Bazı öğleden sonraları savunmanın tamamı kalecidir. 9 kurtarış, birkaçı kimsenin çıkarılmasını beklemediği cinsten ve ona bir içki borçlu on saha oyuncusu.
Kulüpler bonservisi, o da maaşını halletti. Geriye bir sağlık kontrolü ve bir fotoğraf kaldı; Wanderers çevresinde insanlar adını geçmiş zamanla anmaya başladı.
Santiago Guzmán ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
“Bu bir öfke değil. Aylardır düşünüyorum ve son olanların hiçbiri fikrimi değiştirmedi.” Dilekçe Wanderers’te bir masanın üzerinde ve geri çekilmeyecek.
Kulüpler bonservisi, o da maaşını halletti. Geriye bir sağlık kontrolü ve bir fotoğraf kaldı; Wanderers çevresinde insanlar adını geçmiş zamanla anmaya başladı.
Yukarıdan kimse bir şey söylemedi; yapabilecekleri en gürültülü şey de buydu. Bu işte sonuçlar sessizlik satın alır; Wanderers’ün hesabı tükenmek üzere.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Wanderers içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Galibiyetsiz maç sayısı 5 oldu ve statta, en kötüsünü bekleyen bir tribünün o kendine özgü sessizliği var. Çirkin bir 1-0 çoğunu iyileştirirdi; insanı deli eden de bu.
River Plate kulübüne onu kiralayıp kiralamayacağı soruldu. Kiralıklar ya hızlı anlaşılır ya hiç anlaşılmaz ve bu da hafta sonuna kadar ikisinden biri olacak.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Wanderers içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Bu formayla 100 maç; teknik direktörler, küme düşmeler ve geri kalan her şey boyunca. Böyle bir hizmet bu spordan siliniyor ve tribün ne izlediğini biliyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Nahuel Furtado’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Tabela kalkmıştı, galibiyet hesaba yazılmıştı, sonra Cerro attı. Gol yemek için bundan kötü bir dakika yoktur ve stat, böyle bir golün ardından gelen sessizlikle boşaldı.
“Buluşmaya devam ediyoruz ve odadan her seferinde girdiğimiz rakamlarla çıkıyoruz.” Wanderers’te bir tur görüşme daha, Ayrton Portillo’ın imzası olmadan bir hafta daha.
“Bir puan bir puandır, alırım; ama üçünü de almalıydık.” Interim Coach, 1‑1 ile biten beraberliğin ardından; bu hafta sonu ülkedeki her teknik direktörün bir noktada kurduğu cümle.
Penaltı atışları sonuyla hatırlanır ve bu serinin sonunda Rodrigo Giménez var: 2 atışı çıkardı ve tribünler bundan yirmi yıl sonra her birini tek tek anlatacak.
Santiago Guzmán ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Wanderers'deki herkes, biri söylemeden önce gördü; bu iş hep böyle olur. 35 yaşında düşüş gerçek ve ölçülebilir — 3 puan — ve geriye tek soru kalıyor: kulüp, çok şey borçlu olduğu birine nasıl davranacak.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Wanderers içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Alexander González’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Yönetim, kapalı kapılar ardında söylediğini artık açıkça söyledi. Bir sonraki toplantıya kadarki sonuçlar karar verecek ve kulüpte herkes bu hesabı biliyor.
Kurallar buna izin veriyor ve yine de canını yakıyor. Emiliano Machado, yaz için Montevideo City Torque ile anlaştı; o zamana kadar bu formayı, bir sonrakini çoktan seçmiş bir oyuncu olarak giyiyor.
Her kariyerin, oyuncunun kendisini seçenin yanına değil kendi seçtiği yere vardığı bir versiyonu vardır. Carlos Gutiérrez o versiyonu Wanderers'de yaşıyor ve bu genelde ilk ayda belli olur.
Hepsinin başına gelir ve yine de yerel bir gazetenin yazmak zorunda olduğu en zor paragraf olmayı sürdürür. 35 yaşında, eski seviyesinin 3 puan altında ve bir kariyerden faiz almaya başlamış bir beden.
“Ben işi yapan oyuncuları oynatırım. İşin tamamını.” Hiçbir isim söylenmedi; yine de bütün kameralar Gonzalo Silva’a döndü ve teknik adam buna ses çıkarmadı.
Yukarıdan kimse bir şey söylemedi; yapabilecekleri en gürültülü şey de buydu. Bu işte sonuçlar sessizlik satın alır; Wanderers’ün hesabı tükenmek üzere.
