odaya söyledi.
Üzerinde baskı yoktu, gitmesi gereken bir yer de. Torino yarım saniyelik bir kararla gol yedi ve o karar bütün hafta konuşulacak.
Kadro18.09.2028
Şu an Ivan Ilić'a daha küçük bir kulüp iyi gelirdi
Gürültüden bıktı. Torino'in onun için daha sakin bir yer olabilip olamayacağı ya da tek çarenin telefon programlarının daha yumuşak olduğu bir yere gitmek olup olmadığı, önümüzdeki birkaç ayın sorusu.
Bonservis anlaşılmış, uçuşa bile bakılmıştı — sonra telefon susuverdi. Pergolettese yoluna gitti, Tommaso Di Marco tekrar Torino’e rapor verdi ve herkes pazartesinin sıradan bir pazartesi olduğunu oynuyor.
Biri, bir başkasının ne kadar sıkı çalıştığı hakkında birkaç kişinin düşündüğünü yüksek sesle söyledi ve Milutin Osmajić bunun tam ortasındaydı. Gerçekten futbolla ilgili olan tek soyunma odası tartışması.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Torino bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
Tek transfer döneminde 18 yeni transfer. Her biri bir yükseltme olabilir ve takım yine de bir süre daha kötü olabilir; yeniden yapılanmanın, değerlendirmelerde hiç anılmayan kısmı.
"Maçlar için minnettarım ama futbolcu olmayı birinin yedek parçası olmak için seçmedim." İstediği Torino forması ve 12 maçta 0 kez sahaya çıkmış biri dinlenmeyi hak ediyor.
9 maçın ardından ilk yenilgi. Teknik direktör bir gün geleceğini söyleyecek; soyunma odası Bologna karşısında gelmesinin şart olmadığını söyleyecek; taraftar ise bütün hafta ikisini de, tam bu sırayla söyleyecek.
Jonathan Dubasin ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
"Hedeflerim var ve kulübün de bu hedefleri paylaşmasını isterim." Kimse ayrılmak istediğini söylemedi, kimseye kapı gösterilmedi; ama bir futbolcu bu cümleyi özenle seçer ve yönetim onu tam da kastedildiği gibi duyar.
Acımasız, tartışmasız ve o anın dehşetine rağmen genelde herkesin daha çok korktuğu bağ sakatlığından daha az kariyer belirleyici. 88 gün, net bir takvim ve gerçekten üzerine plan yapılabilecek bir dönüş tarihi.
Bazı öğleden sonraları kaleci takımın kendisidir. 8 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılabileceğine ihtimal vermediği türden ve önündeki herkesi olduğundan iyi gösteren bir skor.
Bonservis anlaşıldı, maaş anlaşıldı ve USL Dunkerque elinde formayla bekliyor. Osasuna cephesinde kimse aksini oynamıyor; taraftar gidip gitmeyeceğini sormayı bırakıp ne zaman gideceğini sormaya başladı.
Torino'e gidiyor, kulübün cuma günü olmayan $31.7M'si var ve telefon programları bu konuda ne hissettiklerine çoktan karar verdi. İyi satmak ile sevdikleri birini satmak aynı beceri değil.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. Andorra adamını tuttu ve Osasuna üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
İç sahada 20 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
Transfer28.08.2028
Torino, gerçek bir yükseltme için Osasuna'e $31.7M ödedi
Osasuna satmak istemiyordu ve rakam, yine de satmasının sebebi. Jonathan Dubasin için $31.7M ve onunla birlikte gelen beklentiyi hiçbir uyum süreci yumuşatmıyor.
Yenilmezlik serisi 9 maça ulaştı. Kimi galibiyetti, kimi paçayı kurtarmaktı; ama kaybetmeyi reddeden bir takım, başka soyunma odalarında konuşulan bir takımdır.
Bu sporun en meşru hırsı ve çoğu kulüp için tatmini en zor olanı. Mattia Zanotti kıtasal futbol istiyor; Torino'in bunu sağlayıp sağlayamayacağı, onunla değil önümüzdeki iki sezonla ilgili bir soru.
Jonathan Dubasin her telefon programında geçen isimdi ve kulüp gidip onu $31.7M karşılığında aldı. Bir hafta boyunca yönetim hiçbir şeyi yanlış yapamaz; çoğu yönetimin hiç yaşamadığı bir hafta.