Mesele futbol değildi ve gören herkes bunu biliyor. Cumartesi birlikte oynamak zorunda olan iki adam bu hafta Wanderers'da bir haftada geri alınamayacak şeyler söyledi.
“Otuz dakika, kapı kapalı, her şey konuşuldu. Sonunda el sıkıştık.” Odada ne varsa odada kaldı; Guillermo Borthagaray ertesi sabah, yükü hafiflemiş bir adam gibi çalıştı.
Hiç duyurulmaz ve tamamen görünürdür: sezonun en büyük öğleden sonraları onu içermeye devam ediyor. Basın tribünü bunu, kulüpten biri tek kelime doğrulamadan çok önce çözer.
Teknik direktörün odasında bir konuşma ve oradan çıkan bir taahhüt. Böyle sözleri vermek ucuz, tutmamak pahalıdır ve Darlin Mencia tarihi bir kenara yazdı.
“Buraya insanların önünde ısınmaya gelmedim.” Sözleşmesi bir gün bitecek, haftaları saymayı biliyor ve Wanderers ona ya kalmak için bir sebep ya da bir çıkış vermek zorunda.
Bir hafta daha, bir iddia daha, kimsenin pek inanmadığı bir yalanlama daha. Wanderers bu işlere manşetlerin değil piyasanın karar verdiğini biliyor — ama manşetlerin sesi daha yüksek.
Yönetim, kapalı kapılar ardında söylediğini artık açıkça söyledi. Bir sonraki toplantıya kadarki sonuçlar karar verecek ve kulüpte herkes bu hesabı biliyor.
Bir sitem değil, bir talep de değil: kıtasal futbol oynamak istiyor ve bunu saklamayı bıraktı. Wanderers bunu ona verebilir mi; bu onunla değil kulüple ilgili bir soru.
Wanderers için Huracan Buceo ile zaman tükendi. Son gün geçtiğinde evraklar hâlâ açıktı ve neredeyse bitmiş bir transfer, artık hiç olmamış bir transfer.
Açıklamada 50 gün yazıyor; arkasında ise sessiz, kimsenin izlemediği bir rehabilitasyon yılı var. Wanderers bir sezonluğuna bir oyuncu kaybediyor; o ise adı daha zor konan bir şeyi.
Wanderers'de kimse bunu kayıt için söylemeyecek ve kadro kâğıtları haftalardır söylüyor. Her kadroda, maç zorlaştığında sahaya sürülen küçük bir grup vardır; o artık o gruptan.
Geleceğini sordu ve içinde dakikalar olan bir cevap aldı. Teknik direktör, sözlerin hatırlandığı bir binada bir söz verdi ve o sözün saati işlemeye başladı.
Bir futbolcuyu kaybetmenin daha kötü bir yolu yok. Gonzalo Silva ayrılık için önceden anlaştı; yani bundan hazirana kadarki her maçı, kulübün artık satamayacağı bir adam oynuyor ve yukarıdan birine bu noktaya nasıl gelindiği sorulacak.
Santiago Guzmán ve bir takım arkadaşı bu hafta, geri alınması bir haftadan uzun sürecek şeyler söyledi. Mesele futbol değildi ve ikisi de cumartesi oynuyor.
Nacional onu hazirana kadar oynatmaya devam edecek ve sonrasında karşılığında hiçbir şey almayacak. Jonathan Santos, Wanderers'e transferi için önceden anlaştı ve bu düzende kaybeden tek taraf, sözleşmeyi tükenmeye bırakanlar.
Bu formayla 200 maç. Kimse böyle bir sicil kurmak için yola çıkmaz; belli bir tip oyuncunun başına belli bir tip kulüpte gelir ve bu şehir elindekinin ne olduğunu biliyor.
Kulüpler şartlarda anlaştı; geriye kalan formalite: bir sağlık kontrolü, bir fotoğraf, bir imza. Wanderers içinde hiç kimse onu bir daha bu formayla görecekmiş gibi davranmıyor.
Not 8.35. İçinde böyle tek bir öğleden sonra bile olmayan kariyerler vardır; o ise az önce Wanderers'deki herkesin önünde bir tane yaşadı.
Kadro22.03.2032
Wanderers antrenmanında kimin ne kadar çalıştığına dair sözler
Birileri, birkaç kişinin düşündüğü şeyi yüksek sesle söyledi. Darlin Mencia bunun merkezinde ve kadro şimdi standardın yükselip yükselmeyeceğini ya da ikisinin sadece konuşmayı kesip kesmeyeceğini öğrenecek.