Acımasız, tartışmasız ve o anın dehşetine rağmen genelde herkesin daha çok korktuğu bağ sakatlığından daha az kariyer belirleyici. 95 gün, net bir takvim ve gerçekten üzerine plan yapılabilecek bir dönüş tarihi.
Teklif bu hafta Osasuna kulübüne gitti ve cevap onların. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını öğrenmek içindir.
Şimdi olmaz; kulübün yüksek sesle söylemeye hazır olduğu hiçbir fiyata olmaz. RC Strasbourg adamını tuttu ve Torino üzerinde bir ismin çizildiği bir listeye geri dönüyor.
“Dinledim, düşündüm ve kalıyorum. Hikâyenin tamamı bu.” Kulüpler bonserviste anlaşmıştı. Cristiano Biraghi gitmeyi kabul etmemişti ve önemli olan kısım o çıktı.
Kulüpler bonservisi, o da maaşını halletti. Geriye bir sağlık kontrolü ve bir fotoğraf kaldı; Torino çevresinde insanlar adını geçmiş zamanla anmaya başladı.
Zakaria Aboukhlal gitti, kasaya $26.5M girdi ve taraftarda kendisine bir şey satılmış hissi var. İyi ticaret ile iyi karar her zaman aynı şey değildir.
Cremonese’in Cristian Padula için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Kulübün ödeyeceği en yüksek rakam $1.3M idi ve Renate daha fazlasını istiyordu. Böyle anlaşmalar dönemin son haftasında aşağı yukarı her iki seferde bir canlanır ve işin içindeki herkes bunu bilir.
Atlético Madrid’in Aimar için teklifi dinlendi ve aynı gün geri gönderildi. İlk teklifler nadiren kabul edilsin diye yapılır; kapının ne kadar gürültüyle kapandığını ölçmek içindir.
Bonservis bedeli $4.1M, sözleşme imzalı ve değip değmediği tartışması başlayabilir. Racing Santander pazarlığı sıkı tuttu; kimin kazandığını zaman söyleyecek.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Osasuna'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
Tek bir transfer döneminde yeniden kurulan bir kadro, bunun bedelini kimsenin bütçelemediği bir para birimiyle öder. Futbol, oyuncuların toplamından kötü değildir; daha önce birlikte oynamış oyuncuların toplamından kötüdür.
Her dizilişin içinde mevkiler vardır ve bunun içinde onunki yok. Osasuna ya dizilişi, ya görevini, ya da kulübünü değiştirecek; o da hangisi olduğunu duymayı bekliyor.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Osasuna tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Bir sağlık kontrolü, bir imza, sponsor panosunun önünde havaya kaldırılan bir forma. Osasuna zor kısmı Girona ile halletti; kalan kısım taraftarın gerçekten gördüğü kısım.
Girona $880.0K üzerinde bir rakam istedi ve yönetim oraya gitmedi. Masadan kalkıldı, şimdilik; bu da transfer döneminde biri göz kırpana kadar demektir.
Manşet olarak zayıf ve oyuncuların bir sonraki söze inanmasının sebebi tam da bu. Osasuna, Jon Moncayola'a bir şeyin olacağını söyledi ve oldu; bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır.
Osasuna $1.0M teklif etti; Sevilla yakın bile olmadığını söyledi. Teknik direktöre doğru oyuncu için paranın hâlâ orada olduğu söylenecek; teknik direktörlere hep bu söylenir.
Bu sporun en meşru hırsı ve çoğu kulüp için tatmini en zor olanı. Alejo Sarco kıtasal futbol istiyor; Osasuna'in bunu sağlayıp sağlayamayacağı, onunla değil önümüzdeki iki sezonla ilgili bir soru.
9 katılım, kimsenin kadro demeyeceği bir yaş ortalaması ve oğullarının evden çok vakit geçireceği bir binayı gezdirilen aileler. Gözlem işi çoktan bitti; bugün sadece evrak var.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Osasuna tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Jonathan Dubasin bir şeye imza atana kadar — Osasuna ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Athletic Bilbao lehine 0‑5 ve manzara rakamın söylediği kadar kötüydü. Tartışılan yenilgiler vardır, bir de özür dilenen yenilgiler; bu ikincisindendi.
"Maçlar için minnettarım ama futbolcu olmayı birinin yedek parçası olmak için seçmedim." İstediği Osasuna forması ve 18 maçta 0 kez sahaya çıkmış biri dinlenmeyi hak ediyor.
Isınma yeleği, doksan dakika seyir ve sonunda kimseyi kandırmayan bir el sıkışma. Büyük maçlar bir hocanın kime güvendiğini söyler; bu maç bunu Sergio Herrera’a söyledi.
Abel Bretones oyuncusuna bir şey söylendi ve sonra o şey oldu. Bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır ve soyunma odası bunu her taraftardan hızlı fark etti.
“Buluşmaya devam ediyoruz ve odadan her seferinde girdiğimiz rakamlarla çıkıyoruz.” Osasuna’te bir tur görüşme daha, Raúl Moro’ın imzası olmadan bir hafta daha.
Rubén García için en kötü türden bir diz sakatlığı
Tahmini 19 gün ve kimsenin izlemediği, uzun, mahrem, gösterişsiz bir rehabilitasyon yılı. Osasuna bir futbolcu kaybediyor; o ise bir sezondan çok daha fazlasını.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Osasuna'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Bazı sabahlar uyanıyorsun ve bildiğin her şey hâlâ çok uzakta.” Mesele futbol değil, hiç olmadı: Osasuna, başka bir ülke isteyen bir adamla uğraşıyor.
22 yaşında, yaşının iki katı insanlar onun adını haykırıyor; bir transferin yıllarca hak etmesi gereken, buralı bir çocuğun ise ortaya çıkmakla aldığı bir sevgi. Aynı zamanda futbolda karşılığını vermesi en zor şey.
Deportivo La Coruña karşısında hediye edilmemiş, hak edilmiş bir 2‑0. Herkesi bu haftayı değil gelecek haftayı konuşarak evine gönderen türden bir gün.
İç sahada 8 maçtır yenilgi yok. Konuk takımlar daha gelirken atmosferden bahsediyor; bu genelde başlama vuruşundan önce yarı yarıya kaybettiklerinin işaretidir.
Açıklamada 36 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Osasuna bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
Bu şikâyetin genel hâli, oyuncunun daha fazlasını istemesidir. Özel hâli ise adını koyar: başka ülkelerin kulüplerine karşı ışıkların altına çıkmak istiyor ve artık aksini iddia etmeyi bıraktı.
İlk düdükten sonuncusuna kadar koştuğu bir öğleden sonranın ardından 7.31 not aldı. Osasuna adına başka ne ters giderse gitsin, sahanın en iyisi onlardaydı.
Raúl Moro oyuncusuna bir şey söylendi ve sonra o şey oldu. Bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır ve soyunma odası bunu her taraftardan hızlı fark etti.
“Bir puan bir puandır, alırım; ama üçünü de almalıydık.” Carlos Montes, 0‑0 ile biten beraberliğin ardından; bu hafta sonu ülkedeki her teknik direktörün bir noktada kurduğu cümle.
Rubén García'ın diz bağları zarar gördü — 95 gün yok
Bir fizyoterapistin yavaşça söylediği kelimeler. Kulüp 95 gün açıklayacak ve bu teşhisi daha önce duymuş herkes rakamın en küçük mesele olduğunu bilir: diz, oyuncudan önce geri döner.
Acımasız, tartışmasız ve o anın dehşetine rağmen genelde herkesin daha çok korktuğu bağ sakatlığından daha az kariyer belirleyici. 79 gün, net bir takvim ve gerçekten üzerine plan yapılabilecek bir dönüş tarihi.
"Kupa kazanmak istiyorum ve bunu burada yapmayı tercih ederim." Ne bir talep var ne bir tehdit; ama Osasuna yönetimi böyle bir cümleyi tam da kurulduğu gibi duyar.
Açıklamada 103 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Osasuna bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
Kemikler kaynar. Bu sakatlığın tek merhametli yanı budur ve Osasuna'in bunu bir diz sakatlığından daha açık konuşmasının sebebi de. Geri dönecek, hem de aşağı yukarı söyledikleri tarihte.
Bazı öğleden sonraları kaleci takımın kendisidir. 6 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılabileceğine ihtimal vermediği türden ve önündeki herkesi olduğundan iyi gösteren bir skor.
Atlético Madrid önde kalmayı 2 dakika sürdürdü; tadını çıkarmaya yetmeyecek kadar kısa. Osasuna sevinç tam bitmeden cevap verdi ve öğleden sonranın şekli bununla değişti.
“İnsanların ne diyeceğini biliyorum. Ne istediğimi de biliyorum ve o burada.” Algeciras bonservisi anlaşmış, formayı hazırlamıştı; ellerinde oyuncu yoktu ve artık olmayacak.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Osasuna'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Alejandro Catena’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
“Buradan Osasuna’ün her maçını izliyorum. Kafamın nerede olduğunu bu anlatıyor.” Omonoia’deki kiralık dönem yoluna devam ediyor; ama kalbi o yolculuğa hiç çıkmadı.
Kadro kâğıdı bunu değişene kadar her hafta herkesin önünde söylüyor. Bir futbolcunun itiraz edemediği tek kadro dışı kalma biçimi ve en zor hazmettiği.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Wojciech Szczęsny ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
“İnsanların ne diyeceğini biliyorum. Ne istediğimi de biliyorum ve o burada.” Málaga bonservisi anlaşmış, formayı hazırlamıştı; ellerinde oyuncu yoktu ve artık olmayacak.
Galibiyetsiz geçen maç sayısı 7 oldu ve mazeretler sabırdan da ince bir hâl aldı. Osasuna çatısı altında birilerinin bir yerden bir sonuç bulması gerekiyor.
3 maçtır gol yok. Forvetler başlarını kaldırmayı bırakıyor, orta sahalar bir fazla dokunuş yapıyor ve üstten giden her şutun ardından, son golden beri birikmiş bir iç çekiş geliyor.
Galibiyetsiz geçen maç sayısı 4 oldu ve mazeretler sabırdan da ince bir hâl aldı. Osasuna çatısı altında birilerinin bir yerden bir sonuç bulması gerekiyor.
Bu formayla 200 maç. Kimse böyle bir sicil kurmak için yola çıkmaz; belli bir tip oyuncunun başına belli bir tip kulüpte gelir ve bu şehir elindekinin ne olduğunu biliyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Iker Muñoz’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
“Beğendiğim şeyler var, bir de salı günü doğru olana kadar tekrar edeceğimiz şeyler.” 1‑1 ve salının nasıl geçeceğine çoktan karar vermiş bir teknik direktör.
İki kez yalanlandı, üç kez basıldı — bilindik aritmetik. Flavien-Enzo Boyomo bir şeye imza atana kadar — Osasuna ile bir sözleşmeye ya da başka bir yerde — bu köşe onun.
Barcelona karşısında 0‑3 ve tekrarı izlemeye dayanacak tek bir itiraz yok. Teknik adam maç sonu karakterden söz etti; tribünler daha kısa kelimeler seçti.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Bitello’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Osasuna bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
Jonathan Dubasin oyuncusuna bir şey söylendi ve sonra o şey oldu. Bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır ve soyunma odası bunu her taraftardan hızlı fark etti.
İlk düdükten sonuncusuna kadar koştuğu bir öğleden sonranın ardından 7.91 not aldı. Osasuna adına başka ne ters giderse gitsin, sahanın en iyisi onlardaydı.
Kupa maçları birinin sahip çıkmasını bekler; Zaragoza karşısında bunu Dani González yaptı. Gecenin skoru 4‑0 ve bir sonraki turun torbasında Osasuna yazıyor.
2 gol öndeyken kazanılan her şeyin yavaş yavaş teslim edilişi. Suçlanan Bitello olmayacak ama böyle bir çöküşün ardından gelen konuşmadan Osasuna'de kimse kurtulamaz.
Bir adamın iki kez attığını izleyen deplasman tribününün kendine has bir sessizliği vardır. Dani González onu sağladı ve adının yanındaki 8.66, aslında diğer herkese karşı cömert.
33 yaşında dakikalarını idare ediyor olması gerekirdi. Onun yerine 8.33 aldı ve doksan dakika boyunca tam olarak herkesin hatırladığı oyuncu gibi göründü.
Asier Osambela için 1, not 7.90 ve raporun normalde ancak yanlışlıkla ulaştığı kısmında bir stoperin adı. Soyunma odasında bir ay boyunca bunu unutmasına izin vermeyecekler.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Osasuna'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
23 yaşında, yaşının iki katı insanlar onun adını haykırıyor; bir transferin yıllarca hak etmesi gereken, buralı bir çocuğun ise ortaya çıkmakla aldığı bir sevgi. Aynı zamanda futbolda karşılığını vermesi en zor şey.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Osasuna’te kimse onu başka türlü duymadı.
"Bu forma için koşmayan, onu uzun süre giymez." İsim verilmedi, gerek de yoktu; o odadaki herkes kimden bahsedildiğini anladı.
Kulübe06.12.2027
Teknik direktörün hükmü
“Havaya girmeyeceğim, onların girmesine de izin vermeyeceğim. İyi bir gündü. Daha zorları olacak.” Carlos Montes, 2‑1 ile alınan galibiyetin ardından kısa kesti; teknik direktörler mutlu olduklarında böyle yapar.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
“Bugün yeterince iyi değildik ve bunu süslemeyeceğim.” Carlos Montes 0‑4 sonrasında, bir sonraki soruyu bilen ve cevaplamaya niyeti olmayan bir adamın tonuyla.
Hırs hikâyesinin ters yönü ve kimsenin anlatmadığı hâli: daha küçük bir sahne, daha az kamera ve dönmeyen bir tribün isteyen bir futbolcu. Bu zayıflık değil ve neredeyse her zaman öyleymiş gibi anlatılıyor.
Manşet olarak zayıf ve oyuncuların bir sonraki söze inanmasının sebebi tam da bu. Osasuna, Raúl García'a bir şeyin olacağını söyledi ve oldu; bu sektörde bu bile dikkate değer sayılır.
Hırs hikâyesinin ters yönü ve kimsenin anlatmadığı hâli: daha küçük bir sahne, daha az kamera ve dönmeyen bir tribün isteyen bir futbolcu. Bu zayıflık değil ve neredeyse her zaman öyleymiş gibi anlatılıyor.
Artık her basın toplantısı aynı şekilde başlayıp aynı şekilde bitiyor: Flavien-Enzo Boyomo’ın geleceğiyle. Teknik adamın hiçbir şey söylememenin yeni yollarını bulacak hâli kalmadı.
"Yeterince uzadı. Ortada bırakmaktansa yüzüne söylemeyi tercih ederim." Osasuna tesislerinde kapalı kapı ardında on dakika, sonra ikisi de sorun olmadığını söyleyerek çıktı.
Kısaca
Sıradaki maçLucas Torró eski kulübüyle karşılaşıyor
33 yaşında dakikalarını idare ediyor olması gerekirdi. Onun yerine 8.30 aldı ve doksan dakika boyunca tam olarak herkesin hatırladığı oyuncu gibi göründü.
Yirmi dakika içinde 2 gol ve ortasında Álex Forés. Sabadell bir şeyi değiştirecek kadar uzun süre topa yaklaşamadı. Bazı maçlar ilk içki içilmeden kazanılır.
4‑1 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Osasuna'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Bazı sabahlar uyanıyorsun ve bildiğin her şey hâlâ çok uzakta.” Mesele futbol değil, hiç olmadı: Osasuna, başka bir ülke isteyen bir adamla uğraşıyor.
Burada yapılabilecek bir itiraz yok ve işin içindeki herkes bunu biliyor; bu, yedek kulübesine giden yolu kısaltmıyor. Form, futbolda üzerine borç alınamayan tek para birimidir.
Kulübe01.11.2027
Kulübeden görünen
“Maçı kontrol ettik. Hoşlanmadığım bölümler vardı, onlara bakacağız; ama grup bana bir şey gösterdi.” Carlos Montes, basın odasına yürürken çoktan didiklemeye başladığı 4‑1 galibiyeti üzerine.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Osasuna bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Bitello ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Kulübe11.10.2027
Moi Gómez, teknik direktörün güvendiği adamlardan biri oldu
Osasuna'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Sayılar soyunma odasında sır kalmaz, hiç kalmadı. Değerinden fazlasını istemiyor; yanındakinin neden daha değerli olduğunu soruyor ve Osasuna'da bu, cevaplanması daha zor bir soru.
86. dakika, tribünün yarısı çıkışa yönelmişti bile ve Jonathan Dubasin kimsenin bir yere gitmeyeceğine karar verdi. Racing Santander'in cevap verecek vakti kalmadı.
Alejandro Catena ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Sergio Herrera’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Topu geri kazandı, sonra ondan bir şey üretti; bu iki iştir ve skorun böyle görünmesinin sebebidir. Toplam 12 aksiyon ve 7.14'lik bir not; hiçbiri özet videoya girmeyecek.
3‑0 ve fark kimseyi olduğundan iyi göstermiyordu — skor bir iki gol daha kaldırırdı, itiraz eden de çıkmazdı. İnsanların gelmeye devam etmesinin sebebi böyle günler.
“Bacaklarım izin verirken kupalar için oynamak istiyorum.” Bu cümlenin hiçbir yeri transfer talebi değil — ve Osasuna’te kimse onu başka türlü duymadı.